การสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด

ในยุทธวิธีทางทหาร การสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด (อังกฤษ: close air support) หรือย่อเป็น CAS ได้รับการนิยามว่าเป็นการปฏิบัติการสงครามทางอากาศ ซึ่งมักเป็นการโจมตีจากอากาศสู่พื้นดิน เช่น การยิงปืนกลหรือการทิ้งระเบิดโดยอากาศยานทหารต่อเป้าหมายของข้าศึกที่อยู่ใกล้กับกำลังฝ่ายมิตร การสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด เป็นรูปแบบหนึ่งของการยิงสนับสนุน (fire support) และต้องการการประสานงานอย่างละเอียดถี่ถ้วน ระหว่างภารกิจการยิงทางอากาศ และการเคลื่อนไหวของกำลังทุกหน่วยที่เกี่ยวข้อง การสนับสนุนทางอากาศระยะใกล้อาจใช้ระเบิดธรรมดา, ระเบิดร่อน, อาวุธปล่อย, จรวด, ปืนกลอัตโนมัติ, ปืนกล และรวมถึงอาวุธพลังงานแนวตรง เช่นอาวุธเลเซอร์

สิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งในภารกิจสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด คือการประสานงานอย่างละเอียดระหว่างหน่วยภาคอากาศกับหน่วยภาคพื้น ในประเด็นว่าเป้าหมายอยู่ใกล้กับกำลังมิตรมากน้อยเพียงใด การคำนวณพิกัด การเลือกอาวุธ และจังหวะเวลาในการโจมตีจึงต้องแม่นยำสูง เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีพลาดใส่ฝ่ายมิตร ทั้งนี้ การควบคุมภารกิจ CAS โดยทั่วไปจะดำเนินการผ่านเจ้าหน้าที่ประสานงาน เช่น ผู้ควบคุมอากาศยานหน้า (FAC) หรือผู้ควบคุมการโจมตีชั้นปลายทาง ซึ่งทำหน้าที่ติดต่อโดยตรงกับนักบินและชี้เป้าให้สอดคล้องกับความเป็นจริงในสนามรบ

CAS มักใช้ในสถานการณ์ที่หน่วยภาคพื้นอยู่ในภาวะวิกฤต เช่น กำลังปะทะอย่างหนัก หรือเมื่อต้องการการสนับสนุนด่วนเพื่อยึดหรือรักษาพื้นที่ CAS จึงเป็นเครื่องมือที่มีอานุภาพสูงในการเสริมสร้างความเหนือชั้นทางยุทธวิธีให้แก่ฝ่ายมิตรในสนามรบ