การเมืองฝ่ายขวาจัด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

การเมืองฝ่ายขวาจัด เป็นความเห็นในการเมืองถัดไปจากฝ่ายขวาของการเมืองฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวามากกว่าการเมืองฝ่ายขวาที่เป็นมาตรฐาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของลัทธิชาตินิยมแบบสุดโต่ง (extreme nationalism)[1][2] อุดมการณ์ชาติภูมินิยม (nativist) และแนวโน้มลัทธิอำนาจนิยม (authoritarian)[3]

คำนี้มักจะถูกใช้เพื่ออธิบายถึงลัทธินาซี[4] ลัทธินีโอ-นาซี ลัทธิฟาสซิสต์ ลัทธินีโอ-ฟาสซิสต์ และอุดมการณ์อื่นๆหรือองค์กรที่ได้แสดงถึงการเน้นความคลั่งชาติ(ultranationalism) ลัทธิคลั่งชาติ (chauvinist) ความเกลียดกลัวต่างชาติ (Xenophobia) คตินิยมเชื้อชาติ (racist) ต่อต้านคอมมิวนิสต์ หรือมุมมองกลุ่มปฎิกิริยาหรือปฏิการณ์ (Reactionary)[5] สิ่งเหล่านี้สามารถนำไปสู่การกดขี่ข่มเหงและความรุนแรงต่อกลุ่มคนที่มีึความอ่อนแอเป็นพื้นฐาน หรือการรับรู้ถึงภัยคุกคามต่อกลุ่มชาติพันธุ์[6][7] ชาติ รัฐที่มีมาแต่เกิด[8] หรือสถาบันทางสังคมตามจารีตประเพณีที่มีแนวคิดอนุรักษ์นิยมแบบสุดโต่ง[9]

อ้างอิง[แก้]

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ :0
  2. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Aubrey, p. 45
  3. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Hilliard
  4. "Historical Exhibition Presented by the German Bundestag" (PDF).
  5. Carlisle, Rodney P., ed., The Encyclopedia of Politics: The Left and the Right, Volume 2: The Right (Thousand Oaks, California, United States; London, England; New Delhi, India: Sage Publications, 2005) p. 693.
  6. Golder, Matt (11 May 2016). "Far Right Parties in Europe". Annual Review of Political Science. 19 (1): 477–497. doi:10.1146/annurev-polisci-042814-012441.
  7. http://mattgolder.com/files/research/arps.pdf
  8. Hilliard, Robert L. and Michael C. Keith, Waves of Rancor: Tuning in the Radical Right (Armonk, New York: M.E. Sharpe, Inc., 1999) p. 38.
  9. Peter Davies; Derek Lynch (2002). The Routledge Companion to Fascism and the Far Right. Psychology Press. ISBN 978-0-415-21494-0. สืบค้นเมื่อ 19 August 2011. In addition, conservative Christians often endorsed far-right regimes as the lesser of two evils, especially when confronted with militant atheism in the USSR.