ข้ามไปเนื้อหา

ขชุราโห

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ขชุราโห
นคร
กันทาริยามหาเทวมนเทียร
ขชุราโหตั้งอยู่ในรัฐมัธยประเทศ
ขชุราโห
ขชุราโห
ขชุราโหตั้งอยู่ในประเทศอินเดีย
ขชุราโห
ขชุราโห
พิกัด: 24°51′00″N 79°55′30″E / 24.85000°N 79.92500°E / 24.85000; 79.92500
ประเทศ อินเดีย
รัฐมัธยประเทศ
Districtฉัตรปุระ
ความสูง
283 เมตร (928 ฟุต)
ประชากร
 (2011)
  ทั้งหมด
24,481 คน
เขตเวลาUTC+5:30 (IST)
ทะเบียนพาหนะMP-16

ขชุราโห (ฮินดี: खजुराहो; Khajuraho, pronunciation) เป็นนครตั้งอยู่ใกล้กับฉัตรปุระ ในอำเภอฉัตรปุระ รัฐมัธยประเทศ เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางยอดนิยมของการท่องเที่ยวในประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากหมู่ศาสนสถานของศาสนาฮินดูและศาสนาไชนะที่สร้างขึ้นในอินเดียยุคกลาง รู้จักในชื่อ หมู่ปูชนียสถานขชุราโห และมีสถานะเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

ประวัติศาสตร์

[แก้]

พื้นที่แถบนี้มีการเปลี่ยนผ่านผู้ปกครอบมาหลายจักรวรรดิและอาณาจักร โดยอาณาจักรแรกที่ปรากฏหลักฐานคือวัตสะ ต่อมาถูกยึดครองโดยเมารยะ, สุงคะ, กุษาณ, นาคะปัทมาวตี, วกฏกะ, คุปตะ, ปุษยภูติ และคุรชร-ประติหาร สถาปัตยกรรมและศิลปกรรมในขชุราโหเริ่มรุ่งเรืองในสมัยคุปตะเป็นต้นมา และมีพัฒนาการทางศิลปะและสถาปัตยกรรมตามยุคสมัยต่าง ๆ เรื่อยมา[1]

อิบน์ บัตตูตา เคยเดินทางเยือนขชุราโห และบรรยายถึงวิหารต่าง ๆ และสาธุจำนวนไม่มาก วิหารบางส่วนในขชุราโหเสียหายจากการรุกรานของสิกันทร โลฑี ในปี 1495 ในศตวรรษที่ 16 ขชุราโหสิ้นความสำคัญลง กระทั่งนักสำรวจของกองทัพอังกฤษเจ้าอาณานิคม เจซี แฟรงกลิน (C. J. Franklin) ค้นพบขชุราโหในปี 1819 และตามด้วยความพยายามของกัปตันกองทัพอังกฤษ ทีเอส เบิร์ต (T. S. Burt) ในการนำขชุราโหกลับมาสู่ความสำคัญอีกครั้งหลังเขาเดินทางเยือนในปี 1838 และต่อมา อาเล็กซันเดอร์ คันนิงแฮม ได้เดินทางเยือนคขชุราโหในปี 1852 และ 1855[1]

การเดินทาง

[แก้]

ทางอากาศ

[แก้]

ท่าอากาศยานขชุราโหมีเที่ยวบินระหว่างขชุราโหกับเดลี, พาราณสี และ เรวะ ท่าอากาศยานตั้งอยู่ห่างไป 3 กิโลเมตรทางใต้ของเมือง เปิดให้บริการในปี 1978 มีเป้าหมายเพื่ออำนวยความสะดวกนักท่องเที่ยว[2]

ทางราง

[แก้]

สถานีรถไฟขชุราโหเชื่อมต่อกับเดลีมีเที่ยวรถวันละครั้ง ผ่านฉัตรปุระ, ติมครห์, ฌางสี, ควาลิยัร, อาครา และมถุรา เป็นต้น[3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 Schellinger, Paul; Salkin, Robert, บ.ก. (1996). International Dictionary of Historic Places, Volume 5: Asia and Oceania. Chicago: Fitzroy Dearborn Publishers. น. 468–469. ISBN 1-884964-04-4.
  2. "Khajuraho airport equipped with infrastructure to boost tourism: Union minister Ganpathi Raju". Pradesh18.com. Press Trust of India. 23 มกราคม 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 มีนาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. "Khajuraho Departures".