ข้ามไปเนื้อหา

จับให้ได้ ถ้านายแน่จริง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Catch Me If You Can
โปสเตอร์เปิดตัวฉายในโรงภาพยนตร์
กำกับสตีเวน สปีลเบิร์ก
บทภาพยนตร์เจฟฟ์ นาทานสัน
สร้างจากจับให้ได้ ถ้านายแน่จริง
โดย แฟรงก์ แอเบ็กเนล จูเนียร์
สแตน เรดดิง
อำนวยการสร้าง
นักแสดงนำ
กำกับภาพยานุสซ์ คามินสกี
ตัดต่อไมเคิล คาห์น
ดนตรีประกอบจอห์น วิลเลียมส์
บริษัทผู้สร้าง
ผู้จัดจำหน่ายดรีมเวิกส์พิกเจอส์
วันฉาย
  • 18 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (2002-12-18) (เวสต์วูด)
  • 25 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (2002-12-25) (สหรัฐ)
ความยาว141 นาที[1]
ประเทศสหรัฐ
ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง$52 ล้าน[2]
ทำเงิน$352.1 ล้าน[2]

จับให้ได้ ถ้านายแน่จริง (อังกฤษ: Catch Me If You Can) เป็นภาพยนตร์แนวตลก-ดราม่าอาชญากรรมอเมริกัน ค.ศ. 2002[3] กำกับและอำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก นำแสดงโดยลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอและทอม แฮงส์ พร้อมด้วยคริสโตเฟอร์ วอลเคน, มาร์ติน ชีน, นาตาลี เบย์, เอมี แอดัมส์ และเจมส์ โบรลินในบทบาทสมทบ บทภาพยนตร์โดยเจฟฟ์ นาทานสัน สร้างจากหนังสือชื่อเดียวกันซึ่งเป็นกึ่งอัตชีวประวัติของแฟรงก์ แอเบ็กเนล จูเนียร์ ผู้ซึ่งอ้างว่าก่อนอายุ 19 ปี เขาประสบความสำเร็จในการต้มตุ๋นมูลค่าหลายล้านดอลลาร์โดยการปลอมตัวเป็นนักบินของแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวส์ แพทย์ในรัฐจอร์เจีย และอัยการท้องถิ่นในรัฐลุยเซียนา อย่างไรก็ดี ความจริงของเรื่องราวของเขานั้นเป็นที่โต้แย้งอย่างมากในทศวรรษ 2020[4][5][6]

แนวคิดในการสร้างภาพยนตร์จากหนังสือของแอเบ็กเนลได้รับการพิจารณาไม่นานหลังจากที่หนังสือตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1980 แต่เริ่มต้นอย่างจริงจังใน ค.ศ. 1997 เมื่อดรีมเวิกส์ของสปีลเบิร์กซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ เดวิด ฟินเชอร์, กอร์ เวอร์บินสกี, ลาสเซ ฮอลล์สตรอม, ไมลอส ฟอร์แมน และแคเมอรอน โครว์ต่างก็เคยถูกพิจารณาให้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ ก่อนที่สปีลเบิร์กจะตัดสินใจกำกับด้วยตัวเอง การถ่ายทำเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2002

ภาพยนตร์เข้าฉายในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2002 โดยประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งในแง่ของคำวิจารณ์และเชิงพาณิชย์ ทำรายได้ทั่วโลก 352 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 75 คริสโตเฟอร์ วอลเคนและจอห์น วิลเลียมส์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมและดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม[7] ตามลำดับ[8]

เนื้อเรื่อง

[แก้]

นักแสดง

[แก้]

การผลิต

[แก้]

ความถูกต้องทางประวัติศาสตร์

[แก้]

แก่นเรื่อง

[แก้]

เปิดตัว

[แก้]

การตอบรับ

[แก้]

การดัดแปลงเป็นละครเพลง

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Catch Me If You Can". British Board of Film Classification. ธันวาคม 13, 2002. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 29, 2020. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 13, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "BoxOfficeMojo"
  3. ↑ Catch Me if You Can (ภาษาอังกฤษ), ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 12, 2020, สืบค้นเมื่อ 2022-07-12{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Lopez, Xavier (เมษายน 23, 2021). "Could this famous con man be lying about his story? A new book suggests he is". WHYY (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 8, 2022. สืบค้นเมื่อ 2021-08-18.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "New book further debunks myth of scam artist Frank Abagnale Jr. of 'Catch Me if You Can' book and movie". Louisiana Voice (ภาษาอังกฤษ). 2021-04-27. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 23, 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-08-18.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "WHRO Radio & TV Programs, Podcasts, Episodes". mediaplayer.whro.org (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 21, 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-08-21.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "74th Academy Awards". Internet Movie Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 25, 2008. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Winners: Big upsets". Detroit Free Press. มีนาคม 24, 2003. น. 21. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 3, 2022. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 3, 2022 – โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) Open access icon

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]