ขนมอาโป๊ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ขนมอาโป๊ง (หรืออาจอ่านว่า อาโปง หรือ อาโป้ง)[1] เป็นขนมพื้นเมืองเลื่องชื่อของจังหวัดภูเก็ต เดิมทีขนมอาโป้งเป็นขนมพื้นเมืองของชาวมาเลเซีย ซึ่งเรียกกันว่า ‘ขนมเบื้อง’ และต่อมาได้เข้ามาแพร่หลายในจังหวัดภูเก็ต เนื่องจากชาวมาเลเซียปีนังได้ย้ายเข้ามาอยู่ภูเก็ต ขนมอาโป้งจึงกลายมาเป็นขนมพื้นเมืองภูเก็ตด้วยเช่นกัน ขนมอาโป้งมีหน้าตาคล้ายขนมถังแตก นอกจากเรียกอาโป้งแล้ว ส่วนใหญ่รู้จักในชื่อ ขนมเบื้องมาเลเซีย

ชาวภูเก็ตนิยมรับประทานคู่กับชา กาแฟยามเช้า หรือชาวภูเก็ตเรียกว่าหวันฉ่าย (ตอนบ่าย) อาโป้งเป็นขนมที่ทานเพื่อให้อยู่ท้องดับความหิว เป็นอาหารว่างง่าย ๆ อย่างหนึ่ง ซึ่งทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำตาลทราย ไข่ไก่ เอาแต่ไข่แดง น้ำ น้ำกะทิ และยีสต์ผสมกันได้น้ำแป้งพักไว้ เวลาจะทานราดบนกระทะหลุมใบเล็ก กลิ้งน้ำแป้งให้เป็นแผ่นกลมทั่วกระทะ ทิ้งไว้บนเตาอั้งโล่ ควบคุมไฟปานกลาง ปิดฝาไว้สักพัก พอเหลืองลอกออกมาม้วนตั้งทิ้งไว้ แป้งแผ่นจะม้วนกลมอยู่ตัวกรอบแต่ตรงกลางนุ่ม

อ้างอิง[แก้]