จอห์น รัตนเวโรจน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จอห์น รัตนเวโรจน์
John Nuvo.jpg
ชื่อเกิด จอห์น อเล็กแซนเดอร์ แฮมมอนด์
ชื่อเล่น จอห์น
เกิด 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 (49 ปี)
คู่สมรส นุชนารถ รัตนเวโรจน์
ชื่ออื่น นรศักดิ์ รัตนเวโรจน์ , จอห์น นูโว , แรมโบ้
อาชีพ นักร้อง นักแสดง พิธีกร นักธุรกิจ
ปีที่แสดง พ.ศ. 2531 - ปัจจุบัน
เครื่องดนตรี คีย์บอร์ด,ร้องนำ
แนวเพลง ป็อปร็อก , ซินธ์ป็อป, โปรเกรสซีฟร็อก
ค่าย แกรมมี่ , โซนี่มิวสิก
ส่วนเกี่ยวข้อง นูโว

ปีเตอร์ แอนโทนี่ แฮมมอนด์

จอห์น รัตนเวโรจน์ ชื่อเล่น จอห์น มีชื่อจริงว่า จอห์น อเล็กแซนเดอร์ แฮมมอนด์ หรือ นรศักดิ์ รัตนเวโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510[1] เป็นนักร้อง นักดนตรี นักแสดง พิธีกร ลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เป็นสมาชิกวงนูโว ในตำแหน่งมือคีย์บอร์ดและนักร้องนำ

ประวัติ[แก้]

จอห์นเป็นบุตรชายของนางอันธิกา รัตนเวโรจน์ เข้าร่วมวงนูโวตั้งแต่ปี 2531 พร้อมกับปีเตอร์ แอนโธนี่ แฮมมอนด์ (น้องชายฝาแฝดของจอห์น เป็นมือคีย์บอร์ดหลักในวงนูโว) หลังจากนั้นมีผลงานอัลบั้มเดี่ยว ชุด จอห์น โซโล่ และมีผลงานแสดงละครเช่นเรื่อง จำเลยรัก, ม่านบังใจ, บ่วงหงส์ หลังจากนั้นเป็นซีอีโอและผู้ก่อตั้ง บริษัท ล็อกออน เอเชีย จำกัด ในเครือโมโน เทคโนโลยี[2] เป็นเจ้าของและพิธีกรรายการ ไออีโชว์ เป็นเอ็กเซ็กคลูซีฟโปรดิวเซอร์ บริษัท สแปลช อินเตอร์แรคทีฟ จำกัด และไซบีเรีย เดอะ ดิจิตอล เพลย์กราวน์ ยังได้เป็นนายกสมาคมคอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2552[3]

จอห์น รัตนเวโรจน์ เป็นที่รู้จักแก่สาธารณะใน 4 บทบาท

  • ตัวแทน ด้านไอที
  • ผู้ผลิตรายการไอที ที่มีคุณภาพ
  • นักแสดง และ นักร้องที่มีชื่อเสียง
  • นายกสมาคมคอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ (ปี2552 – มีนาคม 2553)

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

จอห์นแต่งงานกับ นุชนารถ รัตนเวโรจน์ ที่พบกันก่อนที่จอห์นจะเข้าวงการ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ 'มหาสมุทร รัตนเวโรจน์' (จัสติน) และ 'สุดฟ้า รัตนเวโรจน์' (สกาย)

ผลงาน[แก้]

ภาพยนตร์[แก้]

  • องคุลีมาล (2546)

ละครเวที[แก้]

ละครโทรทัศน์[แก้]

อัลบั้มเพลง[แก้]

ผลงานในนามของนูโว
  • เป็นอย่างงี้ตั้งแต่เกิดเลย (2531)
  • บุญคุณปูดำ (2533)
  • สุดสุดไปเลย...ซิ (2534)
  • ออกซิเจน (2535)
  • Nouveau (2547)
  • Now 2.0 (2551)
  • 6 AM (2554)
อัลบั้มเดี่ยว
  • จอห์น โซโล่ (2538)
  • คน หุ่นยนต์ ต้นข้าว (2543)
  • Life Goes On (2543)

อ้างอิง[แก้]