การกระจายอำนาจ
การกระจายอำนาจ (อังกฤษ: decentralization หรือ decentralisation) คือกระบวนการที่กิจกรรมต่าง ๆ ขององค์กร โดยเฉพาะกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนและการตัดสินใจ ได้รับการแจกจ่ายหรือมอบหมายออกจากศูนย์กลางที่มีอำนาจสูงสุด ไปยังกลุ่มย่อยหรือหน่วยงานขนาดเล็กภายในองค์กรนั้น[1]
แนวคิดเรื่องการกระจายอำนาจยังมีการนำมาประยุกต์ใช้กับพลวัตกลุ่มและวิทยาศาสตร์การจัดการ การจัดการในภาคเอกชนและองค์กรต่างๆ รัฐศาสตร์ กฎหมาย และการบริหารรัฐกิจ เทคโนโลยี เศรษฐศาสตร์ และเงินตรา
ประวัติ
[แก้]คำว่า การรวมอำนาจ เริ่มใช้ในฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1794 ในช่วงหลังการปฏิวัติ เมื่อผู้นำคณะดีแร็กตัวร์ฝรั่งเศสได้นำระบบการปกครองแบบรวมอำนาจมาใช้ ซึ่งทำให้เกิดโครงสร้างรัฐบาลใหม่ คำว่า การกระจายอำนาจ เริ่มใช้ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1820[2]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Definition of decentralisation. Merriam-Webster Dictionary. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-26. สืบค้นเมื่อ March 5, 2013.
- ↑ Vivien A. Schmidt, Democratizing France: The Political and Administrative History of Decentralization, Cambridge University Press, 2007, p. 22 เก็บถาวร 2016-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ISBN 978-0521036054