ข้ามไปเนื้อหา

การขนส่งในประเทศไอร์แลนด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การขนส่งในประเทศไอร์แลนด์ หมายถึงระบบคมนาคมและการขนส่งภายในประเทศไอร์แลนด์ ครอบคลุมการขนส่งทางถนน ทางราง รถโดยสาร การเดินและจักรยาน ทางน้ำ ท่าเรือ และการบิน ระบบคมนาคมของประเทศอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงคมนาคม[1] ซึ่งมีบทบาทในการกำหนดนโยบายและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานคมนาคมเพื่อสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจ ความปลอดภัย และการเดินทางอย่างยั่งยืน

โครงข่ายมอเตอร์เวย์และถนนสายหลักบนเกาะไอร์แลนด์

นโยบายคมนาคมของไอร์แลนด์ให้ความสำคัญกับการลดการพึ่งพารถยนต์ส่วนบุคคล การขยายระบบขนส่งสาธารณะ การเดิน การใช้จักรยาน รวมไปถึงการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการคมนาคม มีการจัดทำแผนนโยบายการสัญจรอย่างยั่งยืนแห่งชาติไอร์แลนด์[2] กำหนดยุทธศาสตร์ถึง ปี ค.ศ. 2030 เพื่อเพิ่มสัดส่วนการเดินทางที่ยั่งยืนผ่านการสนับสนุนการเดิน จักรยาน การเดินทางร่วมกัน และระบบขนส่งสาธารณะ

การกำกับดูแลและนโยบาย

[แก้]

กระทรวงคมนาคมของไอร์แลนด์เป็นหน่วยงานหลักด้านนโยบายคมนาคมระดับชาติ โดยมีหน่วยงานเฉพาะด้านหลายแห่งรับผิดชอบการดำเนินงานภายใต้กระทรวง อาทิเช่น

ในปี ค.ศ. 2025 รัฐบาลไอร์แลนด์เผยแพร่แผนการลงทุนรายสาขาด้านการคมนาคมขนส่ง ภายใต้การทบทวนแผนพัฒนาแห่งชาติ ซึ่งกำหนดแนวทางการลงทุนในระบบคมนาคมช่วง ปี ค.ศ. 2026–2030 โดยมุ่งสร้างระบบขนส่งที่มีประสิทธิภาพ ปล่อยคาร์บอนต่ำ และตอบสนองต่อความต้องการของประชาชน เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม[9]

การเดินทางของประชาชน

[แก้]

ข้อมูลสำมะโนประชากร ค.ศ. 2022 ของสำนักงานสถิติแห่งชาติไอร์แลนด์ (CSO) ระบุว่า ประชากรส่วนใหญ่ในประเทศไอร์แลนด์เดินทางไปทำงานที่สำคัญที่สุดในประเทศ โดยร้อยละ 59 ของแรงงานขับรถไปทำงาน และอีกร้อยละ 4 เดินทางในฐานะผู้โดยสารรถยนต์ รวมเป็นร้อยละ 63 ลดลงจากร้อยละ 66 ค.ศ. 2016[10]

ข้อมูลเดียวกันระบุว่า เวลาเดินทางไปทำงานโดยเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจาก 26.6 นาทีใน ค.ศ. 2011 เป็น 29.1 นาทีใน ค.ศ. 2022 โดยการเดินทางด้วยรถไฟดาร์ท หรือ รถรางลูอัส ใช้เวลาเฉลี่ย 52 นาที รถโดยสาร 45 นาที จักรยาน 23 นาที และการเดิน 17 นาที[11]

ถนน

[แก้]

ประเทศไอร์แลนด์มีโครงข่ายถนนประมาณ 5,300 กิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2024 ประกอบด้วยมอเตอร์เวย์ 995 กิโลเมตร ถนนสายหลักแห่งชาติ 1,648 กิโลเมตร และถนนสายรองแห่งชาติส่วนที่เหลือ[12] โครงข่ายถนนเป็นโครงสร้างพื้นฐานคมนาคมหลักของไอร์แลนด์ โดยเชื่อมกรุงดับลินกับเมืองสำคัญ อาทิเช่น คอร์ก, ลิเมอริก, กอลเวย์, วอเตอร์ฟอร์ด และเทศมณฑลต่าง ๆ ของประเทศ การขับขี่ในไอร์แลนด์ใช้ช่องทางซ้าย และถนนสายหลักหลายสายได้รับการพัฒนาเป็นมอเตอร์เวย์หรือถนนคุณภาพสูงเพื่อรองรับการเดินทางระหว่างเมือง

