การเมืองฝ่ายซ้ายกลาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

การเมืองฝ่ายซ้ายกลาง (อังกฤษ: Centre-left politics (ภาษาอังกฤษแบบบริติช) หรือ Center-left politics (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน) หรือ Moderate-left politics) คือความคิดเห็นทางการเมืองที่พาดพิงถึงฝ่ายซ้ายในสเปกตรัมการเมืองแบบฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวา แต่อยู่ใกล้กับสายกลางมากกว่าการเมืองฝ่ายซ้ายประเภทอื่น ๆ การเมืองฝ่ายซ้ายกลางเชื่อในการทำงานของระบบที่กำหนดขึ้นเพื่อปรับปรุงความยุติธรรมในสังคม[1] ส่งเสริมระดับความเท่าเทียมกันทางสังคมที่เชื่อว่าทำได้ผ่านการส่งเสริมโอกาสที่เท่าเทียมกัน[2] และยังช่วยส่งเสริมความเท่าเทียมกันของโชค ซึ่งเน้นที่ความสำเร็จของความเสมอภาค แต่ต้องมีความรับผิดชอบส่วนบุคคลในพื้นที่ที่บุคคลแต่ละคนควบคุมได้ผ่านความสามารถและพรสวรรค์ ตลอดจนความรับผิดชอบต่อสังคมในพื้นที่ที่อยู่นอกการควบคุมโดยบุคคลที่มีความสามารถหรือพรสวรรค์[3]

การเมืองฝ่ายซ้ายกลางต่อต้านช่องว่างที่กว้างระหว่างคนรวยและคนจน และสนับสนุนมาตรการระดับปานกลางเพื่อลดช่องว่างทางเศรษฐกิจ เช่น ภาษีเงินได้อัตราก้าวหน้า กฎหมายห้ามการใช้แรงงานเด็ก กฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำ กฎหมายควบคุมสภาพการทำงาน การจำกัดชั่วโมงการทำงาน และ กฎหมายเพื่อรับรองสิทธิของคนงานในการจัดระเบียบ[2] โดยทั่วไปแล้ว การเมืองฝ่ายซ้ายกลางจะอ้างว่าความเท่าเทียมกันของผลลัพธ์เป็นไปไม่ได้ แต่โอกาสที่เท่าเทียมกันจะช่วยเพิ่มระดับความเท่าเทียมกันของผลลัพธ์ในสังคม[2]

ในทวีปยุโรป การเมืองฝ่ายซ้ายกลางนั้นรวมถึงประชาธิปไตยสังคมนิยม พิพัฒนาการนิยม และนักสังคมนิยมประชาธิปไตย การเมืองสีเขียว และคริสเตียนฝ่ายซ้าย นักเสรีนิยมสังคมบางคนถูกอธิบายว่าเป็นหนึ่งในการเมืองฝ่ายซ้ายกลาง แต่นักเสรีนิยมทางสังคมจำนวนมากก็อยู่ในสายกลางของสเปกตรัมทางการเมืองเช่นกัน[4][5]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Oliver H. Woshinsky. Explaining Politics: Culture, Institutions, and Political Behavior. New York: Routledge, 2008, pp. 146.
  2. 2.0 2.1 2.2 Oliver H. Woshinsky. Explaining Politics: Culture, Institutions, and Political Behavior. New York: Routledge, 2008, pp. 143.
  3. Chris Armstrong. Rethinking Equality: The Challenge of Equal Citizenship. Manchester University Press, 2006, p. 89.
  4. John W. Cioffi and Martin Höpner (21 เมษายน 2006). "Interests, Preferences, and Center-Left Party Politics in Corporate Governance Reform" (PDF). Council for European Studies at Columbia University. Archived from the original (PDF) on 5 มิถุนายน 2010. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2009. Check date values in: |accessdate=, |date=, |archive-date= (help)
  5. Manfred Ertel, Hans-Jürgen Schlamp and Stefan Simons (24 กันยายน 2009). "The Credibility Trap – Europe's Center-Left Parties Stuck in a Dead End". Der Spiegel. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2009. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • "Leftist parties of the world". Nico Biver. Archived from the original on 9 กุมภาพันธ์ 2010. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2009. Check date values in: |accessdate=, |archive-date= (help)