ข้ามไปเนื้อหา

จักรพรรดิฮั่นจิ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิฮั่นจิ่ง
漢景帝
พระบรมสาทิสลักษณ์ของจักรพรรดิฮั่นจิ่งในซานไฉถูฮุ่ย
จักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น
ครองราชย์14 กรกฎาคม 157 – 9 มีนาคม 141 ปีก่อน ค.ศ.[1][2][3]
ก่อนหน้าจักรพรรดิเหวิน
ถัดไปจักรพรรดิอู่
ประสูติ188 ปีก่อน ค.ศ.
Jinyang
หลิว ฉี่ (劉啟)
สวรรคต10 มีนาคม 141 ปีก่อน ค.ศ. (47 พรรษา)
ฉางอัน
ฝังพระศพสุสานหยาง
พระมเหสี
พระราชบุตร
พระนามเต็ม
พระสมัญญานาม
  • สั้น: จักรพรรดิจิ่ง ()
  • เต็ม: จักรพรรดิเซี่ยวจิ่ง (孝景皇帝)
ราชวงศ์หลิว
ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
พระราชบิดาจักรพรรดิฮั่นเหวิน
พระราชมารดาจักรพรรดินีเซี่ยวเหวิน

สมเด็จพระจักรพรรดิจิ่งแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ จักรพรรดิฮั่นจิ่ง (188 ปีก่อน ค.ศ. – 9 มีนาคม 141 ปีก่อน ค.ศ.[4]) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 ของ ราชวงศ์ฮั่น ของจีนจาก 157 ถึง 141 ปีก่อนคริสตกาล รัชสมัยของพระองค์เห็นการจำกัดอำนาจของเจ้าศักดินา/อ๋องซึ่งส่งผลให้เกิด กบฏเจ็ดรัฐ ใน 154 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฮั่นจิ่งสามารถปราบกบฏลงได้และทำการลดอำนาจของอ๋องทั้งหลาย การเคลื่อนไหวนี้ช่วยรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง และเป็นการปูทางให้กับพระราชโอรสที่ครองสิริราชสมบัติอย่างยาวนานของพระองค์อย่าง จักรพรรดิฮั่นอู่

จักรพรรดิฮั่นจิ่งมีบุคลิกซับซ้อน พระองค์ยังคงสานต่อนโยบายของ จักรพรรดิฮั่นเหวิน พระราชบิดาในการไม่แทรกแซงประชาชน ลดภาษีและภาระอื่น ๆ ส่งเสริมให้ราชสำนักประหยัด มัธยัสถ์ พระองค์ยังคงสานต่อและขยายนโยบายของพระราชบิดาในการลดจำนวนอาชญากร

ในนวนิยาย "สามก๊ก" มีการกล่าวถึงและออกพระนามของจักรพรรดิฮั่นจิ่งว่า "ฮั่นเก็งเต้" และยังถือว่าทรงเป็นบรรพกษัตริย์ของเล่าปี่อีกด้วย เนื่องด้วยเล่าปี่สืบเชื้อสายมาจาก "หลิวเฉิ่ง" หรือ ตงสานเชงอ๋อง พระราชบุตรของพระองค์ ตามที่ระบุในพงศาวลีของพระเจ้าฮั่นเซี่ยน (เหี้ยนเต้ หรือ หองจูเหียบ) เมื่อครั้งไปเข้าเฝ้าที่นครลกเอี๋ยง(ลั่วหยาง)

อ้างอิง

[แก้]
  1. Barbieri-Low & Yates 2015, pp. XIX–XX.
  2. Sima Qian 1994, p. 213.
  3. Vervoorn 1990, pp. 311–315 gives 10 March.
  4. วัน jiazi เดือน zheng ปีที่ 3 ของรัชสมัยจักรพรรดิจิ่งช่วงหลัง ตามพระราชประวัติของจักรพรรดิฮั่นจิ่งใน Shiji เล่มที่ 16 จากจือจื้อทงเจี้ยน

แหล่งข้อมูล

[แก้]
  • Barbieri-Low, Anthony J.; Yates, Robin D.S. (2015). Law, State, and Society in Early Imperial China. Sinica Leidensia. Vol. 1. Leiden: Brill Publishers. ISBN 978-90-04-30053-8.
  • Sima Qian (1994) [c. 91 BC]. The Grand Scribe's Records. Vol. 2. แปลโดย W.H. Nienhauser; W. Cao; Scott W. Galer; W.H. Nienhauser; D.W. Pankenier. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34022-1.
  • Vervoorn, Aat Emile (1990). "Chronology of Dynasties and Reign Periods". Men of the Cliffs and Caves: The Development of the Chinese Eremitic Tradition to the End of the Han Dynasty. Hong Kong: Chinese University Press. pp. 311–316. ISBN 978-962-201-415-2.
ก่อนหน้า จักรพรรดิฮั่นจิ่ง ถัดไป
จักรพรรดิฮั่นเหวินตี้ จักรพรรดิจีน
(156–141 ปีก่อนคริสตกาล)
จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้