การควบคุมอากาศยานหน้า

การควบคุมอากาศยานหน้า (อังกฤษ: Forward air control) คือการอำนวยเส้นทางและการชี้เป้าให้แก่อากาศยานโจมตีสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด (CAS) [1] เพื่อให้มั่นใจว่าการโจมตีจะทำลายเป้าหมายที่กำหนดไว้โดยไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อกองกำลังฝ่ายเดียวกันหรือต่อพลเรือน ภารกิจนี้ดำเนินการโดย ผู้ควบคุมอากาศยานหน้า (Forward Air Controller, FAC) [2] ซึ่งอาจเป็นชุดเฉพาะกิจภาคพื้นดินหรือเป็นอากาศยานลำอื่นก็ได้
หน้าที่หลักของผู้ควบคุมอากาศยานหน้าคือการรับประกันความปลอดภัยของกองกำลังฝ่ายเดียวกันในขณะทำปฏิบัติการสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด เนื่องจากเป้าหมายฝ่ายข้าศึกที่แนวรบมักตั้งอยู่ใกล้กับกองกำลังฝ่ายเดียวกัน จึงมีความเสี่ยงที่จะเกิดการหลงโจมตีฝ่ายเดียวกันระหว่างการโจมตีทางอากาศ อันตรายดังกล่าวเกิดขึ้นได้จากสองสาเหตุหลัก ได้แก่ อากาศยานผู้ทิ้งระเบิดไม่สามารถระบุเป้าหมายได้อย่างชัดเจน และไม่ทราบที่ตั้งจริงของกองกำลังฝ่ายเดียวกัน ปัจจัยอื่น เช่น การพรางตัว สถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง และความคลุมเครือในการข่าว ล้วนเพิ่มความเสี่ยงมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ การมีผู้ควบคุมอากาศยานหน้าคอยนำทางและชี้เป้าจะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าว และเลี่ยงไม่ให้เกิดลูกหลงต่อผู้มิใช่พลรบที่อยู่ในบริเวณพื้นที่เป้าหมายการโจมตี
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Joint Air Operations Interim Joint warfare Publication 3-30" (PDF). MoD. น. 4–5. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 8 มิถุนายน 2011.
CAS in defined as air action against targets that are in close proximity to friendly forces and require detailed integration of each air mission with the fire and movement of these forces
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Tactical air control: the job explained". The Daily Telegraph. London. 24 สิงหาคม 2007. สืบค้นเมื่อ 2 พฤษภาคม 2010.
The primary role of the forward air controller is to direct combat strike aircraft onto enemy targets in support of ground troops.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)