จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือเป็นวันบริสุทธิ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

บทความนี้เกี่ยวข้องกับ
บัญญัติ 10 ประการ
บัญญัติสิบประการภาษาฮีบรู
บทบัญญัติ
เราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า
ห้ามมีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากเรา
ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน
ห้ามใช้พระนามพระเจ้าของเจ้าไปในทางที่ผิด
จงระลึกถึงวันสะบาโต
จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า
ห้ามฆ่าคน
ห้ามล่วงประเวณีผัวเมียเขา
ห้ามลักขโมย
ห้ามเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน
ห้าม​โลภ​
บทความที่เกี่ยวข้อง
แผ่นศิลาพระโอวาท
ถ้อย‍คำ​แห่ง​พันธ‌สัญญา
หีบแห่งพันธสัญญา
ทรรศนะคาทอลิกต่อบัญญัติสิบประการ
พระ‍บัญญัติ​ข้อ​ที่​สำคัญ​ที่​สุด

จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือ​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์[1][2] หรือ อย่าลืมฉลองวันพระเจ้าเป็นวันศักดิ์สิทธิ์[3] (อังกฤษ: Remember the sabbath day, to keep it holy) เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 3 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 4 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบทาลมุด แบบไฟโล และแบบคริสตจักรปฏิรูป

บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:8-11 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:12-15 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์

จง​ระลึก‍ถึง​วันสะบาโต ถือ​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์ จง​ทำ​งาน​ทั้ง‍สิ้น​ของ​เจ้า​หก​วัน แต่​วัน‍ที่​เจ็ด​นั้น​เป็น​สะ‌บา‌โต​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​เจ้า ใน​วัน‍นั้น​ห้าม​ทำ​งาน​ใดๆ​ไม่​ว่า​เจ้า​เอง หรือ​บุตร‍ชาย​บุตร‍หญิง​ของ​เจ้า หรือ​ทาส​ทาสี​ของ​เจ้า หรือ​สัตว์‍ใช้‍งาน​ของ​เจ้า หรือ​คน‍ต่าง‍ด้าว​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ประตู​เมือง​ของ​เจ้า เพราะ​ใน​หก​วัน​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​สร้าง​ฟ้า​และ​แผ่น‍ดิน ทะเล และ​สรรพ‍สิ่ง​ซึ่ง​มี​อยู่​ใน​ที่​เหล่า‍นั้น แต่​ใน​วัน‍ที่​เจ็ด​ทรง​พัก เพราะ‍ฉะนั้น​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​อวย‍พร​วัน‍สะ‌บา‌โต และ​ทรง​ตั้ง​วัน‍นั้น​ไว้​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์

— หนังสืออพยพ 20:8-11

เนื้อหา[แก้]

ดูบทความหลักที่: สะบาโต

จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือ​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์ บัญญัติข้อนี้วันสะบาโตในพันธสัญญาเดิมเป็นวันที่เจ็ดของสัปดาห์ การรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์หมายถึงการแยกวันนั้นออกจากวันอื่น ๆ โดยการหยุดจากการงานเพื่อพักผ่อน ปรนนิบัติพระเจ้าและจดจ่ออยู่กับสิ่งซึ่งเป็นนิรันดร์ ชีวิตฝ่ายวิญญาณ และพระเกียรติของพระเจ้า[4][5][6]

  1. ชนอิสราเอลจะต้องทำตามแบบอย่างการงานของพระเจ้าในการทรงสร้าง[7][8]
  2. วันสะบาโตเป็นเครื่องหมายแสดงว่าพวกเขาเป็นของพระเจ้า[9]
  3. เป็นสิ่งที่เตือนให้พวกเขาระลึกถึงการช่วยกู้จากการเป็นทาสในอียิปต์[10][11]

อ้างอิง[แก้]

  1. หนังสืออพยพ 20:8-11, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011
  2. หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:12-15, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011
  3. อพยพ 20, พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม, คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์
  4. ใน​วัน‍นั้น​ห้าม​ทำ​งาน​ใดๆ​ไม่​ว่า​เจ้า​เอง หรือ​บุตร‍ชาย​บุตร‍หญิง​ของ​เจ้า หรือ​ทาส​ทาสี​ของ​เจ้า หรือ​สัตว์‍ใช้‍งาน​ของ​เจ้า หรือ​คน‍ต่าง‍ด้าว​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ประตู​เมือง​ของ​เจ้า เพราะ​ใน​หก​วัน​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​สร้าง​ฟ้า​และ​แผ่น‍ดิน ทะเล และ​สรรพ‍สิ่ง​ซึ่ง​มี​อยู่​ใน​ที่​เหล่า‍นั้น แต่​ใน​วัน‍ที่​เจ็ด​ทรง​พัก เพราะ‍ฉะนั้น​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​อวย‍พร​วัน‍สะ‌บา‌โต และ​ทรง​ตั้ง​วัน‍นั้น​ไว้​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์
  5. หนังสือปฐมกาล 2:2-3, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011
  6. หนังสืออิสยาห์ 58:13-14, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011
  7. แต่​ใน​วัน‍ที่​เจ็ด​ทรง​พัก เพราะ‍ฉะนั้น​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​อวย‍พร​วัน‍สะ‌บา‌โต และ​ทรง​ตั้ง​วัน‍นั้น​ไว้​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์
  8. หนังสือปฐมกาล 2:2-3, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011
  9. หนังสือปฐมกาล 31:13, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011
  10. หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:15, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011
  11. พระวรสารนักบุญมัทธิว 12:1, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011