คดีเด็ด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คดีเด็ด
ช่อง 7 สี คดีเด็ด.jpg
ประเภท บันเทิง/วาไรตี้ตลกขบขัน/ข่าว
พัฒนาโดย กันตนา
บริษัท อิเมจิเนชั่น ริม จำกัด
เสนอโดย พิสิทธิ์ กีรติการกุล
ประเทศแหล่งกำเนิด ไทย ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ ไทย ไทย
จำนวนฤดูกาล 17
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง
ฝ่ายบริหาร
โชคชัย ลาภรัตนากุล
จาฤก กัลย์จาฤก
ผู้อำนวยการสร้าง กิ่งแก้ว ไกรทองผาติคุณ
ฤทัย บุณณะ
ความยาวตอน ประมาณ 1 ชั่วโมง (2543-2558)
ประมาณ 45 นาที (2558 - ปัจจุบัน)
การแพร่ภาพ
เครือข่าย/ช่อง ช่อง 7 สี
ออกอากาศครั้งแรก 9 กันยายน พ.ศ. 2543
การออกอากาศแรก 9 กันยายน พ.ศ. 2543 – ปัจจุบัน
ลำดับเวลา
ก่อนหน้า กลับบ้านเรา รักรออยู่
ถัดไป ฟ้ามีตา
เรต

คดีเด็ด เป็นรายการวาไรตี้ ตลกขบขัน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กันยายน 2543 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยกันตนา ร่วมกับ บริษัท อิเมจิเนชั่น ริม จำกัด ผลิตรายการนี้ขึ้นมา ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 13:30 - 14:15 น. พิธีกรประจำรายการคือ พิสิทธิ์ กีรติการกุล[1]

รูปแบบรายการ[แก้]

ในปีพ.ศ. 2543 (เริ่มซีซั่นที่ 1) เป็นการรวบรวมเรื่องราวบอกเล่า[2] คดีต่างๆจากเจ้าพนักงานและเรื่องสั้นเป็นจริง เน้นความตลกขบขัน[3] โดยหลักจากนั้นก็จะมีละครสั้นจากคำบอกเล่าแสดงให้เข้าใจโดยง่าย ภายหลัง ในช่วงหลังของซีซั่นที่ 3 เป็นต้นไปได้เพิ่มเจ้าของเรื่องเป็นเจ้าหน้าที่พนักงานของรัฐเข้ามาด้วย [4] ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 (ในซีซั่นที่ 13) เริ่มมีการบันทึกภาพข่าวและภาพจากโทรศัพท์มือถือและภาพบันทึกการจับกุมของนักข่าวและกล้องหน้ารถ เป็นต้นมาถึงปัจจุบัน (ก่อนเล่าเรื่องผู้พากย์จะพูดว่า เรื่องนี้เป็นภาพจริง ไม่ได้ถ่ายทำ และคนที่เห็นในภาพก็เป็นคนจริงๆ ไม่ใช่ตัวแสดง และตอนจบเรื่องรวมทั้งเรื่องต่อไปในหมวดภาพจริง คนจริง ผู้พากย์ก็พูดว่า ขอย้ำอีกที เรื่องนี้เป็นภาพจริง ไม่ได้ถ่ายทำ และคนที่เห็นในภาพก็เป็นคนจริงๆ ไม่ใช่ตัวแสดง)

จำนวนเรื่องในแต่ละตอนของรายการในซีซั่นที่ 16-ปัจจุบัน จะมีจำนวนทั้งสิ้น 8-10 เรื่อง (เช่นเดียวกับในซีซั่นที่ 2) จากเดิมมีอยู่ 12-13 เรื่อง (ตั้งแต่ซีซั่นที่ 1 และซีซั่นที่ 3 ถึง 16)

สถานีที่ออกอากาศ[แก้]

วันเสาร์ 13:50 - 14.45 (2543 - 2558)

วันเสาร์ 13:30 - 14.15 (2558 - ปัจจุบัน)

จันทร์-ศุกร์ 06:00 - 07.30/16.30 - 18.00

20.00 - 20.30 ทุกวันพุธ - ศุกร์ (2552)

รายการพิเศษ[แก้]

สุดยอดคดีเด็ด[แก้]

