กาเซมีรู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กาเซมีรู
20180610 FIFA Friendly Match Austria vs. Brazil Casemiro 850 1575.jpg
กาเซมีรูกับบราซิลใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม การ์ลุส เอ็งรีกี กาซีมีรู[1]
วันเกิด 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 (28 ปี)[2]
สถานที่เกิด เซาโฌแซดุสกังปุส บราซิล
ส่วนสูง 1.85 เมตร[3]
ตำแหน่ง กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
เรอัลมาดริด
หมายเลข 14
สโมสรเยาวชน
2002–2010 เซาเปาลู
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2010–2013 เซาเปาลู 62 (6)
2013เรอัลมาดริด เบ (ยืม) 15 (1)
2013เรอัลมาดริด (ยืม) 1 (0)
2013– เรอัลมาดริด 159 (17)
2014–2015โปร์ตู (ยืม) 28 (3)
ทีมชาติ
2009 บราซิล อายุไม่เกิน 17 ปี 3 (0)
2011 บราซิล อายุไม่เกิน 20 ปี 15 (3)
2011– บราซิล 47 (3)
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้กับสโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15:58, 4 ตุลาคม 2020 (UTC)
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้กับทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 9 ตุลาคม 2020

การ์ลุส เอ็งรีกี กาซีมีรู (โปรตุเกส: Carlos Henrique Casimiro; เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992) หรือที่รู้จักในชื่อ กาเซมีรู (Casemiro)[4] เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับเรอัลมาดริดในสเปนและทีมชาติบราซิล

เขาเริ่มต้นอาชีพกับเซาเปาลูโดยทำ 11 ประตูจากการลงเล่นให้กับสโมสร 112 นัด ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาย้ายไปเรอัลมาดริดและถูกปล่อยยืมตัวหนึ่งฤดูกาลให้กับโปร์ตู เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรอัลมาดริดชุดที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัยจาก 5 ฤดูกาล นับตั้งแต่ฤดูกาล 2013–14 ถึง 2017–18 เขาชนะเลิศถ้วยรางวัล 14 ใบกับเรอัลมาดริดซึ่งรวมถึงยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัย, ลาลิกา 2 สมัย, โกปาเดลเรย์ 1 สมัย และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 3 สมัย

เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติที่เข้าร่วมแข่งขันโกปาอาเมริกา 3 ครั้งและฟุตบอลโลก 2018 เขาพาทีมชนะเลิศโกปาอาเมริกา 2019[5]

เกียรติประวัติ[แก้]

สโมสร[แก้]

เซาเปาลู[5]

  • โกปาซูดาเมริกานา: 2012

เรอัลมาดริด[5]

ทีมชาติ[แก้]

บราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี[5]

บราซิล[5]

รางวัลส่วนตัว

  • ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2016–17,[13] 2017–18[14]
  • FIFA FIFPro World11: ทีมที่สาม 2017;[15] ทีมที่สี่ 2018;[16] เสนอชื่อเข้าชิง 2019 (กองกลางอันดับที่ 13)[17]
  • ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่าลาลิกา: 2019–20[18]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Acta del Partido celebrado el 20 de marzo de 2016, en Madrid" [Minutes of the Match held on 20 March 2016, in Madrid] (in Spanish). Royal Spanish Football Federation. สืบค้นเมื่อ 15 June 2019.CS1 maint: unrecognized language (link)
  2. "FIFA Club World Cup UAE 2017: List of players: Real Madrid CF" (PDF). FIFA. 16 December 2017. p. 5. Archived from the original (PDF) on 23 December 2017. สืบค้นเมื่อ 23 December 2017.
  3. "Real Madrid CF". 10 June 2018. สืบค้นเมื่อ 11 June 2018.
  4. ""Aonde você vai, Casemiro?" A história do segredo mais bem guardado do Real Madrid" ["Where are you going, Casemiro?" The story of Real Madrid's best kept secret]. El País (in โปรตุเกส). 4 June 2017. สืบค้นเมื่อ 17 November 2017.
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 "Casemiro trophies". Soccerway. สืบค้นเมื่อ 25 April 2019.
  6. "Real Madrid win the longest LaLiga Santander season". Marca. Spain. 17 July 2020. สืบค้นเมื่อ 17 July 2020.
  7. "Real Madrid 2 Barcelona 0 (5–1 on aggregate): Woeful Barca dismissed as Zinedine Zidane's unstoppable side win Super Cup". The Daily Telegraph. London. 16 August 2017. สืบค้นเมื่อ 17 August 2017.
  8. "Spanish Super Cup: Real Madrid beat Atletico Madrid on penalties". BBC Sport. 12 January 2020. สืบค้นเมื่อ 14 January 2020.
  9. "Majestic Real Madrid win Champions League in Cardiff". UEFA. 3 June 2017. สืบค้นเมื่อ 4 June 2017.
  10. "Isco goal gives Real Madrid victory over Manchester United in Super Cup". The Guardian. London. 8 August 2017. สืบค้นเมื่อ 10 August 2017.
  11. "Cristiano Ronaldo free-kick fires Real Madrid to Club World Cup glory". The Guardian. 16 December 2017. สืบค้นเมื่อ 18 December 2017.
  12. "Brazil 3–1 Peru". BBC Sport. 7 July 2019. สืบค้นเมื่อ 9 July 2019.
  13. "UEFA Champions League squad of the season". UEFA. 5 June 2017. สืบค้นเมื่อ 6 June 2017.
  14. "UEFA Champions League Squad of the Season". UEFA. 27 May 2018. สืบค้นเมื่อ 27 May 2018.
  15. "2016–2017 World 11: the reserve teams". FIFPro. 23 October 2017. Archived from the original on 6 April 2019. สืบค้นเมื่อ 23 October 2017.
  16. "World 11: The Reserve Team for 2017–18". FIFPro. 24 September 2018. Archived from the original on 26 June 2019. สืบค้นเมื่อ 25 September 2018.
  17. "Rankings: How All 55 Male Players Finished". FIFPro World Players' Union. 23 September 2019.
  18. "La UEFA se olvida de Oblak en sus equipo ideal de la Liga". Mundo Deportivo. 22 July 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]