การส่งคืนฮ่องกง
| วันที่ | 1 กรกฎาคม 1997 |
|---|---|
| เวลา | 00:00 (HKT, UTC+08:00) |
| ที่ตั้ง | ฮ่องกง |
| ผู้เข้าร่วม |  จีน  สหราชอาณาจักร |
การส่งมอบอำนาจอธิปไตยเหนือเกาะฮ่องกง จากสหราชอาณาจักรสู่สาธารณรัฐประชาชนจีน เกิดขึ้นในเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 เหตุการณ์นี้ยุติการปกครองของอังกฤษที่มีมายาวนาน 156 ปีในอดีตอาณานิคมแห่งนี้ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1841
ฮ่องกงถูกจัดตั้งขึ้นเป็นเขตบริหารพิเศษของจีน (SAR) เป็นเวลา 27 ปี โดยยังคงรักษาระบบเศรษฐกิจและการปกครองของตนเองที่ต่างจากจีนแผ่นดินใหญ่ในช่วงเวลานี้ แม้อิทธิพลจากรัฐบาลกลางในปักกิ่งจะเพิ่มขึ้นภายหลังการผ่านกฎหมายความมั่นคงแห่งชาติฮ่องกงใน ค.ศ. 2020 ก็ตาม[1]
ฮ่องกงเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษมาตั้งแต่ ค.ศ. 1841 ยกเว้นช่วงสี่ปีที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองตั้งแต่ ค.ศ. 1941 ถึง 1945 หลังสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง ดินแดนของฮ่องกงถูกขยายออกไปใน ค.ศ. 1860 ด้วยการผนวกคาบสมุทรเกาลูนและเกาะสโตนคัตเตอส์ และใน ค.ศ. 1898 เมื่ออังกฤษได้สิทธิการเช่า 99 ปีสำหรับนิวเทอร์ริทอรีส์ วันที่ส่งคืนใน ค.ศ. 1997 ถือเป็นการสิ้นสุดการเช่านี้ ปฏิญญาร่วมจีน–อังกฤษ ค.ศ. 1984 ได้กำหนดเงื่อนไขที่ฮ่องกงจะถูกส่งคืน โดยจีนตกลงจะรักษาระบบการปกครองและเศรษฐกิจที่มีอยู่ภายใต้หลักการ "หนึ่งประเทศ สองระบบ" เป็นระยะเวลา 50 ปี ฮ่องกงกลายเป็นเขตบริหารพิเศษแห่งแรกของจีน ตามมาด้วยมาเก๊าหลังโปรตุเกสส่งคืนใน ค.ศ. 1999 ภายใต้ความตกลงที่คล้ายกัน
ด้วยจำนวนประชากรประมาณ 6.5 ล้านคนใน ค.ศ. 1997 ฮ่องกงคิดเป็นร้อยละ 97 ของประชากรทั้งหมดในอาณานิคมของอังกฤษในขณะนั้นและเป็นหนึ่งในอาณานิคมที่สำคัญสุดท้ายของสหราชอาณาจักร การส่งคืนฮ่องกงนี้ถือเป็นการสิ้นสุดศักดิ์ศรีการเป็นเจ้าอาณานิคมของอังกฤษในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ซึ่งอังกฤษไม่เคยฟื้นตัวจากผลกระทบของสงครามโลกครั้งที่สองได้เลย นับตั้งแต่อดีตที่มีเหตุการณ์ต่าง ๆ เช่น การจมของเรือหลวงปรินส์ออฟเวลส์และรีพัลส์และยุทธการที่สิงคโปร์ รวมถึงวิกฤตการณ์คลองสุเอซที่เกิดขึ้นหลังสงคราม การส่งคืน ซึ่งจัดขึ้นโดยมีพิธีส่งคืนที่สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 (ขณะนั้นคือเจ้าชายแห่งเวลส์) เสด็จเข้าร่วมและมีการถ่ายทอดสดไปทั่วโลกมักถูกพิจารณาว่าเป็นจุดสิ้นสุดอย่างแท้จริงของจักรวรรดิบริติช
ดูเพิ่ม
[แก้]บรรณานุกรม
[แก้]- Collins, Lawrence; Morse, C.G.J.; McClean, David; Briggs, Adrian; Harris, Jonathan; McLachlan, Campbell; Hill, Jonathan (2008). Dicey, Morris and Collins on the Conflict of Laws (พิมพ์ครั้งที่ 14th). Sweet & Maxwell. ISBN 978-0-421-88360-4.
- Fawcett, J.J.; Carruthers, J.M.; North, Peter (2008). Cheshire, North & Fawcett: Private International Law. OUP Oxford. ISBN 978-0-19-928438-2.
- Flowerdew, John. The final years of British Hong Kong: The discourse of colonial withdrawal (Springer, 1998). ISBN 9780333683125
- Lane, Kevin. Sovereignty and the status quo: the historical roots of China's Hong Kong policy (Westview Press, 1990). ISBN 9780367288099
- Loh, Christine (2010). Underground front. Hong Kong University Press. ISBN 9789622099968.
- Mark, Chi-kwan. "To 'educate' Deng Xiaoping in capitalism: Thatcher's visit to China and the future of Hong Kong in 1982". Cold War History Number 17 (December 2015): 1–20.
- Sing, Ming (2004). Hong Kong's Tortuous Democratization: A Comparative Analysis. Routledge. ISBN 0203180402.
- Tang, James TH. "From empire defence to imperial retreat: Britain's postwar China policy and the decolonization of Hong Kong". Modern Asian Studies Vol. 28, No. 2 (May 1994): 317–337.
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Davidson, Helen (30 มิถุนายน 2021). "'They can't speak freely': Hong Kong a year after the national security law". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2021.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Boland, Rory. "What Country Is Hong Kong in? China or Not?". About.com Travel. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 ตุลาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - "China Resumes Control of Hong Kong, Concluding 156 Years of British Rule". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - "1898 and all that – a Brief History of Hong Kong". The Economist, 28 June 1997
<ref> ชื่อ "auto" ซึ่งนิยามใน <references> ไม่ถูกใช้ในข้อความก่อนหน้าอ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref> ชื่อ "auto1" ซึ่งนิยามใน <references> ไม่ถูกใช้ในข้อความก่อนหน้าอ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref> ชื่อ "auto2" ซึ่งนิยามใน <references> ไม่ถูกใช้ในข้อความก่อนหน้าหนังสืออ่านเพิ่ม
[แก้]- Chan, Ming K. (สิงหาคม 2003). "Different Roads to Home: The Retrocession of Hong Kong and Macau to Chinese sovereignty" (PDF). Journal of Contemporary China. 12 (36): 493–518. doi:10.1080/10670560305473. S2CID 925886.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - "Four Corners". ABC Australia. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2000-10-26. – Transcript broadcast on 13 June 1997
- Baum, Richard (ธันวาคม 1999). "Enter the dragon". Communist and Post-Communist Studies. 32 (4). University of California Press: 417–436. doi:10.1016/S0967-067X(99)00019-7. JSTOR 48609376.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- ซีเอ๋นเอ็นถ่ายทอดสดพิธีส่งคืน (ยูทูบ)
- พิธีส่งคืนฮ่องกง ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 1997-06-16) – บีบีซีเวิลด์เซอร์วิส – ออกอากาศ – มกราคมถึงพฤษภาคม 1997
- ฮ่องกง: การกลับคืนสู่จีน – รายงานพิเศษ เดอะวอชิงตันโพสต์
- การส่งคืน 1997 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 1997-12-12) – เซาท์ไชนามอร์นิงโพสต์