TII เป็นหน่วยงานที่มีบทบาทหลักในการวางแผน กำกับดูแล บำรุงรักษา และดำเนินงานโครงข่ายถนนแห่งชาติ โดยในปี ค.ศ. 2026 รัฐบาลไอร์แลนด์ประกาศงบประมาณมากกว่า 1,500 ล้านยูโรสำหรับโครงข่ายถนนในประเทศ เพิ่มขึ้นร้อยละ 13 จากปี ค.ศ. 2025 รวมงบประมาณเกือบ 800 ล้านยูโร[13]

รถโดยสาร

[แก้]
รถโดยสารสองชั้นในดับลิน

ระบบรถโดยสารเป็นส่วนสำคัญของการขนส่งสาธารณะในประเทศไอร์แลนด์ โดยมีบริการทั้งในเขตเมือง ระหว่างเมือง และพื้นที่ชนบท หน่วยงาน NTA รับผิดชอบการวางแผนและกำกับบริการขนส่งสาธารณะจำนวนมาก[14]

โครงการ BusConnects เป็นโครงการปรับปรุงระบบรถโดยสารในเมืองต่าง ๆ ของประเทศไอร์แลนด์ โดยมีเป้าหมายให้ระบบรถโดยสารมีประสิทธิภาพ เชื่อมโยงพื้นที่ต่าง ๆ ได้ดีขึ้น และรองรับการเติบโตของเมือง[15]

สำหรับพื้นที่ชนบท โครงการ Connecting Ireland มีเป้าหมายเพิ่มและปรับปรุงบริการรถโดยสารชนบททั่วประเทศ NTA ระบุว่า ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2022 โครงการนี้ได้เปิดเส้นทางใหม่หรือปรับปรุงเส้นทางเดิมมากกว่า 100 เส้นทางทั่วประเทศ เพื่อเพิ่มทางเลือกการเดินทางที่ถี่ขึ้นและเข้าถึงได้มากขึ้นสำหรับชุมชนชนบท[16]

รถไฟ

[แก้]
โครงข่ายรถไฟบนเกาะไอร์แลนด์

ระบบรถไฟในประเทศไอร์แลนด์ให้บริการโดย Irish Rail ประกอบด้วย รถไฟระหว่างเมือง รถไฟชานเมือง และรถไฟดาร์ท ในกรุงดับลิน

ความยาวทางรถไฟรางกว้างรวมบนเกาะไอร์แลนด์ประมาณ 2,300-2,400 กิโลเมตร โดยมีทางไฟฟ้า 50 กิโลเมตร[17] และทางคู่ 400-450 กิโลเมตร ในส่วนของความกล้างราง ทางรถไฟหลักบนเกาะไอร์แลนด์ใช้รางกว้าง 1,600 มิลลิเมตร เป็นรางกว้างมาตรฐานของไอร์แลนด์[18] ส่วนระบบรถรางลูอัส ในกรุงดับลินใช้รางกว้างขนาด 1,435 มิลลิเมตร

Irish Rail ระบุว่าในปี ค.ศ. 2023 มีผู้โดยสารเดินทางด้วยรถไฟมากกว่า 46 ล้านคน และกำลังทำโครงการสำคัญภายใต้กรอบการลงทุน Ireland 2040 เช่น DART+, รถไฟชานเมืองคอร์ก การเปิดเส้นทาง Foynes อีกครั้ง และการพัฒนาสถานี Ceannt ในกอลเวย์[19]

แผนด้านสิ่งแวดล้อมของ Irish Rail ระบุเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลงครึ่งหนึ่ง ภายใน ค.ศ. 2030 พร้อมกับขยายบริการรถไฟ โดยตั้งเป้าจำนวนผู้โดยสาร 80 ล้านเที่ยวต่อปี และเพิ่มปริมาณขนส่งสินค้าทางรางเป็นสองเท่า[20]

การเดินและจักรยาน

[แก้]

การรณรงค์เดินและการใช้จักรยานเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์คมนาคมยั่งยืนของไอร์แลนด์ รัฐบาลส่งเสริมการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการเดินและจักรยาน เช่น ทางจักรยาน ทางเท้าที่ปลอดภัย โครงการ Safe Routes to School และโครงการกรีนเวย์ เพื่อเพิ่มทางเลือกการเดินทางที่ปลอดภัยและลดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม[21]

TII มีบทบาทในการพัฒนาโครงการกรีนเวย์และโครงข่ายจักรยานระดับชาติ โดยเอกสารด้านเครือข่ายจักรยานแห่งชาติระบุแนวคิดโครงข่ายจักรยานหลักรวมประมาณ 3,500 กิโลเมตร[22]

