ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (2555–2556)
ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง เริ่มขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 ระหว่างรัฐบาลสาธารณรัฐแอฟริกากลางกับกบฏซึ่งหลายคนเคยมีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองสาธารณรัฐแอฟริกากลาง กลุ่มกบฏกล่าวหารัฐบาลประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซว่าไม่สามารถปฏิบัติตามความตกลงสันติภาพที่ลงนามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550
กองกำลังกบฏซึ่งมีชื่อว่า "เซเลกา" (Séléka CPSK-CPJP-UFDR) ยึดเมืองหลักหลายเมืองในภาคกลางและภาคตะวันออกของประเทศ พันธมิตรดังกล่าวประกอบด้วยสองกลุ่มหลัก คือ UFDR และ CPJP ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่นเดียวกับ CPSK[1] ซึ่งรู้จักกันน้อยกว่า อีกสองกลุ่มประกาศการสนับสนุนแนวร่วมนี้เช่นเดียวกัน ได้แก่ FDPC[2] และ FPR (ในประเทศชาด)[3] ทั้งสองตั้งอยู่ในภาคเหนือของประเทศ ทุกกลุ่มแยกยกเว้น FPR และ CPSK เป็นฝ่ายในสัญญาความตกลงสันติภาพและกระบวนการปลดอาวุธ
ประเทศชาด[4] กาบอง แคเมอรูน[5] แองโกลา[6] แอฟริกาใต้[7] และสาธารณรัฐคองโก[8] ส่งทหารช่วยเหลือรัฐบาลบอซีเซยับยั้งการรุกคืบของฝ่ายกบฏสู่กรุงบังกี เมืองหลวงของประเทศ
วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2556 มีการลงนามความตกลงหยุดยิงในกรุงลีเบรอวิล ประเทศกาบอง ฝ่ายกบฏสละข้อเรียกร้องของพวกตนที่จะให้ประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซลาออก แต่เขาต้องแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่จากพรรคฝ่ายค้านภายในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556[9] วันที่ 13 มกราคม บอซีเซลงนามกฤษฎีกาซึ่งถอดถอนนายกรัฐมนตรีโฟสแต็ง-อาร์ช็องฌ์ ตัวเดราจากตำแหน่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความตกลงกับแนวร่วมกบฏ[10] วันที่ 17 มกราคม นีกอลา ตีย็องกาย (Nicolas Tiangaye) ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี[11]
วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2556 การหยุดยิงถูกละเมิด โดยรัฐบาลประณามเซเลกาว่าละเมิดการหยุดยิง[12] และเซเลกาประณามรัฐบาลโดยกล่าวหาว่ารัฐบาลไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขของความตกลงแบ่งสรรอำนาจ[13] จนถึงวันที่ 21 มีนาคม กบฏรุกคืบถึงเมืองบูกาซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 300 กิโลเมตร[13] วันที่ 22 มีนาคม การสู้รบมาถึงเมืองดามารา ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 75 กิโลเมตร[14] กบฏยึดด่านตรวจที่ดามาราและรุกคืบสู่กรุงบังกี แต่ถูกหยุดด้วยการโจมตีทางอากาศจากเฮลิคอปเตอร์จู่โจม[15] อย่างไรก็ดี วันรุ่งขึ้น ฝ่ายกบฏเข้าสู่กรุงบังกี มุ่งหน้าสู่ทำเนียบประธานาธิบดี[16] วันที่ 24 มีนาคม ฟร็องซัว บอซีเซหลบหนีออกนอกประเทศหลังกบฏยึดทำเนียบได้[17] ผู้นำกบฏ มีแชล จอตอดียา ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีในวันเดียวกัน[18]
อ้างอิง[แก้]
- ↑ "Three rebel groups threaten to topple C.African regime". ReliefWeb (AFP). 18 December 2012. สืบค้นเมื่อ 31 December 2012.
- ↑ "Centrafrique : Le FDPC d’Abdoulaye Miskine a rejoint la coalition Séléka". Journal de Bangui. สืบค้นเมื่อ 2 January 2013.
- ↑ "Le FPR soutient l'UFDR dans son combat contre le Dictateur Bozizé" (Press release). FPR. 18 December 2012. สืบค้นเมื่อ 2 January 2013.
- ↑ "Chad sends troops to back CAR army against rebels". AlertNet. Reuters. 18 December 2012. สืบค้นเมื่อ 31 December 2012.
- ↑ "Region sends troops to help embattled C. African army". Channel NewsAsia. 2 January 2013.
- ↑ Sayare, Scott (2 January 2013). "Central Africa on the Brink, Rebels Halt Their Advance". New York Times.
- ↑ "South Africa to send 400 soldiers to CAR". Al Jazeera English. 6 January 2013.
- ↑ Polgreen, Lydia (31 December 2012). "Fearing Fighting, Residents Flee Capital of Central African Republic". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 31 December 2012.
- ↑ Sayare, Scott (11 January 2013). "Rebel Coalition in Central African Republic Agrees to a Short Cease-Fire". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 12 January 2013.
- ↑ "Prime minister booted from job in Central African Republic, part of peace deal with rebels". The Washington Post. 13 January 2013. สืบค้นเมื่อ 15 January 2013.
- ↑ Patrick Fort, "Tiangaye named Central African PM, says 'hard work' begins", Agence France-Presse, 17 January 2013.
- ↑ "CAR Rebels Break Terms of Cease-Fire". VOA. 23 January 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-03-22.
- ↑ 13.0 13.1 "Central African Republic Seleka rebels 'seize' towns". BBC. 21 March 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-03-22.
- ↑ Paul Marin Ngoupana (22 March 2013). "Central African Republic rebels reach outskirts of capital". Reuters. สืบค้นเมื่อ 2013-03-22.
- ↑ "CAR forces 'halt rebel advance'". BBC. 22 March 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-03-23.
- ↑ Nossiter, Adam (23 March 2013). "Rebels Push into Capital in Central African Republic". New York Times.
- ↑ Al Jazeera (24 March 2013). "CAR rebels 'seize' presidential palace". Al Jazeera English. สืบค้นเมื่อ 2013-03-24.
- ↑ "Centrafrique: Michel Djotodia déclare être le nouveau président de la république centrafricaine". Radio France International. 24 March 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-03-24. Unknown parameter
|lang=ignored (|language=suggested) (help)