ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร
ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
เดล โปโตร ที่ 2016 Wimbledon Championships | |
| ชื่อเต็ม | ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร ลูคัส |
|---|---|
| ประเทศ (กีฬา) | |
| ถิ่นพำนัก | ตันดิล อาร์เจนตินา |
| วันเกิด | 23 กันยายน ค.ศ. 1988 ตันดิล อาร์เจนตินา |
| ส่วนสูง | 1.98 m (6 ft 6 in) |
| เทิร์นโปร | 2005 |
| การเล่น | ถนัดขวา (แบ็คแฮนด์สองมือ) |
| ผู้ฝึกสอน | Sebastián Prieto |
| เงินรางวัล | US$ 25,889,586[1] |
| เดี่ยว | |
| สถิติอาชีพ | 439–173 (71.7% in ATP Tour and Grand Slam main draw matches, and in Davis Cup) |
| รายการอาชีพที่ชนะ | 22 |
| อันดับสูงสุด | 3 (13 สิงหาคม 2018) |
| อันดับปัจจุบัน | 745 (2 สิงหาคม 2021)[2] |
| ผลแกรนด์สแลมเดี่ยว | |
| ออสเตรเลียนโอเพน | QF (2009, 2012) |
| เฟรนช์โอเพน | SF (2009, 2018) |
| วิมเบิลดัน | SF (2013) |
| ยูเอสโอเพน | W (2009) |
| การแข่งขันอื่น ๆ | |
| Tour Finals | F (2009) |
| กีฬาโอลิมปิก | |
| คู่ | |
| สถิติอาชีพ | 41–44 (48.2% in ATP Tour and Grand Slam main draw matches, and in Davis Cup) |
| รายการอาชีพที่ชนะ | 1 |
| อันดับสูงสุด | 105 (25 พฤษภาคม 2009) |
| อันดับปัจจุบัน | 821 (2 สิงหาคม 2021) |
| ผลแกรนด์สแลมคู่ | |
| เฟรนช์โอเพน | 1R (2006, 2007) |
| วิมเบิลดัน | 1R (2007, 2008) |
| การแข่งขันแบบทีม | |
| เดวิสคัพ | W (2016) |
รายการเหรียญรางวัล | |
| อัปเดตล่าสุดเมื่อ: 4 สิงหาคม 2021 | |
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร (สเปน: Juan Martín del Potro) เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเขาเป็นนักเทนนิสอันดับโลกสูงที่สุดของอาร์เจนตินา โดยอยู่อันดับที่ 7 ของโลก เดล โปโตร คว้าแชมป์แกรนด์สแลมยูเอสโอเพนได้ในปี พ.ศ. 2552 หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะราฟาเอล นาดัล ในรอบรองชนะเลิศและโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ได้ในรอบชิงชนะเลิศ ทำให้เขาเป็นคนเดียวที่สามารถเอาชนะทั้งนาดัลและเฟเดอเรอร์ได้ในรายการแกรนด์สแลมเดียวกัน
เดล โปโตร ไต่อันดับเข้าสู่ 10 อันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรก ได้เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 เดล โปโตร กลายเป็นนักเทนนิสคนแรกในเอทีพีทัวร์ที่ชนะติดต่อกันถึง 4 รายการ นอกจากนี้เขายังสามารถชนะติดต่อกันได้ยาวนานที่สุด รองจากราฟาเอล นาดัล โดยชนะติดต่อกัน 23 นัดในการลงแข่งขัน 5 รายการ เดล โปโตรนับเป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นนอกเหนือบิกฟอร์ นอวาก จอกอวิช, แอนดี เมอร์รี, โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และราฟาเอล นาดัล ที่สามารถคว้าแชมป์แกรนด์สแลมชายเดี่ยวได้นับตั้งแต่ปี 2548 และ เดล โปโตรยังได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2012 ณ กรุงลอนดอนอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว
[แก้]ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร เกิดในเมืองตันดิล อาร์เจนตินา พ่อของเขาเป็นผู้เล่นกึ่งอาชีพของสมาคมรักบี้ในอาร์เจนตินาและเป็นสัตวแพทย์ แม่ของเขาเป็นครูและเขามีน้องสาวหนึ่งคน เดล โปโตรพูดได้ทั้งภาษาสเปน, อังกฤษ และอิตาลี นอกเหนือจากเทนนิสเขายังสนุกกับการเล่นฟุตบอลและทีมฟุตบอลทีมโปรดของเขา คือทีมโบคาจูเนียในอาร์เจนตินาและยูเวนตุสในอิตาลี เขามักจะใช้เวลาในการเล่นกีฬาทั้งสองตลอดช่วงวัยเด็กของเขา
เดล โปโตรเริ่มเล่นเทนนิสตอนอายุเจ็ดกับผู้ฝึกมาร์เซโล โกเมซ (Marcelo Gómez) พรสวรรค์ในการเล่นเทนนิสของเดล โปโตร ได้รับการค้นพบโดยอดีตนักเทนนิสมืออาชีพชาวอิตาลี อูโก โคลอมบีนี ที่พาเขาย่างก้าวผ่านช่วงเวลาของการแข่งขันในวัยเด็กและวันนี้ยังเป็นตัวแทนและเป็นเพื่อนสนิทของเขา เมื่อถามเกี่ยวกับเป้าหมายในเทนนิสของเดล โปโตร เขาจะตอบว่าตอบ "ผมฝันในการชนะแกรนด์สแลมและถ้วยเดวิสคัพ"
สถิติการแข่งขันอาชีพ
[แก้]โอลิมปิกเกมส์ ชายเดี่ยว
[แก้](1 เหรียญทองแดง)
[แก้]| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นผิว | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| เหรียญทองแดง | 2555 | หญ้า | 7–5, 6–4 |
แกรนด์สแลม ชายเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (1)
[แก้]ชนะเลิศ (1)
[แก้]
| ปี | รายการ | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| 2552 | 3–6, 7–6(5), 4–6, 7–6(4), 6–2 |
เวิลด์ทัวร์ไฟนอล ประเภทเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ
[แก้]รองชนะเลิศ (1)
[แก้]| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นผิว | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| รองชนะเลิศ | 2552 | ลอนดอน | คอนกรีต(i) | 3–6, 4–6 | |
เอทีพี มาสเตอร์ ซีรีส์ ชายเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ
[แก้]รองชนะเลิศ (2)
[แก้]| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นสนาม | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| รองชนะเลิศ | 2552 | คอนกรีต | 7–6(4), 6–7(3), 1–6 | ||
| รองชนะเลิศ | 2556 | คอนกรีต | 6–4, 3–6, 4–6 |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "ATP Prize Money Leaders" (PDF).
- ↑ ATP Rankings