ข้ามไปเนื้อหา

จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเซี่ยน
จักรพรรดินีจีน
ก่อนหน้าสมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวอี้เหริน
ถัดไปสมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเชิ่งเซี่ยน
ประสูติ28 มิถุนายน ค.ศ. 1681
สวรรคต29 ตุลาคม ค.ศ.1731 (พระชนมายุ 50 พรรษา)
พระราชวังกู้กง ปักกิ่ง จักรวรรดิชิง
คู่อภิเษกจักรพรรดิยงเจิ้ง
ศาสนาพุทธศาสนา

จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน (จีน: 孝敬宪皇后; อังกฤษ: Empress Xiaojingxian; ค.ศ. 1681–1731) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิยงเจิ้ง

จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน ทรงมาจากราชสกุลแมนจู สกุลอูลานารา ซึ่งตระกูลกลุ่มย่อยของราชสกุลแมนจูกลุ่ม นารา ดังนั้นพระนางจึงทรงเป็นที่รู้จักกันดีในนาม พระนางอี๋ซิวฮองเฮา พระนามเดิมส่วนพระองค์ไม่สามารถทราบได้ พระนางอูลาน่าลา ทรงอภิเษกสมรสกับ องค์ชายอิ้นเจิงพระโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิคังซีในปี ค.ศ. 1691 และหกปีต่อมาในปี ค.ศ. 1697 พระนางมีพระประสูติกาลพระโอรสพระนามว่าโต หงฮุ่ย (弘晖) ใน และในปี ค.ศ.1722 จักรพรรดิคังซี สวรรคตและองค์ชายอิ้นเจิงได้เสวยราชย์ราชสมบัติต่อมาเป็นจักรพรรดิยงเจิ้ง ทรงสถาปนาพระนางอูลานารา ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี (ฮองเฮา) และทรงสถาปนาให้ดูแลปกครองวังหลัง พระนางอี๋ซิวฮองเฮาทรงพระประชวรและสวรรคตในปี ค.ศ. 1731 และพระศพถูกฝังอยู่ในสุสาน ไถ่หมิง ในสุสานราชวงศ์ชิง หลังจากการสวรรคตของพระนางแล้วจักรพรรดิยงเจิ้ง ทรงไม่ได้สถาปนาพระมเหสีพระองค์ใดขึ้นเป็น ฮองเฮา ต่อจากพระนางแต่มีพระบรมราชโองการให้ ซีกุ้ยเฟย ดูแลวังหลังต่อมา

พระราชประวัติ

[แก้]

ภูมิหลังครอบครัว

[แก้]
  • พระบิดา: ฟู่หยางกู่ (Fiyanggū - 費揚古/费扬古) มักจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นฟู่หยางกู่คนเดียวกันกับขุนนางทหารยศสูงสุด (領侍衛內大臣/领诗卫内大臣) และมีบรรดาศักดิ์เป็นกงชั้นหนึ่ง (一等公) แต่ความจริงแล้ว พระบิดาของจักรพรรดินีจากตระกูลอูลาน่ารา และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นกงหลังมรณกรรมในรัชศกยงเจิ้งปีที่ 13 เท่านั้น ส่วนฟู่หยางกู่ที่เป็นขุนนางทหารนั้นเป็นน้องชายของพระสนมต่งเอ้อ ซึ่งเป็นพระสนมคนโปรดของจักรพรรดิซุ่นจื้อ (Shunzhi Emperor) ซึ่งเป็นพระอัยกา (ปู่) ของจักรพรรดิยงเจิ้ง
  • พระอัยกาฝ่ายพระบิดา (ปู่): ปั๋วหูฉา (Bohucha - 博瑚察) ได้สมรสกับเหลนของ พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาซื่อ ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ชิง
  • พระมารดา: ท่านหญิงแห่งตระกูลอ้ายซินเจวี๋ยหลัว
จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน
ชื่อภาษาจีน
จีนตัวเต็ม孝敬憲皇后
จีนตัวย่อ孝敬宪皇后
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินXiàojìngxiàn Huánghòu
ชื่อภาษาแมนจู
อักษรแมนจูᡥᡳᠶᠣᠣᡧᡠᠩᡤᠠ
ᡝᠩᡤᡠᠨ
ᡨᡝᠮᡤᡝᡨᡠᠯᡝᡥᡝ
ᡥᡡᠸᠠᠩᡥᡝᠣ
อักษรโรมันhiyoošungga enggun temgetulehe hūwangheo
  • พระอัยกาฝ่ายพระมารดา (ตา): มู่เอ๋อร์ฮู่ (Murhu - 穆爾祜/穆尔祜; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1654) เป็นหลานชายของ ชูเยียน
  • พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา (ยาย): ท่านหญิงแห่งตระกูลปั๋วเอ่อร์จี้จี๋
  • พี่น้อง: มีพี่ชายสามคนและน้องชายหนึ่งคน

รัชศกคังซี

[แก้]
  • ท่านหญิงอูลานาลาประสูติในวันที่ 13 เดือน 5 ตามปฏิทินจันทรคติ ในรัชศกคังซีปีที่ 20 ซึ่งตรงกับวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1681 ตามปฏิทินเกรกอเรียน
  • ในปี ค.ศ. 1691 ทรงอภิเษกสมรสกับ อิ้นเจิน พระราชโอรสองค์ที่สี่ของจักรพรรดิคังซี และกลายเป็นพระชายาเอกของพระองค์ หลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ ในบทไว้อาลัยของยินเจินได้กล่าวว่าในขณะที่แต่งงานกันนั้น พระนางยังทรงเป็นเด็ก ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ตอนที่อภิเษกสมรส พระนางมีพระชนมายุเพียง 10 พรรษา เท่านั้น
  • ในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1697 พระนางได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์แรกคือ หงฮุย ซึ่งสิ้นพระชนม์ขณะยังทรงพระเยาว์ในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1704

รัชศกยงเจิ้ง

[แก้]
  • จักรพรรดิคังซีสวรรคตในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1722 และอิ้นเจินได้สืบราชสมบัติต่อ ทรงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิยงเจิ้ง
  • ในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1723 ท่านหญิงอูลาน่ารา ในฐานะพระชายาเอกของจักรพรรดิยงเจิ้ง จึงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินี และได้รับมอบหมายให้ดูแลฝ่ายในทั้งหมด
  • พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1731 และถูกฝังไว้ที่สุสานไท่หลิง (Tai Mausoleum) ในเขตสุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง (Western Qing Tombs)

ฐานันดรศักดิ์

[แก้]

รัชศกดิคังซี

[แก้]
  • ท่านหญิงอูลาน่ารา (烏拉那拉氏; 28 มิถุนายน 1681)
  • ตี๋ฝูจิ้น (嫡福晋; 1691)

รัชศกยงเจิ้ง

[แก้]
  • ฮองเฮา (皇后; 28 มีนาคม 1723)
  • ฮองเฮาเซี่ยวจิ้ง (孝敬皇后; ธันวาคม 1731 หรือ มกราคม 1732)

รัชศกเฉียนหลง

[แก้]
  • ฮองเฮาเซี่ยวจิ้งเซี่ยน (孝敬憲皇后; 1737)

พระราชบุตร

[แก้]

ในฐานะตี๋ฝูจิ้น:

[แก้]
  • องค์ชายใหญ่หงฮุ่ย (弘晖; 1697–1704) พระโอรสองค์โตของจักรพรรดิยงเจิ้ง ทรงได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศ เป็น ตวนชินอ๋อง (端亲王) โดยจักรพรรดิเฉียนหลง