การกรีธาทัพแบรดด็อก
| การกรีธาทัพแบรดด็อก | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ส่วนหนึ่งของ สงครามฝรั่งเศสและอินเดีย | |||||||
เส้นทางในการกรีธาทัพแบรดด็อก | |||||||
| |||||||
| คู่สงคราม | |||||||
| ชาวอเมริกาพื้นเมือง | |||||||
| ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ | |||||||
|
|
| ||||||
| กำลัง | |||||||
|
ชนพื้นเมือง 637 คน ทหารจากกงปาญีฟร็องช์เดอลามารีน 108 นาย ทหารอาสาชาวแคนาดา 146 นาย[1] |
ทหารประจำการและทหารอาสาท้องถิ่น 2,100 นาย ปืนใหญ่ 10 กระบอก[1][2][3][ต้องการคำอ้างอิงเพื่อยืนยัน] | ||||||
| ความสูญเสีย | |||||||
|
เสียชีวิต 30 นาย บาดเจ็บ 57 นาย[1] |
เสียชีวิตมากกว่า 500 นาย[1] บาดเจ็บมากกว่า 450 นาย[4] | ||||||
| ขึ้นเมื่อ | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961[5] | ||||||
การกรีธาทัพแบรดด็อก (อังกฤษ: Braddock Expedition) หรือที่รู้จักกันในชื่อ การทัพของแบรดด็อก (Braddock's Campaign) หรือ ความปราชัยของแบรดด็อก (Braddock's Defeat) เป็นการกรีธาทัพของบริเตนที่มีความพยายามในการยึดป้อมดูว์แกนจากฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1755 ในสงครามฝรั่งเศสและอินเดีย การกรีธาทัพในครั้งนี้ ซึ่งตั้งชื่อตามพลเอกเอ็ดเวิร์ด แบรดด็อก ผู้บังคับบัญชาในการนำทัพดังกล่าว ปราชัยในยุทธการที่แม่น้ำโมนังกาฮีลาเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม และถูกบังคับให้ถอยทัพ แบรดด็อกเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่พร้อมกับทหารภายใต้การบังคับบัญชาของเขามากกว่า 500 นาย ซึ่งในท้ายที่สุดแล้ว การกรีธาทัพครั้งนี้ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นความปราชัยครั้งใหญ่ของบริเตนในช่วงต้นสงคราม จอห์น แม็ก ฟาราเกอร์ นักประวัติศาสตร์ ได้กล่าวว่าการกรีธาทัพแบรดด็อกเป็นหนึ่งในความพ่ายแพ้ที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่บริเตนเคยเผชิญในคริสต์ศตวรรษที่ 18[6]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 Borneman, Walter R. (2007). The French and Indian War. Rutgers. p. 55. ISBN 978-0-06-076185-1.
French: 28 killed 28 wounded, Indian: 11 killed 29 wounded
- ↑ History of the Royal Regiment of Artillery, Duncan, Major Francis, London, 1879, Vol. 1, p. 58, Fifty Royal Artillerymen, 4 brass 12 pounders, 6 brass 6 pounders, 21 civil attendants, 10 servants and six "necessary women".
- ↑ John Mack Faragher, Daniel Boone, the Life and Legend of an American Pioneer, Henry Holt and Company LLC, 1992, ISBN 0-8050-3007-7, p. 38.
- ↑ Frank A. Cassell. "The Braddock Expedition of 1755: Catastrophe in the Wilderness". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 31, 2010. สืบค้นเมื่อ July 1, 2010.
- ↑ "PHMC Historical Markers Search". Pennsylvania Historical and Museum Commission. Commonwealth of Pennsylvania. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (Searchable database)เมื่อ March 21, 2016. สืบค้นเมื่อ January 25, 2014.
- ↑
Faragher, John Mack (1993) [1992]. "Curiosity is Natural: 1734 to 1755". Daniel Boone: The Life and Legend of an American Pioneer. New York: Henry Holt and Company. p. 38. ISBN 978-1429997065. สืบค้นเมื่อ March 18, 2022.
The Battle of the Monongahela [...] was one of the bloodiest and most disastrous British defeats of the eighteenth century.