ข้ามไปเนื้อหา

กองทัพแห่งความชอบธรรม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กองทัพแห่งความชอบธรรม
لشکر طیبہ
รู้จักในชื่อจะมาอะตุดดะอ์วะฮ์
جماعت الدعوہ
อามีร์Hafiz Muhammad Saeed
นาอิบ อามีร์Abdul Rehman Makki
ปีที่ปฏิบัติการค.ศ. 1985 แต่เป็นทางการใน ค.ศ. 1986[1][2][3]–present
ภักดีต่อปากีสถาน[4][5][6][7][8]
กลุ่มปฏิบัติการ
เป้าหมายผนวกชัมมูและกัศมีร์เข้ากับปากีสถาน[15][16]
กองบัญชาการมุรีดเก แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน
ภูมิภาคปฏิบัติการทั่วโลก โดยเฉพาะในอนุทวีปอินเดีย
แนวคิดอุดมการณ์รวมกลุ่มอิสลาม[23]
แอฮ์ลีแฮดีษ[24]
ลัทธิอิสลาม[23] [25]
มูลฐานนิยมอิสลาม[26]
ลัทธิญิฮาด[23]
Ghazwa-e-Hind[27]
ต่อต้านลัทธิไซออนิสม์[28][29][30]
ความรู้สึกต่อต้านฮินดู[31]
ต่อต้านโซเวียต[32]
สเปกตรัมทางการเมืองขวาจัด[6][7]
การโจมตีเด่น
สถานะดำเนินต่อ
พันธมิตรพันธมิตรที่ไม่ใช่รัฐ
ฝ่ายตรงข้ามรัฐศัตรู

อดีต:

การต่อสู้และสงครามสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน[40]
กรณีพิพาทกัศมีร์
การก่อความไม่สงบในชัมมูและกัศมีร์
สงครามในอัฟกานิสถาน (พ.ศ. 2544–พ.ศ. 2564)[41]
ถูกกำหนดให้เป็นกลุ่มก่อการร้ายโดย

กองทัพแห่งความชอบธรรม (อักษรโรมัน: Lashkar-e-Taiba, ลัชกาเรตัยบา, LeT; อูรดู: لشکر طیبہ, [ˈləʃkər eː ˈt̪ɛːjba]) เป็นองค์กรทหารอิสลามที่ปฏิบัติการในอินเดียและปากีสถาน[43] ก่อตั้งโดย Hafiz Saeed, Abdullah Azzam และมุญาฮิดีนบางส่วน[44][45][46][47] ซึ่งได้รับเงินทุนจากอุซามะฮ์ บิน ลาดิน[48][25]ในช่วงสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน[49]

ปฏิบัติการ

[แก้]

กลุ่มนี้เริ่มโจมตีชาวอินเดียในกัษมีระตั้งแต่ พ.ศ. 2536 โดยทางกลุ่มออกมาประกาศความรับผิดชอบในการโจมตีสนามบินเมืองศรีนครเมื่อ พ.ศ. 2544 และการโจมตีทหารอินเดียตามแนวชายแดน