สุดยอดคดีเด็ด เป็นการรวบรวมคดีที่ผู้ชมให้ความนิยมมากที่สุด เพื่อนำมาเสนอไว้ในกรณีพิเศษ ทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์ (ออกอากาศสลับกับรายการสะเก็ดข่าววันหยุด) (ถ้าวันหยุดนักขัตฤกษ์อยู่ในวันเสาร์ ทางรายการจะเปลี่ยนเป็นคดีเด็ดแทน) แต่ในส่วนสุดยอดคดีเด็ดที่ออกอากาศวันเสาร์จะออกอากาศในช่วงปลายปี หรือ ในช่วงส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ โดยเป็นรวบรวมคดีที่ผู้ชมให้ความนิยมมากที่สุดในช่วงปีที่ออกอากาศ

  • รวบรวมเรื่องธรรมดาล้วน ๆ (จนถึงวันที่ 23 ตุลาคม 2555)
  • รวบรวมเรื่องธรรมดาและเรื่องจริง ภาพจริง คนจริง (10 ธันวาคม 2555 - ปัจจุบัน)

คดีเด็ดเฉพาะกิจ[แก้]

ดคีเด็ดเฉพาะกิจ เป็นการรวบรวมคดีต่าง ๆ ซึ่งคล้ายกับคดีเด็ดรูปแบบปกติ แต่จะออกอากาศในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ ปัจจุบันถูกยุบรวมกับ สุดยอดคดีเด็ด แทน

ไตเติ้ล รายการคดีเด็ด[แก้]

เทปแรกถึงปัจจุบัน ไตเติ้ลรายการคดีเด็ด เทปแรก 9 กันยายน พ.ศ. 2543 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 นาน 16 ปี (ในขณะเดียวกัน ตั้งแต่เริ่มซีซั่นที่ 15 (พ.ศ. 2557) ไตเติ้ลรายการและรูปแบบภาพในรายการได้ถูกเปลี่ยนแปลงสัดส่วนภาพเป็น 16:9)

การจำหน่ายในสื่อต่าง ๆ[แก้]

คดีเด็ดได้ออกวางจำหน่ายรูปแบบวีซีดีโดยผู้ที่ถือสิทธิ์ในการวางจำหน่ายครั้งแรกคือบริษัท หนังเอก จำกัดโดยวางจำหน่ายถึง 18 ชุดด้วยกันโดยได้นำคดีเด็ดที่ออกอากาศในช่วงปี 2544 - 2545 และ เรื่องที่นำเสนอเมื่อหลายปีที่ผ่านมา

ในปี พ.ศ. 2544 ทางรายการได้จัดทำหนังสือคดีเด็ด ซึ่งนำเรื่องราวมาจากในรายการเองมารวมไว้ในแต่ละชุด สำหรับคนที่พลาดตอนใดๆ ในรายการ

คดีเด็ด โดนใจ[แก้]

รายการฯ ได้จัดกิจกรรมโหวตเรื่องราวที่ผู้ชมชื่นชอบมากที่สุดในรายการของแต่ละสัปดาห์ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 (ในซีซั่นที่ 2) โดยให้โหวตผ่านโทรศัพท์บ้านของตนเองจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 (ในซีซั่นที่ 4) เพื่อลุ้นรับรางวัลเป็นโทรศัพท์ PCT ซึ่งแจกกันเป็นรายเดือน ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 (ในซีซั่นเดียวกัน) ทางรายการได้จัดกิจกรรมนี้อีกครั้ง แต่เปลี่ยนมาโหวตเป็นผ่าน SMS เปลี่ยนรางวัลเป็นของรางวัลมูลค่า 2,000 บาท และเปลี่ยนมาแจกเป็นรายสัปดาห์จนถึงระยะแรกในซีซั่นที่ 5 (ต้นปี พ.ศ. 2547) และต่อมา ทางรายการได้กลับมาจัดกิจกรรมนี้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2549 (ตั้งแต่ซีซั่นที่ 7) โดยให้โหวตผ่านไปรษณียบัตร (ปัจจุบันได้เปิดช่องทางเพิ่มเติมเป็นการโหวตผ่านเฟซบุ๊คของรายการ) เพื่อลุ้นรับของที่ระลึกเป็นรายสัปดาห์มาจนถึงปัจจุบัน

รายการอ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]