ขีดความสามารถในการรองรับ
ขีดความสามารถในการรองรับ (อังกฤษ: carrying capacity) ของระบบนิเวศ คือขนาดประชากรสูงสุดของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่สามารถดำรงอยู่ได้ในสภาพแวดล้อมนั้น ๆ โดยพิจารณาจากอาหาร แหล่งที่อยู่ น้ำ และทรัพยากรอื่น ๆ ที่มีอยู่ ขีดความสามารถในการรองรับถูกกำหนดให้เป็นภาระสูงสุดของสภาพแวดล้อม ซึ่งในนิเวศวิทยาประชากรนั้น สอดคล้องกับภาวะสมดุลของประชากร เมื่อจำนวนการตายในประชากรเท่ากับจำนวนการเกิด (รวมถึงการอพยพเข้าและออก) ขีดความสามารถในการรองรับของสภาพแวดล้อมหมายความว่า การใช้ทรัพยากรต้องไม่เกินอัตราการฟื้นฟูของทรัพยากร และของเสียที่เกิดขึ้นต้องอยู่ในขีดความสามารถในการรองรับของสภาพแวดล้อม ผลกระทบของขีดความสามารถในการรองรับต่อพลวัตของประชากรนั้นถูกจำลองด้วยฟังก์ชันลอจิสติก ขีดความสามารถในการรองรับถูกนำไปใช้กับจำนวนประชากรสูงสุดที่สภาพแวดล้อมสามารถรองรับได้ในนิเวศวิทยา เกษตรกรรม และการประมง คำดังกล่าวเคยถูกนำไปใช้กับกระบวนการต่าง ๆ มาบ้างแล้ว ก่อนที่จะถูกนำมาใช้กับขีดจำกัดของประชากรมนุษย์ในคริสต์ทศวรรษ 1950[1] แนวคิดเรื่องขีดความสามารถในการรองรับสำหรับมนุษย์นั้นครอบคลุมอยู่ในแนวคิดเรื่องประชากรที่ยั่งยืน
การศึกษาอย่างละเอียดเกี่ยวกับข้อจำกัดของประชากรมนุษย์ทั่วโลกได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือ เดอะลิมิตส์ทูโกรท ในปี ค.ศ. 1972 ซึ่งกระตุ้นให้เกิดการวิเคราะห์และแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม รวมถึงการวิพากษ์วิจารณ์มากมาย[2] บทความทบทวนในปี ค.ศ. 2012 ในวารสารเนเจอร์ โดยนักวิจัยนานาชาติ 22 คน แสดงความกังวลว่าโลกอาจกำลัง "เข้าสู่ภาวะเปลี่ยนผ่าน" ซึ่งชีวมณฑลอาจไม่เอื้อต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ และขีดความสามารถในการรองรับประชากรมนุษย์อาจลดลง[3] ความกังวลที่ว่ามนุษยชาติอาจกำลังก้าวข้าม "จุดวิกฤต" สำหรับการใช้ชีวมณฑลอย่างปลอดภัยนั้นเพิ่มมากขึ้นในหลายปีต่อมา[4][5] แม้ว่าประชากรโลกจะเกิน 8 พันล้านคนแล้ว แต่การประมาณการล่าสุดเกี่ยวกับขีดความสามารถในการรองรับประชากรของโลกอยู่ที่ 2 ถึง 4 พันล้านคน ขึ้นอยู่กับว่านักวิจัยมองโลกในแง่ดีเพียงใดเกี่ยวกับโอกาสของความร่วมมือระหว่างประเทศในการแก้ปัญหาที่ต้องอาศัยการดำเนินการร่วมกัน[6]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Chapman, Eric J.; Byron, Carrie J. (January 2018). "The flexible application of carrying capacity in ecology". Global Ecology and Conservation. 13. Bibcode:2018GEcoC..1300365C. doi:10.1016/j.gecco.2017.e00365.
- ↑ Turner, Graham (2008) "A comparison of The Limits to Growth with thirty years of reality" เก็บถาวร 28 พฤศจิกายน 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) Sustainable Ecosystems.
- ↑ Barnosky, AD; Hadly, EA; และคณะ (2012). "Approaching a state shift in Earth's biosphere". Nature. 486 (7401): 52–58. Bibcode:2012Natur.486...52B. doi:10.1038/nature11018. hdl:10261/55208. PMID 22678279. S2CID 4788164.
- ↑ Armstrong McKay, David I.; Staal, Arie; Abrams, Jesse F.; Winkelmann, Ricarda; Sakschewski, Boris; Loriani, Sina; Fetzer, Ingo; Cornell, Sarah E.; Rockström, Johan; Lenton, Timothy M. (9 September 2022). "Exceeding 1.5°C global warming could trigger multiple climate tipping points". Science (ภาษาอังกฤษ). 377 (6611). doi:10.1126/science.abn7950. hdl:10871/131584. ISSN 0036-8075. PMID 36074831. S2CID 252161375.
- ↑ Bradshaw, Corey J. A.; Ehrlich, Paul R.; Beattie, Andrew; Ceballos, Gerardo; Crist, Eileen; Diamond, Joan; Dirzo, Rodolfo; Ehrlich, Anne H.; Harte, John; Harte, Mary Ellen; Pyke, Graham; Raven, Peter H.; Ripple, William J.; Saltré, Frédérik; Turnbull, Christine (13 January 2021). "Underestimating the Challenges of Avoiding a Ghastly Future". Frontiers in Conservation Science. 1. Bibcode:2021FrCS....1.5419B. doi:10.3389/fcosc.2020.615419. ISSN 2673-611X.
- ↑ Examples include Lianos, T. P., & Pseiridis, A. (2016). Sustainable welfare and optimum population size. Environment, Development and Sustainability, 18(6), 1679-1699; Tucker, C. K. (2019). A Planet of 3 Billion: Mapping Humanity's Long History of Ecological Destruction and Finding Our Way to a Resilient Future: a Global Citizen's Guide to Saving the Planet. Atlas Observatory Press; Dasgupta, P. (2019). Time and the generations: population ethics for a diminishing planet. Columbia University Press; Tamburino, L., & Bravo, G. (2021). Reconciling a positive ecological balance with human development: A quantitative assessment. Ecological Indicators, 129, 107973.