คณะเสนาธิการร่วม
 | ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
| คณะเสนาธิการร่วมกองทัพ | |
|---|---|
| JCS | |
 ตราหน่วย | |
| หน้าที่ | ให้คำปรึกษาด้านการทหารแก่รัฐมนตรีกลาโหมและประธานาธิบดี |
| จัดตั้ง | ค.ศ. 1942 |
| สมาชิก | |
| ประธานคณะเสนาธิการร่วม | พลเอก โจเซฟ ดันฟอร์ด |
| รองประธานคณะเสนาธิการร่วม | พลอากาศเอก พอล เซลวา |
| จำนวนสมาชิก | เจ็ดคน |
| การบริหาร | |
| สังกัด | กระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา |
| ที่ปฏิบัติงาน | เดอะเพนตากอน |
คณะเสนาธิการร่วม (อังกฤษ: Joint Chiefs of Staff, ย่อ: JCS) เป็นหน่วยงานที่ปรึกษาทางทหารระดับสูงสุดในกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกาที่รับผิดชอบในทุกเรื่องที่เกี่ยวกับยุทธศาสตร์ทางทหาร คณะเสนาธิการร่วมซึ่งประกอบด้วย เสนาธิการกองทัพบก, เสนาธิการกองทัพอากาศ, หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการกองทัพเรือ, ผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธิน และหัวหน้าสำนักคุ้มกันแห่งชาติ ได้รับการจัดตั้งขึ้นมาโดยรัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติปี ค.ศ. 1947 และ 1949 หน่วยงานที่ปรึกษาหน่วยที่ 2 เรียกว่า สภานโยบายกองทัพ ประกอบด้วย รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารบก รัฐมนตรีว่าการทบวงทหารเรือ และรัฐมนตรีว่าการทบวงทหารอากาศ ทั้งฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหาร ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเกี่ยวกับปัญหานโยบายอย่างกว้าง ๆ
คณะเสนาธิการร่วมทำหน้าที่เป็นคณะที่ปรึกษาทางการทหารสูงสุดทั้งของประธานาธิบดีและของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม คณะเสนาธิการร่วมกองทัพนี้ ถึงแม้ว่าได้รับการคาดหวังว่าจะเสนอทัศนะทางการทหารเป็นเอกภาพแต่ก็จะสะท้อนให้เห็นทัศนะของแต่ละเหล่าทัพได้เป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าจะจัดตั้งกระทรวงกลาโหมมาเพื่อสร้างเอกภาพให้เกิดขึ้นในกองทัพ แต่คณะเสนาธิการร่วมนี้จะให้คำเสนอแนะที่มีความแตกต่างกัน ไม่มีความเป็นบูรณาการของเหล่าทัพตามที่รัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติได้ตั้งเป้าหมายเอาไว้ เพราะฉะนั้นสถาบันคณะเสนาธิการร่วมนี้ จึงถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ายังไม่สามารถสร้างความเอกภาพ ยังปล่อยให้มีการแข่งขันระหว่างเหล่าทัพ มีการแย่งชิงงบประมาณ และมีความคิดการแบ่งแยกงานกันทำระหว่างเหล่าทัพ ซึ่งทำให้ยากที่เกิดแนวทางทางยุทธศาสตร์ที่กระจ่างชัดได้
สมาชิกในปัจจุบัน[แก้]
| ตำแหน่ง | ภาพ | ชื่อ | เหล่าทัพ |
|---|---|---|---|
| ประธานคณะเสนาธิการร่วม Chairman of the Joint Chiefs of Staff |
 |
พลเอก โจเซฟ ดันฟอร์ด |  หน่วยนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา
|
| รองประธานคณะเสนาธิการร่วม Vice Chairman of the Joint Chiefs of Staff |
.jpg) |
พลอากาศเอก พอล เซลวา |  กองทัพอากาศสหรัฐ
|
| เสนาธิการกองทัพบก Chief of Staff of the Army |
 |
พลเอก มาร์ค มิลลีย์ |  กองทัพบกสหรัฐอเมริกา
|
| ผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธิน Commandant of the Marine Corps |
 |
พลเอก โรเบิร์ต เนลเลอร์ | หน่วยนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา
|
| หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการกองทัพเรือ Chief of Naval Operations |
 |
พลเรือเอก จอห์น ริชาร์ดสัน |  กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
|
| เสนาธิการกองทัพอากาศ Chief of Staff of the Air Force |
 |
พลอากาศเอก เดวิด โกลด์ฟีน | กองทัพอากาศสหรัฐ
|
| หัวหน้าสำนักคุ้มกันแห่งชาติ Chief of the National Guard Bureau |
.jpg) |
พลอากาศเอก โจเซฟ เลงก์เยล | กองทัพอากาศสหรัฐ
|
อ้างอิง[แก้]
- Gillespie, Robert M. The Joint Chiefs of Staff and the Escalation of the Vietnam Conflict, 1964-1965. Masters Thesis, Clemson University, 1994.
- Joint Chiefs of Staff, Organizational Development of the Joint Chiefs of Staff, 1942-1987. Joint Secretariat, Joint Chiefs of Staff, 1988.
- McMaster, H.R. Dereliction of Duty: Lyndon Johnson, Robert McNamara, the Joint Chiefs of Staff, and the Lies that Led to Vietnam. New York: Harper Collins, 1997.
- Perry, Mark Four Stars: The Inside Story of the Forty-Year Battle Between the Joint Chiefs of Staff and America's Civilian Leaders. New Yotk: Houghton Mifflin, 1989, ISBN 0-395-42923-4.
- Rearden, Steven L. History of the Office of the Secretary of Defense. 2 vols. Washington DC: Historical Office, Office of the Secretary of Defense, 1984.
- Schnabel, James F. History of the Joint Chiefs of Staff. The Joint Chiefs of Staff and National Policy 1945-1947. Volume I. Washington DC: Joint History Office, The Joint Staff, 1996.
- Taylor, Maxwell D. The Uncertain Trumpet. New York: Harper & Row, 1959.
