ขุนฮุ่ง
| ขุนฮุ่ง | |
|---|---|
| กษัตริย์แห่งเมืองชวา | |
| ก่อนหน้า | ขุนคำ |
| ถัดไป | ท้าวแทนโม |
| พระราชบุตร | ท้าวแทนโม |
| ราชวงศ์ | ล้านช้าง |
| พระราชบิดา | ขุนคำ |
ขุนฮุ่ง เป็นกษัตริย์แห่งเมืองชวา ปรากฏในพงศาวดารล้านช้างตามถ้อยคำในฉบับเดิม[1] ในพงศาวดารเมืองหลวงพระบางออกพระนามว่า ขุนรูง[2] ขุนฮุ่งเป็นกษัตริย์เมืองชวาพระองค์สุดท้ายที่ใช้คำนำหน้าว่าขุนที่ใช้มาตั้งแต่ขุนลอ[3]
พระราชประวัติและข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับขุนฮุ่ง
[แก้]พงศาวดารล้านช้างตามถ้อยคำในฉบับเดิมบันทึกเกี่ยวกับขุนฮุ่งไว้ดังนี้[1]
เมื่อขุนพีตายไว้เมืองแก่ขุนคำ ๆ มีลูกชายผู้หนึ่งชื่อว่าขุนฮุง เมื่อขุนคำตายไว้เมืองแก่ขุนฮุงเล่าแลเมื่อขุนฮุงกินเมืองปางนั้นบ่อยู่ตามบุราณจารีต มักลีดม้างคองผู้เถ้าผู้แก่แต่ก่อนเสีย แลอวดอ้างยอตน มักยกรี้พลไปบละเหตุ เหตุดังนั้นลวดให้บ้านเมืองชาวราชธานีเศร้าสูญเสียสามปี แล้ว จึ่งจัดตั้งอยู่มั่นเมื่อภายลูรเล่าแล แต่นั้นคืนหลังราชาเขาแปงเปนโวหารไว้ว่าขุนแลฮวมฝูงเปนขุนลาวทั้งมวญ มีขุนลอเปนเก๊ามาตามต่อเท่าถึงขุนฮุงนี้ได้ ๑๕ ขุนแล แต่นั้นมาภายน่าราชาเขาแปงว่าท้าวเลาแล เมื่อนั้นขุนฮุงมีลูกชายผู้หนึ่งชื่อว่าท้าวแทนโม ขุนฮุงตายไว้เมืองแก่ท้าวแทนโมกินแทนแล
— พงษาวดารล้านช้างตามถ้อยคำในฉบับเดิม, ประชุมพงษาวดารภาคที่ ๑
พงศาวดารเมืองหลวงพระบางบันทึกเกี่ยวกับขุนฮุ่งไว้ดังนี้[2]
ขุนเคกมีพระราชบุตรองค์ ๑ ชื่อขุนรูง แต่ทรงพระนามเปนขุนได้ขึ้นครองราชสมบัติสืบ ๆ กันมาในเมืองชวา กรุงศรีสัตนาคนหุตล้านช้างร่มขาว รวม ๑๕ ขุน ขุนรูงมีพระราชบุตรองค์ ๑ ชื่อท้าวแทน ขุนรูงเสด็จถึงแก่พิราไลยแล้ว ท้าวแทนได้ขึ้นครองราชสมบัติ
— พงษาวดารเมืองหลวงพระบาง, ประชุมพงษาวดารภาคที่ ๑๑
ขุนฮุ่งได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นบุคคลเดียวกับพระยาเจือง ซึ่งเป็นวีรบุรุษในตำนานของหลายชนชาติบริเวณลุ่มแม่น้ำโขง อย่างไรก็ตาม พงศาวดารทั้ง 2 ฉบับบันทึกเกี่ยวกับขุนฮุ่งไว้เพียงสั้น ๆ และเนื้อความของพงศาวดารล้านช้างตามถ้อยคำในฉบับเดิมเป็นใจความเชิงตำหนิมากกว่ายกย่อง สะท้อนให้เห็นว่าผู้บันทึกมีทัศนะที่อคติต่อขุนฮุ่งหรือพระยาเจืองอย่างมาก[4]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 โบราณคดีสโมสร (ผู้รวบรวม) (1914). "พงศาวดารเมืองล้านช้าง" [Phongsawadan Mueang Lan Chang]. ประชุมพงษาวดาร ภาคที่ ๑ [A Collection of Chronicles]. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทย. pp. 422–431. สืบค้นเมื่อ 2025-12-21.
- 1 2 โบราณคดีสโมสร (ผู้รวบรวม) (1919). "พงษาวดารเมืองหลวงพระบาง" [Phongsawadan Mueang Luang Phra Bang]. ประชุมพงษาวดาร ภาคที่ ๑๑ [A Collection of Chronicles] (PDF) (2nd ed.). พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร. pp. 402–403. สืบค้นเมื่อ 2025-12-21.
- ↑ ศรีสำอาง, สุรศักดิ์ (2002). ลำดับกษัตริย์ลาว (2nd ed.). กรุงเทพฯ: สำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ กรมศิลปากร. p. 37. สืบค้นเมื่อ 2025-12-21.
- ↑ ปุณโณทก, ธวัช (1998). "ท้าวฮุ่งขุนเจืองวีรบุรุษสองฝั่งโขงกับการรับรู้ในเอกสารประวัติศาสตร์ของล้านช้าง". ใน เดชสุภา, นาริสา (บ.ก.). ตำนานเกี่ยวกับท้าวฮุ่งท้าวเจือง : มิติทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: สถาบันไทยคดีศึกษา. pp. 76–82. ISBN 974-572-664-8. สืบค้นเมื่อ 2025-12-23.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
