ข้ามไปเนื้อหา

คัง เชิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คัง เชิง
康生
รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ดำรงตำแหน่ง
9 ตุลาคม ค.ศ. 1959  16 ธันวาคม ค.ศ. 1975
ประธานเหมา เจ๋อตง
รองประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง
3 มกราคม ค.ศ. 1965  16 ธันวาคม ค.ศ. 1975
ประธานจู เต๋อ
รองประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน
ดำรงตำแหน่ง
17 เมษายน ค.ศ. 1959  20 ธันวาคม ค.ศ. 1964
ประธานโจว เอินไหล
ผู้อำนวยการกรมกิจการสังคมกลาง
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 1939  ค.ศ. 1945
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898
จูเฉิง เหวย์ฟาง ชานตง จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต16 ธันวาคม ค.ศ. 1975(1975-12-16) (77 ปี)
ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
พรรคการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน (ถูกขับออกหลังเสียชีวิต)
คู่สมรสเฉิน อี๋ (陳宜)
เฉา อี้โอว (曹軼歐)
อาชีพหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง, สายลับ
ชื่อเล่น“เบรียาของจีน”

คัง เชิง (จีน: ; พินอิน: Kāng Shēng; 4 พฤศจิกายน พ.ศ. ค.ศ. 1898 – 16 ธันวาคม ค.ศ. 1975) ชื่อเกิด จาง จงเข่อ (จีนตัวย่อ: 张宗可; จีนตัวเต็ม: 張宗可; พินอิน: Zhāng Zōngkě) เป็นเจ้าหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์จีน ผู้มีชื่อเสียงที่สุดจากการกำกับดูแลงานด้านความมั่นคงภายในและหน่วยข่าวกรองของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1940 และอีกครั้งในช่วงจุดสูงสุดของการปฏิวัติวัฒนธรรมในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970

เขาเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1920 เขาใช้เวลาอยู่ในมอสโกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ที่ซึ่งเขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการของ NKVD โซเวียต และกลายมาเป็นผู้สนับสนุนหวัง หมิงในการเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน หลังกลับมายังประเทศจีนในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 คังเปลี่ยนความภักดีของเขาไปเป็นเหมา เจ๋อตงและกลายเป็นผู้ร่วมงานใกล้ชิดของเหมาในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองจีน และหลังจากนั้น เขาดำรงตำแหน่งที่จุดสูงสุดหรือใกล้เคียงจุดสูงสุดของอำนาจในสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่การก่อตั้งใน ค.ศ. 1949 กระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1975 หลังจากการเสียชีวิตของเหมาและการจับกุมแก๊งออฟโฟร์ในเวลาต่อมา คังถูกกล่าวหาว่ามีส่วนรับผิดชอบร่วมกับแก๊งในความรุนแรงเกินเลยของการปฏิวัติวัฒนธรรม และใน ค.ศ. 1980 เขาถูกขับออกจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนหลังเสียชีวิต[1]

อ้างอิง

[แก้]
  1. See, generally, Byron & Pack 1992, Zhong Kan 1982, Lin Qingshan 1988