ทางน้ำ

[แก้]
คลองแกรนด์คะแนลในกรุงดับลิน

ไอร์แลนด์มีทางน้ำภายในประเทศที่ใช้เพื่อการสันทนาการ การท่องเที่ยว และกิจกรรมท้องถิ่น ทางน้ำสำคัญ ได้แก่ คลองแกรนด์คาแนล รอยัลคาแนล แม่น้ำแชนนอน ทางน้ำแชนนอน–เอิร์น และแม่น้ำแบร์โรว์ ดูแลโดยหน่วยงานวอเทอร์เวส์ไอร์แลนด์ โดยรายงานของหน่วยงานในปี ค.ศ. 2023 ของระบุว่าทางน้ำที่เดินเรือได้ในประเทศไอร์แลนด์มีความยาวประมาณ 1,100 กิโลเมตร[23]

ท่อส่ง

[แก้]

โครงข่ายท่อส่งก๊าซธรรมชาติเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงานและคมนาคมของประเทศ แก๊สเน็ตเวิร์กส์ไอร์แลนด์ (Gas Networks Ireland) เป็นผู้ดูแลโครงข่ายก๊าซของประเทศ โดยรายงานปี ค.ศ. 2023 ระบุว่าประเทศไอร์แลนด์มีโครงข่ายท่อก๊าซมากกว่า 14,725 กิโลเมตร และมีท่อเชื่อมต่อใต้น้ำสองเส้นเชื่อมโยงกับประเทศสกอตแลนด์[24] โดยโครงข่ายก๊าซประกอบด้วยท่อจ่ายมากกว่า 12,000 กิโลเมตร และท่อส่งเกือบ 2,500 กิโลเมตร เชื่อมโยงลูกค้าหลายแสนรายในหลายเทศมณฑลของประเทศ[25]

ท่าเรือและการเดินเรือ

[แก้]
ท่าเรือรอสส์แลร์ ยูโร ณ​ เทศมณฑลเวกซ์ฟอร์ด

ท่าเรือมีบทบาทสำคัญต่อการค้าระหว่างประเทศและการเชื่อมต่อกับบริเตนใหญ่และยุโรปภาคพื้นทวีป ท่าเรือหลักของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ได้แก่ ท่าเรือดับลิน ท่าเรือคอร์ก ท่าเรือรอสส์แลร์ ท่าเรือวอเทอร์เฟิร์ด และท่าเรืออื่นตามชายฝั่ง

ท่าเรือดับลินเป็นท่าเรือสินค้าหลักของประเทศ รายงานประจำปี ค.ศ. 2024 ระบุว่าปริมาณการค้าของท่าเรือดับลินอยู่ที่ 35.2 ล้านตันในปี ค.ศ. 2024 ลดลงร้อยละ 1.2 จากปี ค.ศ. 2023[26] Dublin Port Yearbook 2025 ระบุว่าในปีเดียวกัน ท่าเรือรองรับผู้โดยสารเรือข้ามฟากประมาณ 1.6 ล้านคน และสินค้าประมาณ 35.2 ล้านตัน[27]

บริการเรือข้ามฟากเชื่อมไอร์แลนด์กับบริเตนใหญ่และยุโรปภาคพื้นทวีป เช่น เส้นทางจากดับลินและรอสแลร์ไปยังท่าเรือในเวลส์ อังกฤษ และฝรั่งเศส โดยมีบทบาททั้งด้านผู้โดยสาร รถยนต์ และสินค้าขนส่งทางทะเล

การบิน

[แก้]
ท่าอากาศยานในไอร์แลนด์

ประเทศไอร์แลนด์มีท่าอากาศยานนานาชาติหลายแห่ง โดยมีสนามบินสำคัญ 4 แห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานดับลิน, ท่าอากาศยานคอร์ก, ท่าอากาศยานแชนนอน และท่าอากาศยานไอร์แลนด์เวสต์ที่เมืองน็อก โดยหน่วยงานแอร์แนฟไอร์แลนด์ เป็นผู้ให้บริการการเดินอากาศภายในประเทศไอร์แลนด์

ท่าอากาศยานดับลินเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ในปี ค.ศ. 2024 มีผู้โดยสารผ่านอาคารผู้โดยสาร 33.3 ล้านคน[28][29] ท่าอากาศยานคอร์กเป็นสนามบินหลักของภาคใต้ของไอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 2025 มีผู้โดยสาร 3.46 ล้านคน[30] ท่าอากาศยานไอร์แลนด์เวสต์ ในปี ค.ศ. 2025 มีผู้โดยสาร 946,381 คน[31][32]

สิ่งแวดล้อมและการลดคาร์บอน

[แก้]

ภาคคมนาคมเป็นหนึ่งในภาคส่วนสำคัญของการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของไอร์แลนด์ แผน Climate Action Plan 2025 ของรัฐบาลไอร์แลนด์กำหนดแนวทางลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของประเทศลงครึ่งหนึ่งภายในปี ค.ศ. 2030 และบรรลุความเป็นกลางทางภูมิอากาศภายในไม่เกินปี ค.ศ. 2050[33]

