การก่อการกำเริบหนานชาง

การก่อการกำเริบหนานชาง
การก่อการกำเริบหนานชาง
จีนตัวเต็ม	南昌起義
จีนตัวย่อ	南昌起义
พินอิน
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอิน	Nánchāng Qǐyì
เวด-ไจลส์	Nan-ch'ang Ch'i-i
กวางตุ้งมาตรฐาน
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล	Naam4 cheung1 Hei2 yi6
Alternative Chinese name
จีนตัวเต็ม	八一起義
จีนตัวย่อ	八一起义
ความหมายตามตัวอักษร	1 August Uprising
พินอิน
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอิน	Bāyī Qǐyì
เวด-ไจลส์	Pa-i Ch'i-i
กวางตุ้งมาตรฐาน
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยล	Baat3 yat1 Hei2 yi6

การก่อการกำเริบหนานชาง
	ส่วนหนึ่งของ สงครามกลางเมืองจีน
	; สถานที่เกิดการก่อการกำเริบหนานชาง
วันที่	1 สิงหาคม ค.ศ. 1927
สถานที่	หนานชาง
ผล	ฝ่ายชาตินิยมชนะ
คู่สงคราม
รัฐบาลชาตินิยม; ก๊กมินตั๋งฝ่ายขวา; กองทัพปฏิวัติแห่งชาติฝ่ายขวา;	พรรคคอมมิวนิสต์ ; ก๊กมินตั๋งฝ่ายซ้าย; กองทัพปฏิวัติแห่งชาติฝ่ายซ้าย;
ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ
จู เผย์เต๋อ [zh]; เฉิน จี้ถัง; จาง ฟาขุย;	เฮ่อ หลง; โจว เอินไหล; จู เต๋อ; เย่ ถิง; หลิว ปั๋วเฉิง; เติ้ง เหยี่ยนต๋า; ซ่ง ชิ่งหลิง;

การก่อการกำเริบหนานชาง^[a] ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1927 เป็นการปะทะครั้งสำคัญครั้งแรกระหว่างพรรคชาตินิยมจีนกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในสงครามกลางเมืองจีน ริเริ่มโดยคอมมิวนิสต์เพื่อตอบโต้การสังหารสหายร่วมพรรคของพวกเขาในเซี่ยงไฮ้โดยก๊กมินตั๋งเมื่อสี่เดือนก่อนหน้านั้น

ก๊กมินตั๋ง ฝ่ายซ้ายจัดตั้ง "คณะกรรมการปฏิวัติ" ขึ้นที่หนานชางเพื่อจุดประกายที่คาดว่าจะก่อให้เกิดการลุกฮือของชาวนาในวงกว้าง เติ้ง เหยี่ยนต๋า, ซ่ง ชิ่งหลิงและจาง ฟาขุย (มีชื่อแต่ในนาม ต่อมาได้ปราบปรามการก่อการกำเริบ) เป็นหนึ่งในผู้นำทางการเมือง

กำลังทหารในหนานชางภายใต้การนำของเฮ่อ หลงและโจว เอินไหลก่อการกำเริบเพื่อพยายามยึดการควบคุมเมืองหลังสิ้นสุดแนวร่วมก๊กมินตั๋ง–คอมมิวนิสต์ครั้งแรก ผู้นำคนสำคัญอื่น ๆ ในเหตุการณ์นี้คือจู เต๋อ, เย่ ถิง และหลิว ปั๋วเฉิง

กำลังคอมมิวนิสต์เข้ายึดหนานชางได้สำเร็จและหลบหนีจากการล้อมของกำลังก๊กมินตั๋งได้ภายในวันที่ 5 สิงหาคม โดยถอนกำลังไปยังเทือกเขาจิ่งกังทางตะวันตกของมณฑลเจียงซี ต่อมาวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1927 ได้รับยกย่องให้เป็นวันครบรอบการก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยประชาชนและเป็นการสู้รบครั้งแรกกับก๊กมินตั๋งและกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

หมายเหตุ

↑ จีน: 南昌起义; พินอิน: Nánchāng Qǐyì ในภาษาจีน เหตุการณ์นี้ยังเป็นที่รู้จักกันชื่อ การก่อการกำเริบ 1 สิงหาคม (八一起义; Bāyī Qǐyì) ในสาธารณรัฐจีน มักถูกเรียกว่า กบฏหนานชาง หรือ ความรุนแรง 1 สิงหาคม (八一暴力; Bāyī Bàolì)

อ้างอิง

↑ Lai, Benjamin; Hook, Adam (2019). The Long March 1934–35: The rise of Mao and the beginning of modern China. Campaign. Vol. 341. Oxford: Osprey. pp. 9, 14. ISBN 978-1-472-83401-0.
↑ Mao, Zedong (December 1936). Problems of Strategy in China's Revolutionary War. สืบค้นเมื่อ 2024-07-24 – โดยทาง Marxists.org.
↑ Sun, Shuyun (2006). The Long March: The True History of Communist China's Founding Myth. Doubleday. p. 50. ISBN 978-0-385-52024-9 – โดยทาง Google Books.

บรรณานุกรม

Jung Chang and Jon Halliday, Mao: The Unknown Story (London, 2005); Jonathan Cape, ISBN 0-679-42271-4.

แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Chinese Civil War

[4] จีน: 南昌起义; พินอิน: Nánchāng Qǐyì ในภาษาจีน เหตุการณ์นี้ยังเป็นที่รู้จักกันชื่อ การก่อการกำเริบ 1 สิงหาคม (八一起义; Bāyī Qǐyì) ในสาธารณรัฐจีน มักถูกเรียกว่า กบฏหนานชาง หรือ ความรุนแรง 1 สิงหาคม (八一暴力; Bāyī Bàolì)

[1] Lai, Benjamin; Hook, Adam (2019). The Long March 1934–35: The rise of Mao and the beginning of modern China. Campaign. Vol. 341. Oxford: Osprey. pp. 9, 14. ISBN 978-1-472-83401-0.

[2] Mao, Zedong (December 1936). Problems of Strategy in China's Revolutionary War. สืบค้นเมื่อ 2024-07-24 – โดยทาง Marxists.org.

[3] Sun, Shuyun (2006). The Long March: The True History of Communist China's Founding Myth. Doubleday. p. 50. ISBN 978-0-385-52024-9 – โดยทาง Google Books.

[1]

[2]

[3]

[a]