ข้ามไปเนื้อหา

คำไต สีพันดอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คำไต สีพันดอน
ຄຳໄຕ ສີພັນດອນ
ประธานคณะบริหารงานศูนย์กลางพรรคประชาชนปฏิวัติลาว คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง
24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 – 21 มีนาคม ค.ศ. 2006
ประธานาธิบดีหนูฮัก พูมสะหวัน
ตนเอง
ก่อนหน้าไกสอน พมวิหาน
ถัดไปจูมมะลี ไซยะสอน (ในฐานะเลขาธิการใหญ่)
ประธานประเทศลาว คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง
24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 2006
นายกรัฐมนตรีสีสะหวาด แก้วบุนพัน
บุนยัง วอละจิด
รองประธานาธิบดี
ประธานพรรคตนเอง
จูมมะลี ไซยะสอน
ก่อนหน้าหนูฮัก พูมสะหวัน
ถัดไปจูมมะลี ไซยะสอน
นายกรัฐมนตรีลาว คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง
15 สิงหาคม ค.ศ. 1991 – 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998
ประธานาธิบดีไกสอน พมวิหาน
หนูฮัก พูมสะหวัน
ตนเอง
รองนายกรัฐมนตรี
ดูรายชื่อ
ก่อนหน้าไกสอน พมวิหาน
ถัดไปสีสะหวาด แก้วบุนพัน
รองนายกรัฐมนตรีลาว
ดำรงตำแหน่ง
2 ธันวาคม ค.ศ. 1975 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1991
ดำรงตำแหน่งร่วมกับ หนูฮัก พูมสะหวัน, พูมี วงวิจิด, พูม สีปะเสิด และสาลี วงคำขาว
นายกรัฐมนตรีไกสอน พมวิหาน
ตำแหน่งรัฐมนตรี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง
2 ธันวาคม ค.ศ. 1975 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1991
นายกรัฐมนตรีไกสอน พมวิหาน
ก่อนหน้าราชอาณาจักร
ถัดไปจูมมะลี ไซยะสอน
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด(1924-02-08)8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924
แขวงจำปาศักดิ์ อาณาจักรหลวงพระบาง อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต2 เมษายน ค.ศ. 2025(2025-04-02) (101 ปี)
นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
สัญชาติลาว
ศาสนาพุทธเถรวาท
พรรคการเมืองคอมมิวนิสต์อินโดจีน (ค.ศ. 1954–1956)
ประชาชนปฏิวัติลาว (ค.ศ. 1956–2025)
การเข้าร่วม
พรรคการเมืองอื่น
ลาวอิสระ
ปะเทดลาว
คู่สมรสทองวัน สีพันดอน
บุตร
อาชีพทหาร นักการเมือง
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้ประเทศลาว ลาวอิสระ (พ.ศ. 2489–2491)
ประเทศลาว ปะเทดลาว (พ.ศ. 1950–1975)
 ลาว (พ.ศ. 1975–1991)
สังกัดประเทศลาว กองทัพประชาชนลาว
ประจำการพ.ศ. 2489–2534
ยศ พลเอก
บังคับบัญชากองทัพประชาชนลาว
ผ่านศึกสงครามกลางเมืองลาว

พลเอก คำไต สีพันดอน (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 – 2 เมษายน พ.ศ. 2568)[1] เป็นนักการเมืองชาวลาวซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาชนปฏิวัติลาวตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ถึง 21 มีนาคม พ.ศ. 2549[2] และดำรงตำแหน่งประธานประเทศลาวตั้งแต่วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ถึง 8 มิถุนายน พ.ศ. 2549 คำไตเข้าเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนใน พ.ศ. 2497 และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางของพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในปี พ.ศ. 2499

ผู้ดำรงตำแหน่งประธานประเทศต่อจากคำไต คือ จูมมะลี ไซยะสอน

ประวัติทางการเมืองที่สำคัญ

[แก้]
  • พ.ศ. 2490: เข้าร่วมขบวนการปฏิวัติ
  • พ.ศ. 2495: เข้าเป็นสมาชิกขบวนการลาวอิสระ (Lao Freedom Front)
  • พ.ศ. 2495–2497: เป็นประธาน Committee of the Central Region
  • พ.ศ. 2497: เข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน
  • พ.ศ. 2498–2500: เป็นหัวหน้าขบวนการปะเทดลาว
  • พ.ศ. 2499: เป็นสมาชิก Central Party Committee และได้รับคัดเลือกจากพรรคประชาชนปฏิวัติลาวให้เป็นสมาชิก
  • พ.ศ. 2499: เข้าเป็นสมาชิกพรรคประชาชนลาว
  • พ.ศ. 2500: เข้าเป็นสมาชิกศูนย์กลางพรรค (the Central Party Committee)
  • พ.ศ. 2500–2502: เป็นหัวหน้าสำนักงานศูนย์กลางพรรคฯ
  • พ.ศ. 2503: เป็นหัวหน้ากองกำลังทหารของขบวนการปะเทดลาว
  • พ.ศ. 2515 2525 2529 และ 2535: ได้รับเลือกจากพรรคประชาชนปฏิวัติลาวให้เป็นสมาชิกกรมการเมืองศูนย์กลางพรรคฯ
  • พ.ศ. 2518–2534: ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
  • 15 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีลาว โดยความเห็นชอบของสภาแห่งชาติ
  • 24 พฤศจิกายน 2535: ดำรงตำแหน่งประธานพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
  • 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2549: ดำรงตำแหน่งประธานประเทศลาว

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Joseph Chinyong Liow, Dictionary of the Modern Politics of Southeast Asia (fourth edition, 2015), Routledge, page 212.
  2. ↑ Doeden, Matt (2007) Laos in Pictures, Lerner Publishing Group, ISBN 978-0-8225-6590-1, p. 71