การสงครามเรือดำน้ำ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เอช. แอล. ฮันลีย์ เรือดำน้ำลำแรกที่จมเรือข้าศึกในการต่อสู้

การสงครามเรือดำน้ำ (อังกฤษ: submarine warfare) เป็นหนึ่งในสี่ส่วนของการสงครามใต้น้ำ โดยส่วนที่เหลือคือการสงครามต่อต้านเรือดำน้ำ, การสงครามทุ่นระเบิด และการต่อต้านทุ่นระเบิด

การสงครามเรือดำน้ำส่วนใหญ่ประกอบด้วยเรือดำน้ำดีเซล และเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ โดยใช้ตอร์ปิโด, ขีปนาวุธ หรืออาวุธนิวเคลียร์ เช่นเดียวกับอุปกรณ์ตรวจจับขั้นสูง เพื่อโจมตีเรือดำน้ำ, เรือ หรือเป้าหมายทางบกอื่น ๆ เรือดำน้ำอาจใช้สำหรับการลาดตระเวน และการยกพลขึ้นบกของหน่วยรบพิเศษเช่นเดียวกับการป้องปราม ในบางกองทัพเรือพวกเขาอาจจะใช้สำหรับการซ่อนเร้นกองกำลังเฉพาะกิจ ประสิทธิผลของการสงครามเรือดำน้ำส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับปฏิบัติการการสงครามต่อต้านเรือดำน้ำในการตอบโต้ให้สำเร็จ

สงครามกลางเมืองอเมริกา[แก้]

ยุคของการสงครามเรือดำน้ำเริ่มขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา โดยคริสต์ทศวรรษ 1860 เป็นช่วงเวลาของจุดเปลี่ยนหลายประการในแง่วิธีการต่อสู้ของการสงครามทางเรือ เรือรบประเภทใหม่จำนวนมากได้รับการพัฒนาเพื่อใช้ในสหรัฐและกองทัพเรือสมาพันธรัฐอเมริกา เรือดำน้ำอยู่ในหมู่เรือที่สร้างขึ้นใหม่ การจมเรือศัตรูลำแรกโดยเรือดำน้ำเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864 เมื่อเรือดำน้ำสัมพันธมิตรเอช. แอล. ฮันลีย์ ซึ่งเป็นไพรเวเทียร์ ได้จมเรือรบสหรัฐ ฮูซาโทนิก ซึ่งเป็นเรือสลุป ในชาเลสตันฮาร์เบอร์ รัฐเซาท์แคโรไลนา จะอย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เอช. แอล. ฮันลีย์ ก็ได้จมลง ด้วยการสูญเสียลูกเรือทั้งหมดแปดคน

สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง[แก้]

การสงครามเรือดำน้ำในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็นการต่อสู้ระหว่างเรืออูเยอรมัน ร่วมกับออสเตรีย-ฮังการี ต่อขบวนคอนวอยที่มุ่งหน้าไปยังสหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และรัสเซีย ส่วนเรือดำน้ำอังกฤษและสัมพันธมิตรได้ดำเนินปฎิบัติการขยายออกในทะเลบอลติก, ทะเลเหนือ, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และทะเลดำ รวมไปถึงมหาสมุทรแอตแลนติก มีปฏิบัติการเล็กน้อยที่เกิดขึ้นนอกขอบเขตยุโรป-แอตแลนติกที่กว้างกว่า เรือดำน้ำเยอรมันโจมตีเรือสินค้าฝ่ายสัมพันธมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจมลูซิเทเนีย ที่ส่งผลให้ประชาชนชาวอเมริกันมีความคิดต่อต้านฝ่ายมหาอำนาจกลาง ทางสหรัฐเรียกร้องให้หยุด และเยอรมนีก็ทำเช่นนั้น กระทั่งพลเรือเอก เฮ็นนิง ฟ็อน ฮ็อลท์เซ็นด็อร์ฟ (ค.ศ. 1853–1919) เสนาธิการทหารเรือได้อ้างเหตุผลสนับสนุนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1917 เพื่อเริ่มการโจมตี และทำให้ชาวอังกฤษต้องอดอาหาร ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเยอรมันได้ตระหนักถึงการเริ่มต้นใหม่ของการสงครามเรือดำน้ำแบบไม่จำกัด ซึ่งหมายถึงการทำสงครามกับสหรัฐ แต่ได้คำนวณว่าการเคลื่อนพลของฝ่ายอเมริกันจะช้าเกินไปที่จะหยุดชัยชนะในแนวรบด้านตะวันตกของเยอรมัน[1][2] และสหรัฐมีบทบาทอย่างมากในการเข้าสู่สงครามในเดือนเมษายน ค.ศ. 1917

อ้างอิง[แก้]

  1. Dirk Steffen, "The Holtzendorff Memorandum of 22 December 1916 and Germany's Declaration of Unrestricted U-boat Warfare." Journal of Military History 68.1 (2004): 215–224. excerpt
  2. See The Holtzendorff Memo (English translation) with notes

แหล่งที่มา[แก้]

  • John Abbatiello. Anti-Submarine Warfare in World War I: British Naval Aviation and the Defeat of the U-Boats (2005)
  • Blair, Clay. Silent Victory: The U. S. Submarine War Against Japan 2 vol (1975)
  • Gray, Edwyn A. The U-Boat War, 1914-1918 (1994)
  • Preston, Anthony. The World's Greatest Submarines (2005).
  • Roscoe, Theodore. United States Submarine Operations in World War II (US Naval Institute, 1949).
  • van der Vat, Dan. The Atlantic Campaign Harper & Row, 1988. Connects submarine and antisubmarine operations between World War I and World War II, and suggests a continuous war.

หนังสืออ่านเพิ่ม[แก้]

  • Hackmann, Willem. Seek & Strike: Sonar, anti-submarine warfare and the Royal Navy 1914–54. London: Her Majesty's Stationery Office, 1984. ISBN 0-11-290423-8

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]