การอ้างความจงรักภักดี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การอ้างความจงรักภักดี (อังกฤษ: appeal to loyalty) เป็นความวิบัติของตรรกะอย่างหนึ่ง เกิดขึ้นเมื่อมีการโต้แย้งโดยอ้างความจงรักภักดีบางประเภทซึ่งเป็นคนละเรื่องกับประเด็นที่อภิปราย[1]

ตัวอย่าง
ก กล่าวว่า 123
ข สงสัยในคำกล่าวนั้น
ใครก็ตามที่สงสัย ก ถือว่าไม่จงรักภักดี
ฉะนั้น ข ผิด

ปัญหา คือ ไม่ว่า ข จะจงรักภักดีหรือไม่ ก็ไม่ได้หมายความว่า ข ผิด หรือ ก ถูกเสมอไป

อ้างอิง[แก้]

  1. Ronald C. Pine. "Essential Logic: Basic Reasoning Skills for the 21st Century". University of Hawaii-Honolulu.