คริเอทีนิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ระวังสับสนกับ ครีเอทีน
คริเอทีนิน
Creatinine-tautomerism-2D-skeletal.png
Creatinine-tautomerism-3D-balls.png
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS [60-27-5][CAS]
PubChem 26009888
EC number 200-466-7
UN number 1789
DrugBank DB11846
KEGG D03600
MeSH Creatinine
ChEBI 16737
SMILES
InChI
Beilstein Reference 112061
ChemSpider ID 21640982
3DMet B00175
คุณสมบัติ
สูตรโมเลกุล C4H7N3O
มวลโมเลกุล 113.12 g mol−1
ลักษณะทางกายภาพ White crystals
ความหนาแน่น 1.09 g cm−3
จุดหลอมเหลว

300 °C, 573 K, 572 °F

ความสามารถละลายได้ ใน น้ำ 1 part per 12[1]

90 mg/mL at 20° C[2]

log P -1.76
pKa 12.309
Basicity (pKb) 1.688
จุดไอโซอิเล็กทริก 11.19
อุณหเคมี
Std enthalpy of
formation
ΔfHo298
−240.81–239.05 kJ mol−1
−2.33539–2.33367 MJ mol−1
Standard molar
entropy
So298
167.4 J K−1 mol−1
ความจุความร้อนจำเพาะ 138.1 J K−1 mol−1 (at 23.4 °C)
ความอันตราย
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
1
0
 
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa
สถานีย่อย:เคมี

คริเอทีนิน หรือ คริเอทีนีน (อังกฤษ: Creatinine; /kriˈætɪnɪn/ หรือ /kriˈætɪnn/; จาก กรีก: κρέας, อักษรโรมัน: kreas, lit.'เนื้อหนังมังสา') เป็นผลผลิตจากการสลายครีเอทีนฟอสเฟทในกล้ามเนื้อและกระบวนการเมทาบอลิกของโปรตีน ร่างกายจะหลั่งคริเอทีนินออกมาด้วยอัตราคงที่ตลอด โดยอัตราการหลัง่นี้ขึ้นอยู่กับมวลกล้ามเนื้อของบุคคล[3][4]

เซรัมคริเอทีนิน (ระดับในเลือดของคริเอทีนิน) เป็นตัวระบถสุขภาพไตที่สำคัญ เนื่องจากเป็นสารที่ถูกขับโดยไตโดยไม่ผ่านการเปลี่ยนแปลงอีก คริเอทีนินสร้างขึ้น[5] จากกระบวนการทางชีวภาพที่เกี่ยวกับครีเอทีน, ฟอสฟอครีเอทีน และ อะดีโนซีนไตรฟอสเฟท

การตีความ[แก้]

ในสหรัฐและรัฐยุโรปส่วนใหญ่ โดยทั่วไปรายงานผลค่าคริเอทีนินในหน่วย mg/dL (มิลลิกรัม/เดซิลิตร) ส่วนในแคนาดา, ออสเตรเลีย[6] และยุโรปบางรัฐนิยมใช้หน่วย μmol/L (ไมโครโมล/ลิตร) โดยคริเอทีนิน 1 mg/dL มีค่าเท่ากับ 88.4 μmol/L.

ช่วงอ้างอิงผลเลือดโดยทั่วไปสำหรับค่าเซรัมคริเอทีนินอยู่ที่ 0.5 mg/dL ถึง 1.0 mg/dL (ราว 45 μmol/L ถึง 90 μmol/L) ในผู้หญิง และ 0.7 mg/dL ถึง 1.2 mg/dL (60 μmol/L ถึง 110 μmol/L) ในผู้ชาย

ความเข้มขนของเซรัมคริเอทีนินอาจสูงขึ้นในผู้ทานเอซีอีอินฮิบิเทอร์ในโรคหัวใจล้มเหลว และ โรคไตเรื้อรัง ซึ่งอาจพบค่าคริเอทีนินอาจสูงขึ้นได้ถึง 30%[7]

เคมี[แก้]

ในทางเคมี ปรากฏเทาทอเมอร์ของคริเอทีนินดังนี้:

  • 2-Amino-1-methyl-1H-imidazol-4-ol (or 2-amino-1-methylimidazol-4-ol)
  • 2-Amino-1-methyl-4,5-dihydro-1H-imidazol-4-one
  • 2-Imino-1-methyl-2,3-dihydro-1H-imidazol-4-ol (or 2-imino-1-methyl-3H-imidazol-4-ol)
  • 2-Imino-1-methylimidazolidin-4-one
  • 2-Imino-1-methyl-2,5-dihydro-1H-imidazol-4-ol (or 2-imino-1-methyl-5H-imidazol-4-ol)

คริเอทีนินสลายที่อุณหภูมิประมาณ 300 °C.

อ้างอิง[แก้]

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Merck
  2. "Creatinine, anhydrous - CAS 60-27-5". Scbt.com.
  3. Creatinine in Mayo Clinic
  4. Lewis SL, Bucher L, Heitkemper MM, Harding MM, Kwong J, Roberts D (September 2016). Medical-surgical nursing : assessment and management of clinical problems (10th ed.). St. Louis, Missouri: Elsevier Health Sciences. p. 1025. ISBN 978-0-323-37143-8. OCLC 228373703.
  5. "What Is a Creatinine Blood Test? Low & High Ranges". Medicinenet.com. สืบค้นเมื่อ 21 September 2018.
  6. Faull R (2007). "Prescribing in renal disease". Australian Prescriber. 30 (1): 17–20. doi:10.18773/austprescr.2007.008.
  7. Ahmed A (July 2002). "Use of angiotensin-converting enzyme inhibitors in patients with heart failure and renal insufficiency: how concerned should we be by the rise in serum creatinine?". Journal of the American Geriatrics Society. 50 (7): 1297–300. doi:10.1046/j.1532-5415.2002.50321.x. PMID 12133029. S2CID 31459410.

แหล่งข้อมูอื่น[แก้]

แม่แบบ:Amino acid metabolism intermediates แม่แบบ:Clinical biochemistry blood tests