เหตุโจมตีนครมุมไบ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ reuters20090706
  2. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ satp
  3. 1 2 Kurth Cronin, Audrey; Huda Aden; Adam Frost; Benjamin Jones (6 กุมภาพันธ์ 2004). Foreign Terrorist Organizations (PDF) (Report). Congressional Research Service. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 4 มีนาคม 2009.
  4. ↑ Winchell, Sean P. (2003), "Pakistan's ISI: The Invisible Government", International Journal of Intelligence and CounterIntelligence, 16 (3): 374–388, doi:10.1080/713830449, S2CID 154924792
  5. ↑ Ashley J. Tellis (11 มีนาคม 2010). "Bad Company – Lashkar-e-Tayyiba and the Growing Ambition of Islamist Mujahidein in Pakistan" (PDF). Carnegie Endowment for International Peace. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2014. The group's earliest operations were focused on the Kunar and Paktia provinces in Afghanistan, where LeT had set up several training camps in support of the jihad against the Soviet occupation.
  6. 1 2 "Democracy between military might and the ultra-right in Pakistan". East Asia Forum. 27 ธันวาคม 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 4 มีนาคม 2018.
  7. 1 2 Didier Chaudet (3 กรกฎาคม 2012). "L'extrême-droite pakistanaise est-elle une menace pour les Etats-Unis?". Huffington Post (ภาษาฝรั่งเศส). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 6 มีนาคม 2018.
  8. 1 2 Tankel, Stephen (27 เมษายน 2011), Lashkar-e-Taiba: Past Operations and Future Prospects (PDF), National Security Studies Program Policy Paper, Washington, DC: New America Foundation, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 7 พฤษภาคม 2011
  9. ↑ Gupta, Shishir (8 พฤษภาคม 2020). "Pak launches terror's new face in Kashmir, Imran Khan follows up on Twitter". Hindustan Times (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2020.
  10. ↑ "'Pakistan trying to securalise Kashmir militancy': Lashkar regroups in Valley as The Resistance Front". The Indian Express (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 5 พฤษภาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2020.
  11. ↑ Gupta, Shishir (8 พฤษภาคม 2020). "New J&K terror outfit run by LeT brass: Intel". Hindustan Times (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2020.
  12. ↑ Pubby, Manu; Chaudhury, Dipanjan Roy (29 เมษายน 2020). "The Resistance Front: New name of terror groups in Kashmir". The Economic Times. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2020.
  13. ↑ "Security Forces Have Eliminated Over 100 Militants in Jammu and Kashmir This Year, Say Officials". CNN News18. 8 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2020.
  14. 1 2 Markon, Jerry (26 สิงหาคม 2006). "Teacher Sentenced for Aiding Terrorists". The Washington Post. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2012. สืบค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2008.
  15. 1 2 Encyclopedia of Terrorism, pp 212–213, By Harvey W. Kushner, Edition: illustrated, Published by SAGE, 2003, ISBN 0-7619-2408-6, ISBN 978-0-7619-2408-1
  16. ↑ "Who is Lashkar-e-Tayiba". Dawn. 3 ธันวาคม 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กรกฎาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2008.
  17. ↑ "Militant Group Expands Attacks in Afghanistan Indian Targeted by Laskar-e-taiba". The New York Times.
  18. ↑ Shandon Harris-Hogan. "The Australian Neojihadist network: Origins, evolution and structure." Dynamics of Asymmetric Conflict, Volume 5, Issue 1. Global Terrorism Research Centre. Monash University. Victoria: Australia. (2012): pp. 18- 30.
  19. ↑ Koschade, Stuart Andrew. "The internal dynamics of terrorist cells: a social network analysis of terrorist cells in an Australian context." (2007).
  20. 1 2 "Statement by CIA and FBI on Arrest of Mir Aimal Kansi". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 กันยายน 2012. สืบค้นเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2012.
  21. ↑ "Pakistani militants expand abroad, starting in Bangladesh". The Christian Science Monitor.
  22. ↑ "Militants hiding in Poonch forests getting help from Nepal". YouTube. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2021.
  23. 1 2 3 Haqqani, Husain (2005). "The Ideologies of South Asian Jihadi Groups" (PDF). Current Trends in Islamist Ideology. Hudson Institute. 1: 12–26. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2010.
  24. ↑ Christine Fair, Understanding the Lashkar-e-Tayyaba, Oxford University Press (2019), p. 91
  25. 1 2 "THE FINANCING OF LASHKAR-E-TAIBA". Global Ecco. มิถุนายน 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 19 มิถุนายน 2022.
  26. ↑ Raman, B. (15 ธันวาคม 2001). "The Lashkar-e-Toiba (LET)". South Asia Analysis Group. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 มิถุนายน 2010. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2008.
