ข้ามไปเนื้อหา

จักรพรรดิอู่โจวไท่จู่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรพรรดิเกาไท่จู่
(太祖高皇帝)
พระราชสมภพค.ศ. 577
สวรรคตค.ศ. 635 (58 พรรษา)
จักรพรรดินีสมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวหมิงเกา
พระราชบุตร
  • เหลียงเซี่ยนอ๋อง
  • เว่ยเต๋ออ๋อง
  • เจ้าหญิงฉาง
  • บูเช็กเทียน
  • เจ้าหญิงสาม
พระนามเดิม
อู่ ซื่อเยว์ (武士彠)
พระสมัญญานาม
เซี่ยวหมิงเกาหวงตี้ (孝明高皇帝)
พระอารามนาม
ไท่จู่ (太祖)
ราชวงศ์อู่โจว
พระราชบิดาสมเด็จพระจักรพรรดิอู่โจวเสี่ยนจู่
พระราชมารดาสมเด็จพระจักรพรรดินีเหวินมู่สกุลจ้าว

สมเด็จพระจักรพรรดิอู่โจวไท่จู่ (จีนตัวย่อ: 武周太祖皇帝; จีนตัวเต็ม: ; ค.ศ. 577 – ค.ศ. 635)[1] เป็น​พระบรมราชชนกในจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียน

พระบรมราชประวัติ

[แก้]

ทรงพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 577 ในราชสกุลอู่ (武) พระนามเดิมว่าอู่ซื่อเยว์ (武士彟) พระนามรองว่าอู่ซิ่น (武信) พระองค์ได้ช่วยเหลือถังเกาจู่ และได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ ต่อมาได้เข้าร่วมกับกองทัพของถังไท่จงโจมตีเมืองฉางอัน ภายหลังเมื่อสถาปนาราชวงศ์ถัง พระองค์ถูกยกย่องเป็นหนึ่งใน "ขุนพลปฐมการไท่หยวน" (太原元谋功臣) พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นอี้หยวนจวิ้นกง (義原郡公) และยศพลเรือนที่"กวงลู่ต้าฝู (光祿大夫)"[2]

ต่อมาเป็น "เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ" (工部尚书) พร้อมบรรดาศักดิ์ "อิ้งกั๋วกง" (应国公) [3]

เมื่อถังไท่จงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้รับพระราชทานให้ปกครอง อวี้โจว (豫州)、ลี่โจว (利州), จิงโจว (荆州)[4]

ศักราชเจินกวนปีที่ 9 (ค.ศ. 635) พระองค์ทรงทราบข่าวการเสด็จสวรรคตของถังเกาจู่ ซึ่งเป็นจักรพรรดิหลวง (太上皇) เป็นเหตุให้ประชวร เสด็จสวรรคต สิริพระชนมพรรษา 58 พรรษา จักรพรรดิถังไท่จงพระราชทานสมัญญานามว่า "ติ้ง" (定) และตำแหน่ง"เสนาบดีกระทรวงธรรมการ" (禮部尚書)[5]

เมื่อจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียนขึ้นสำเร็จราชการต่างพระองค์ จึงโปรดสถาปนาพระราชบิดาขึ้นเป็นไท่หวง (太皇) ซึ่งเป็นพระราชอิสริยยศสำหรับพระบรมราชชนก ประกาศเฉลิมพระปรมาภิไธยว่าโจวจงเซี่ยวไท่หวง (周忠孝太皇)[6]

ภายหลังเมื่อจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียนขึ้นครองราชย์ โปรดเฉลิมพระเกียรติยศสมเด็จพระบรมราชชนกขึ้นเป็นจักรพรรดิ มีพระบรมราชสมัญญาว่าสมเด็จพระจักรพรรดิไท่จู่เซี่ยวหมิงเกา (太祖孝明高皇帝)[7]

ในรัชสมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง โปรดให้ลดพระเกียรติยศลงเป็นเจ้าชายไท่หยวน[8]

พระบรมราชอิสริยยศ

[แก้]
  • โซ่วหยางเสียนกง (寿阳县公)
  • ไท่หยวนจวิ้นกง (太原郡公) : จวิ้นกงขั้น 2 เอก (正二品)
  • อิ้งกั๋วกง (应国公) : กั๋วกงขั้น 1 รอง (从一品)
  • โจวติ้งกง (周定公) : ค.ศ. 656
  • ไท่หยวนจวิ้นอ๋อง (太原郡王) : ค.ศ. 670
  • พระเจ้าเว่ยจงเซี่ยว (魏忠孝王) : ค.ศ. 684
  • โจวจงเซี่ยวไท่หวง (周忠孝太皇) : ค.ศ. 689
  • จักรพรรดิไท่จู่เซี่ยวหมิงเกา (太祖孝明高皇帝) : ค.ศ. 690

อ้างอิง

[แก้]
  1. 武士彟(577年—635年)
  2. 以大將軍府鎧曹參軍從平京師,為光祿大夫、義原郡公
  3. 唐朝建立后,名列“太原元谋功臣”之一,官至工部尚书,封应国公。
  4. 李世民即位后,历任豫州、利州和荆州都督,任内治民有方,得到李世民嘉奖。
  5. 李世民赐谥号为定。
  6. 二月丁酉,尊考太師魏忠孝王曰周忠孝太皇。
  7. 新唐書/卷四 本紀第四 則天皇后 中宗 忠孝太皇曰太祖孝明高皇帝,妣曰孝明高皇后。
  8. 先天中,有詔削士卬皞偽號,仍為太原王,廟遂廢。