การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม หรือ การเลี้ยงไหม เป็นการเกษตรที่ผสมระหว่างการปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ ได้แก่ การปลูกต้นหม่อน สำหรับใช้เลี้ยงตัวไหม (โดยเฉพาะชนิด Bombyx mori) เพื่อจะนำตัวไหมมาสาว และได้เส้นใยเรียกว่าเส้นไหม นั่นเอง

ประวัติการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกล่าวไว้ในคัมภีร์ขงจื้อ ว่า มีการสาวไหมจาก หนอนไหม B. mori ตั้งแต่ราว 2,700 ปีก่อนคริสตกาล แต่หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าการเลี้ยงไหมนั้น เก่าแก่สุดในราวยุคหย่างเสา ( 仰韶文化, ยุคหินใหม่ ราว 5,000 - 10,000 ปีก่อนคริสตกาล)[1]. ต่อมาได้นำไหมไปยังยุโรป เมดิเตอเรเนียน และประเทศอื่นๆ ในทวีปเอเชีย การปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกลายเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่สำคัญในหลายประเทศ เช่น จีน, เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น, อินเดีย, บราซิล, รัสเซีย, อิตาลี และฝรั่งเศส ปัจจุบันนี้จีนและญี่ปุ่นเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ โดยมีปริมาณการผลิตต่อปีรวมกันมากกว่า 50% ของการผลิตทั่วโลก

อ้างอิง[แก้]

  1. Patricia Buckley Ebrey. 2005. China: A Cultural, Social and Political History. Wadsworth Publishing. P.7. ISBN 0-618-13387-9.