  27. ↑ Haqqani, Husain (27 March 2015). "Prophecy & the Jihad in the Indian subcontinent - by Husain Haqqani" (ภาษาอังกฤษ). Hudson Institute. For example, Lashkar-e-Taiba has often spoken of Ghazwa-e-Hind as a means of liberating Kashmir from Indian control. The group’s founder, Hafiz Muhammad Saeed, has declared repeatedly that “[i]f freedom is not given to the Kashmiris, then we will occupy the whole of India including Kashmir. We will launch Ghazwa-e-Hind. Our homework is complete to get Kashmir.” Pakistani propagandist Zaid Hamid has also repeatedly invoked Ghazwa-e-Hind as a battle against Hindu India led from Muslim Pakistan. According to Hamid, “Allah has destined the people of Pakistan” with victory and “Allah is the aid and helper of Pakistan.”
  28. ↑ "LET Targets Jewish and Western Interests". Anti-Defamation League. 2 ธันวาคม 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 ตุลาคม 2012.
  29. ↑ Jewish Zionist Center Is Stormed by Pak-backed Lashkar-e-Taiba Islamist Group, and 6 Israeli Hostages Died The New York Times (28 November 2008)
  30. 1 2 Warren Kozak, Remembering the Terror in Mumbai The Wall Street Journal
  31. ↑ Remembering the Terror in Mumbai The Wall Street Journal
  32. 1 2 Ashley J. Tellis (11 มีนาคม 2010). "Bad Company – Lashkar-e-Tayyiba and the Growing Ambition of Islamist Mujahidein in Pakistan" (PDF). Carnegie Endowment for International Peace. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2014. The group's earliest operations were focused on the Kunar and Paktia provinces in Afghanistan, where LeT had set up several training camps in support of the jihad against the Soviet occupation.
  33. ↑ Parashar, Sachin (5 เมษายน 2012). "Hafiz Saeed's brother-in-law Abdul Rehman Makki is a conduit between Lashkar-e-Taiba and Taliban". The Times of India. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กรกฎาคม 2012.
  34. ↑ Parashar, Sachin (5 เมษายน 2012). "Hafiz Saeed's brother-in-law Abdul Rehman Makki is a conduit between Lashkar-e-Taiba and Taliban". The Times of India. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กรกฎาคม 2012.
  35. ↑ Sri Lankan report links LTTE with LeT Dawn – 9 March 2009
  36. ↑ "Massachusetts Man Arrested for Attempting to Wage 'Violent Jihad' against America". Anti-Defamation League. 22 ตุลาคม 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มกราคม 2013.
  37. ↑ "FBI – Help Us Catch a Terrorist". Fbi.gov. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 ตุลาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2012.
  38. ↑ "FBI offering $50G reward for Massachusetts man wanted for supporting Al Qaeda". Fox News Channel. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 ตุลาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2012.
  39. ↑ Says, Amail Khan Yar (13 มิถุนายน 2019). "8 foreign terrorists killed, wounded as Afghan forces target Lashkar-e-Taiba compound". The Khaama Press News Agency. Khaama Press. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2019.
  40. ↑ Ashley J. Tellis (11 มีนาคม 2010). "Bad Company – Lashkar-e-Tayyiba and the Growing Ambition of Islamist Mujahidein in Pakistan and Afghanistan" (PDF). Carnegie Endowment for International Peace. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2014. The group's earliest operations were focused on the Kunar and Paktia provinces in Afghanistan, where LeT had set up several training camps in support of the jihad against the Soviet occupation.
  41. ↑ Says, Amail Khan Yar (13 มิถุนายน 2019). "8 foreign terrorists killed, wounded as Afghan forces target Lashkar-e-Taiba compound". The Khaama Press News Agency. Khaama Press. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2019.
  42. ↑ "Lashkar-e-Taiba". Stanford University. 30 มกราคม 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2019.
  43. ↑ "Mumbai Terror Attacks Fast Facts". CNN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2015.
  44. ↑ "Deadly Embrace: Pakistan, America and the Future of Global Jihad". Brookings.edu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มกราคม 2012. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2012.
  45. ↑ "Deadly Embrace: Pakistan, America and the Future of Global Jihad, transcript" (PDF). Brookings.edu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 29 ตุลาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2012.
  46. ↑ "The 9/11 Attacks' Spiritual Father". Brookings.edu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มกราคม 2012. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2012.
  47. ↑ "The 15 faces of terror". Rediff.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มกราคม 2013. สืบค้นเมื่อ 28 ตุลาคม 2012.
  48. ↑ E. Atkins, Stephen (2004). Encyclopedia of Modern Worldwide Extremists and Extremist Groups. Greenwood Press. p. 173. ISBN 978-0-313-32485-7.
  49. ↑ Ashley J. Tellis (11 มีนาคม 2010). "Bad Company – Lashkar-e-Tayyiba and the Growing Ambition of Islamist Mujahidein in Pakistan and Afghanistan" (PDF). Carnegie Endowment for International Peace. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2014. The group's earliest operations were focused on the Kunar and Paktia provinces in Afghanistan, where LeT had set up several training camps in support of the jihad against the Soviet occupation.

บรรณานุกรม

[แก้]
  • ดลยา เทียนทอง (2550). ปฐมบทการก่อการร้าย : รากเหง้า ความเป็นไป และพลวัต. กรุงเทพมหานคร: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. pp. 64–66. ISBN 978-974-9897-08-9.


เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=กองทัพแห่งความชอบธรรม&oldid=12298110"