จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งอี้
| จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งอี้ | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง | |||||||||
 | |||||||||
| หวงโฮ่ว | |||||||||
| ดำรงพระยศ | ค.ศ. 1506 - 1521 | ||||||||
| ก่อนหน้า | จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง | ||||||||
| ถัดไป | จักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่ | ||||||||
| ประสูติ | ค.ศ. 1492 | ||||||||
| สวรรคต | ค.ศ. 1535 (41-42) | ||||||||
| ฝังพระศพ | สุสานหลวงราชวงศ์หมิง | ||||||||
| พระราชสวามี | จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ | ||||||||
| |||||||||
| ราชวงศ์ | หมิง | ||||||||
| พระราชบิดา | เซี่ย รู่ | ||||||||
| พระราชมารดา | ท่านหญิงเย่ | ||||||||
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิงยี่ (จีน: 孝靜毅皇后,ค.ศ. 1492-ค.ศ. 1535 ) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง เป็นที่รู้จักในพระนาม จักรพรรดินีจวงซู่ จากการที่ไม่ได้เป็นฮองไทเฮารัชกาลถัดมา
พระราชประวัติ
[แก้]จักรพรรดินีเซี่ยวจิงอี้ พระราชสมภพที่เมืองหนานจิงเป็นพระราชธิดาของ ขุนนางเซี่ย รู่ กับท่านหญิงเย่
ต่อมา ในปี ค.ศ. 1506 พระนางได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็นจักรพรรดินี พระนามว่าจักรพรรดินีเซี่ย
ในบันทึกของหยางอี้ กวีสมัยราชวงศ์หมิง กล่าวว่า
"จักรพรรดิเจิ้งเต๋อทรงมิได้ประทับอยู่ในพระราชวังต้องห้ามเป็นเวลานาน เมื่อพระองค์เสด็จกลับจากเมืองต้าถง เมื่อพระนางทรงทอดพระเนตร จึงกรรแสง ที่ทรงเห็นจักรพรรดิทรงซูบลง พระนางจึงสั่งให้กรมพระราชวังเตรียมห่านอ้วนสองตัวถวายให้เสวย"
ชี้ให้เห็นว่าความสัมพันธ์ของจักรพรรดิกับพระนาง เป็นความสัมพันธ์ที่ดี
พระนางจำเป็นที่จะต้องทรงพยายามควบคุมพระจริยวัตรของจักรพรรดิ เรื่องการศึกที่จักรพรรดิทรงโปรด แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ด้วยจักรพรรดิประทับแต่นอกพระราชวัง จึงเป็นเหตุให้จักรพรรดิกับพระนางไม่มีพระราชบุตรเลย
ในปี ค.ศ. 1521 จักรพรรดิเจิ้งเต๋อสวรรคตพระพันปีหลวงจาวเซิ่งฉือโซ่ว ทรงรับสั่งให้หยาง ถิงเหอขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ให้ประชุมเรื่องรัชทายาท พระพันปีหลวงก็ทรงเลือก องค์ชายจูโฮ่วชง พระราชโอรสในจู โหยวหยวน พระราชนัดดาในจักรพรรดิเฉิงฮว่า ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจียจิ้ง
พระนางทรงมิได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีหลวง ด้วยพระนางทรงมิมีพระราชบุตร และทรงมีศักดิ์เป็นพระเชษฐนีในจักรพรรดิเจียจิ้ง จักรพรรดิจึงทรงสถาปนาพระนางขึ้นเป็น จักรพรรดินีจวงซู่ ด้วยพระนางมิสามารถดำรงพระอิสริยยศเป็นพระพันปีหลวงได้[1][2]
ในปี ค.ศ. 1535 พระนางเสด็จสิ้นพระชนม์ลง จักรพรรดิเจียจิ้ฝทรงรับสั่งให้ฝังพระศพร่วมกับจักรพรรดิเจิ้งเต๋อที่สุสานคางหลิง ในสุสานหลวงราชวงศ์หมิง
ในปี ค.ศ. 1536 หลังจากที่พระนางเสด็จสิ้นพระชนม์ลง จักรพรรดิจึงทรงสถาปนาพระนามหลังสิ้นพระชนม์ให้ว่า จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้ง จวงฮุ่ย อันซู่ เวินเฉิง ซุ่นเทียน เซี่ยเซิ่ง อี้ (孝靜莊惠安肅溫誠順天偕聖毅皇后)
พระนามหลังสิ้นพระชนม์
[แก้]พระอิสริยยศหลังสิ้นพระชนม์ได้แก่
จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งจวง ฮุ่ยอันซู่ เวินเฉิง ซุ่นเทียน เซี่ย เซิ่งอี้
Empress Xiaojing Zhuanghui Ansu Wencheng Shuntian Xiesheng Yi
孝靜莊惠安肅溫誠順天偕聖毅皇后
พระเกียรติยศ
[แก้]- ในรัชสมัยจักรพรรดิหงจื้อ (ครองราชย์ ค.ศ.1487-ค.ศ.1505)
- ท่านหญิงเซี่ย (夏氏 ตั้งแต่ ค.ศ. 1492)
- ในรัชสมัยจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ(ครองราชย์ ค.ศ. 1505–ค.ศ. 1521)
- จักรพรรดินี (皇后 ตั้งแต่ ค.ศ. 1506)
- ในรัชสมัยจักรพรรดิเจียจิ้ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1521–ค.ศ. 1567)
- จักรพรรดินีจวงซู (莊肅皇后; ตั้งแต่ ค.ศ. 1521)
- จักรพรรดินีเซี่ยวจิง จวงฮุย อันซู่ ยี่ (孝靜莊惠安肅毅皇后; ตั้งแต่ ค.ศ. 1535)
- จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้ง จวงฮุ่ย อันซู่ เวินเฉิง ซุ่นเทียน เซี่ยเซิ่ง อี้ (孝靜莊惠安肅溫誠順天偕聖毅皇后 ตั้งแต่ ค.ศ. 1536)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ISBN 0-231-03801-1 (1 vol.) 023103833X (vol. 2).
- ↑ GOODRICH, L. Carington; Fang Chaoying, et al., Dictionary of Ming biografi, 1368-1644. New York: Columbia University Press, 1976. xxi + 1751 s. ISBN 0-231-03801-1 (1 vol.) 023103833X (vol. 2).
 | บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |