การประท้วงในประเทศเลบานอน พ.ศ. 2562–2563

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
การประท้วงเลบานอน
ส่วนหนึ่งของ การประท้วงในประเทศอาหรับ พ.ศ. 2560–2563
Beirut Protests 2019.jpg
ผู้ประท้วงที่จัตุรัสริอาดอัลโซลห์ ในเบรุต เมื่อ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2019
วันที่17 ตุลาคม ค.ศ. 2019 (2019-10-17)ค.ศ. ปัจจุบัน (ปัจจุบัน)
สถานที่ประเทศเลบานอน
สาเหตุ
วิธีการ
ผล
คู่ขัดแย้ง

ผู้ประท้วง:
(ไม่มีศูนย์กลาง)

หน่วยงานการเมือง:

พรรคการเมืองทั้บหมด[7]

สนับสนุนโดย:

ผู้นำ
ไม่มีผู้นำกลาง
ความสูญเสีย
อย่างน้อยเสียชีวิต 10 ราย และบาดเจ็บ 540 ราย (28 เมษายน 2020)[8][9][10][11][12]
ตำรวจบาดเจ็บ 142 นาย (19 กรกฎาคม 2020)

การประท้วงในประเทศเลบานอน ปี ค.ศ. 2019–2020 หรือที่เรียกกันในท้องถิ่นว่า การปฏิวัติเดือนตุลาคม (อังกฤษ: October Revolution) เป็นกลุ่มการประท้วงของพลเรือนที่เกินขึ้นในประเทศเลบานอน เริ่มแรกปะทุขึ้นหลังรัฐบาลมีการวางแผนที่จะขึ้นภาษีน้ำมัน ยาสูบ และการโทรแบบ VoIP บนแอปพลิเคชันต่าง ๆ เช่น วอตส์แอปป์[13][14][15] แต่ต่อมาได้กระจายและขยายออกไปเป็นการประท้วงทั่วประเทศเพื่อประนามการปกครองแบบนิกายนิยม (sectarian rule),[16] เศรษฐกิจที่ซบเซาอย่างหนัก, ภาวะตกงาน ที่สูงถึง 46% ในปี 2018,[17] การฉ้อโกงภายในของหน่วยงานรัฐบาล,[16] การออกกฎหมายที่มีเพื่อปกป้องชนชั้นปกครองจากการตรวจสอบได้ (เช่นการตรวจสอบบัญชี)[18][19] และความล้มเหลวของรัฐบาลที่ไม่สามารถจัดสรรบริการพื้นฐานให้ได้ เช่น ไฟฟ้า น้ำ และความสะอาด[20] การประท้วงครั้งแรกเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2019 นับเป็นระยะเวลา 343 วันจนถึงปัจจุบัน[21][22][23]

ผลจากการประท้วงได้ทำให้ประเทศเลบานอนเข้าสู่ภาวะวิกฤตทางการเมือง นายกรัฐมนตรีซาอัด ฮาริรียินยอมลาออกจากตำแหน่งและตอบรับคำร้องขอของผู้ประท้วงที่ต้องการรัฐบาลอิสระ[24] อย่างไรก็ตาม นักการเมืองรายอื่น ๆ ที่เป็นเป้าโจมตีของการประท้วงยังคงอยู่ในอำนาจ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2019 อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ Hassan Diab ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรี และมีหน้าที่ในการจัดตั้งคณะรัฐบาลใหม่[25] การประท้วงและการดื้อแพ่งจึงดำเนินต่อเพื่อประท้วงการแต่งตั้งนาย Diab ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี[26][27][28] เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2020 นาย Hassan Diab ได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ และนำคณะรัฐมนตรีจำนวน 20 คน นับเป็นเวลาสามเดือนจากการเริ่มต้นประท้วงใหญ่ Diab ได้รับแต่งตั้งด้วยการสนับสนุนของฮิซบุลลอฮ์ รวมทั้งเครือข่าย และขบวนการ Free Patriotic Movement ซึ่งนำโดย Gebran Bassil[29]

อ้างอิง[แก้]

  1. "On Ground Activism". Kafeh.org. สืบค้นเมื่อ 28 April 2020.
  2. "Political and socio-economic program regarding the uprising and the transitional phase". lcparty.org. Lebanese Communist Party. สืบค้นเมื่อ 18 June 2020.
  3. "لبنان ينتفض". mmfidawla.com. Citizens in a State. สืบค้นเมื่อ 29 April 2020.
  4. "اللبنانيون الجدد". اللبنانيون الجدد.
  5. Raidy, Gino. "It's Time to Talk About Sabaa". Gino's Blog. สืบค้นเมื่อ 28 April 2020.
  6. "Nasrallah: Lebanon is facing two major menaces; the first is the financial and economic collapse and the second is the Lebanese people's rage at the political elite". MTV Lebanon (in อังกฤษ). 19 October 2019. สืบค้นเมื่อ 19 October 2019.
  7. K, Christie (7 November 2019). "Tripoli Will Remove All Political Posters From its City!". The961. สืบค้นเมื่อ 28 November 2019.
  8. "OHCHR | Press briefing note on Lebanon".
  9. "عضو بلدية الشويفات علاء أبو فخر يسقط بالرصاص تحت جسر خلدة". An-Nahar. สืบค้นเมื่อ 12 November 2019.
  10. "Anger breaks out after two die in roadblock crash". The Daily Star. 25 November 2019. สืบค้นเมื่อ 26 November 2019.
  11. Osseiran, Hashem. "Lebanon officials vow to deter 'infiltrator' attacks after weekend violence". www.timesofisrael.com (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 21 January 2020.
  12. Saleh, Walid (27 April 2020). "Lebanon cities erupt against economic hardship, one protester killed in Tripoli". Reuters. สืบค้นเมื่อ 28 April 2020.
  13. "Lebanese govt to charge USD 0.20 a day for WhatsApp calls". The Daily Star. 17 October 2019. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
  14. "Protests erupt in Lebanon over plans to impose new taxes". aljazeera.com. 18 October 2019. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
  15. "Lebanon: WhatsApp tax sparks mass protests". DW (in อังกฤษ). Deutsche Welle. 10 October 2019. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
  16. 16.0 16.1 "Lebanon Protesters Found Strength in Unity, Ditched Sectarianism". Report Syndication. 27 October 2019.
  17. http://www.dailystar.com.lb/Business/Local/2018/Mar-30/443613-jobless-rate-at-46-pct-president-warns.ashx
  18. "Protesters march from Al Nour Square to Central Bank in Tripoli". MTV Lebanon (in อังกฤษ). 22 October 2019. สืบค้นเมื่อ 26 October 2019.
  19. "Protesters block Karakoul Druze-Mar Elias road". MTV Lebanon (in อังกฤษ). 22 October 2019. สืบค้นเมื่อ 26 October 2019.
  20. Khraiche, Dana (17 October 2019). "Nationwide Protests Erupt in Lebanon as Economic Crisis Deepens". Bloomberg News. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
  21. Fadi Tawil (17 October 2019). "Protests spread across Lebanon over proposed new taxes". Washington Post (in อังกฤษ). AP. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
  22. "Protests erupt over taxes as govt races to wrap up budget". The Daily Star. 18 October 2019. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
  23. "Lebanon scraps WhatsApp tax as protests rage" (in อังกฤษ). 18 October 2019. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
  24. The961, News (1 November 2019). "Lebanese Protesters Addressed President Aoun with an Urgent Demand/". the961.com (in อังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 24 November 2019.
  25. "Lebanon protests: University professor Hassan Diab nominated to be PM". BBC.
  26. "Lebanese president asks Hassan Diab to form government". Al Jazeera. 19 December 2019. สืบค้นเมื่อ 2 January 2020.
  27. "Roadblocks across Lebanon as anger rises over Diab pick as PM". Al Jazeera. 20 December 2019. สืบค้นเมื่อ 2 January 2020.
  28. "Day 76: New Year's Revolution". The Daily Star. 31 December 2019. สืบค้นเมื่อ 2 January 2020.
  29. "Lebanon forms new government after three months of protest". CPI Financial. 22 January 2020. สืบค้นเมื่อ 22 January 2020.