นโยบายคมนาคมยั่งยืนของไอร์แลนด์จึงเน้นการเพิ่มการเดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะ การเดินและจักรยาน การปรับปรุงรถโดยสารและรถไฟ การลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน และการสนับสนุนเชื้อเพลิงทางเลือกสำหรับภาคคมนาคม[34]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Department of Transport". gov.ie. 5 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.
  2. ↑ "National Sustainable Mobility Policy". gov.ie. Government of Ireland. 7 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  3. ↑ "About us". nationaltransport.ie. 8 มีนาคม 2026. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 มีนาคม 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.
  4. ↑ "About us". transportforireland.ie. 19 พฤษภาคม 2026. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 พฤษภาคม 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.
  5. ↑ "TII Bonneagar Iompaire Éireann - Transport Infrastructure Ireland". tii.ie. 5 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  6. ↑ "Company Information". irishrail.ie. 5 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  7. ↑ "Business Plan 2025" (PDF). Waterways Ireland. Waterways Ireland. 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  8. ↑ "What We Do". airnav.ie. 5 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  9. ↑ "National Development Plan Review 2025 Sectoral Investment Plan for Transport". gov.ie. Government of Ireland. 26 พฤศจิกายน 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  10. ↑ "Commuting to Work, Census of Population 2022 Profile 7". Central Statistics Office. Central Statistics Office Ireland. 5 ธันวาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  11. ↑ "Commuting to Work, Census of Population 2022 Profile 7". Central Statistics Office. Central Statistics Office Ireland. 5 ธันวาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  12. ↑ "National Road & Greenway Network Indicators 2024" (PDF). Transport Infrastructure Ireland. Transport Infrastructure Ireland. 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  13. ↑ "Ministers for Transport announce over €1.5 billion for national, regional and local roads". gov.ie. Government of Ireland. 17 กุมภาพันธ์ 2026. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  14. ↑ "Commercial Bus Service". nationaltransport.ie. 31 มกราคม 2026. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 มกราคม 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.
  15. ↑ "BusConnects". National Transport Authority. National Transport Authority. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  16. ↑ "Timeline and What We're Doing Next". National Transport Authority. National Transport Authority. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  17. ↑ "Inspector's Report ABP-320164-24" (PDF). pleanala.ie. 5 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  18. ↑ "Irish Rail Network Statement 2024" (PDF). irishrail.ie. 5 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  19. ↑ "Transforming Ireland's transport landscape". Iarnród Éireann. Iarnród Éireann. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  20. ↑ "Environmental Sustainability". Iarnród Éireann. Iarnród Éireann. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  21. ↑ "National Sustainable Mobility Policy". gov.ie. Government of Ireland. 7 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  22. ↑ "National Cycling Network Strategy" (PDF). Transport Infrastructure Ireland. Transport Infrastructure Ireland. 2024. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  23. ↑ "Annual Report and Accounts 2023" (PDF). Waterways Ireland. Waterways Ireland. 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  24. ↑ "Network Development Plan 2023" (PDF). Gas Networks Ireland. Gas Networks Ireland. 2023. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  25. ↑ "Biomethane Energy Report" (PDF). Gas Networks Ireland. Gas Networks Ireland. 2023. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  26. ↑ "Annual Report and Financial Statements 2024" (PDF). Dublin Port Company. Dublin Port Company. 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  27. ↑ "Dublin Port Yearbook 2025" (PDF). Dublin Port Company. Dublin Port Company. 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  28. ↑ "33.3m passengers went through Dublin Airport's terminals in 2024". Dublin Airport. daa. 14 มกราคม 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  29. ↑ "Record 36.4 million passengers travelled through Dublin Airport in 2025". Dublin Airport. daa. 16 มกราคม 2026. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  30. ↑ "Cork Airport makes history with its busiest year ever". Cork Airport. Cork Airport. 7 มกราคม 2026. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  31. ↑ "Record passenger numbers of 946,381 in 2025". Ireland West Airport. Ireland West Airport. 6 มกราคม 2026. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  32. ↑ "Annual Report & Financial Statements 2024" (PDF). AirNav Ireland. AirNav Ireland. 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  33. ↑ "Climate Action Plan 2025". gov.ie. Government of Ireland. 15 เมษายน 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
  34. ↑ "National Policy Framework for Alternative Fuels Infrastructure". gov.ie. Government of Ireland. 5 กุมภาพันธ์ 2025. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2026.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=การขนส่งในประเทศไอร์แลนด์&oldid=13059504"