กองทัพอากาศเวเนซุเอลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Bolivarian Venezuelan Military Aviation
Aviación Militar Bolivariana Venezolana กองบินทหารโบลิวาร์เวเนซุเอลา (AMBV)[1]
Seal of the Venezuelan Air Force.png

ประเทศ ธงของประเทศเวเนซุเอลา เวเนซุเอลา
กำลังรบ 202 ลำ
ผู้อุปถัมภ์ Virgen de Loreto
สีหน่วย Bleu celeste
คำขวัญ Spatium superanus palatinus (Latin:The paladin of the sovereign space)
วันสถาปนา 10 ธันวาคม
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. ปัจจุบัน Jorge Arévalo Oropeza Pernalete
เครื่องหมายหน่วย
Roundel Roundel of Venezuela.svg


กองทัพอากาศเวเนซุเอลา ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2463 แม้ในอดีตจะใช้ยุทโธปกรณ์จากหลายประเทศ แต่ด้วยความขัดแย้งระหว่างอดีตผู้นำของเวเนซุเอลา ฮูโก้ ชาเวซ กับ สหรัฐอเมริกา ทำให้เวเนซุเอลาต้องหันไปซื้อยุทโธปกรณ์จากประเทศจีนและรัสเซีย

ประวัติ[แก้]

ในผลพวงของการบินเครื่องบินเป็นครั้งแรกในเวเนซุเอลาเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2455 สภาการบินที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อค้นหาเครื่องบินที่เหมาะสมสำหรับกองทัพเวเนซุเอลาในปี ค.ศ. 1913

การเกิดของ ของกองทัพอากาศเวเนซุเอลา กลับไปเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1920 เมื่อโรงเรียนการบินทหารของเวเนซุเอลาที่ถูกก่อตั้งพันเอก เดวิดโลเปซ เฮนริเก้ เป็นผู้บัญชาการคนแรก ใน มาราไก . ฐานทัพอากาศส่วนใหญ่ในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นในทศวรรษที่ ค.ศ. 1960 โดยเครื่องบินในยุคนั้นคือ de Havilland Venom, de Havilland Vampire , F-86 . และเครื่องบินทิ้งระเบิด B-25 มิตเชลล์ 70 และ 80 เห็นเพิ่มขึ้นมากในความสามารถส่วนใหญ่เป็นเพราะราคาน้ำมันสูงขึ้น กองทัพอากาศเวเนซุเอลาได้จัดหาMirage iii E V, VF-5A และ D, T-2D, OV-10A และ E, T-27 ได้รับการแนะนำ เวเนซุเอลาเป็นหนึ่งในลูกค้าที่สั่งซื้อเป็นครั้งแรกสำหรับ F-16โดยได้เข้าประจำการในปี 1983ในฐานทัพอากาศ ในฐานทัพอากาศ El Libertador ฝูงบินกลุ่มที่ 16

ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เอฟ-16 สองลำของเวเนซูเอลามีส่วนร่วมในการพยายามรัฐประหารเวเนซูเอลาโดยทำงานให้กับฝ่ายรัฐบาล เอฟ-16เอสองลำยิงกราดใส่เป้าหมายบนพื้นดินและยิงโอวี-10 บรองโกสองลำตกด้วยเอไอเอ็ม-9 และเอที-27 ทูคาโน่หนึ่งลำตกโดยใช้ปืนเมื่อเครื่องบินของกบฏดังกล่าวได้บินเข้าโจมตีที่มั่นของกองทัพ

และต่อมาหลังประธานาธิบดีฮูโก้ ชาเวซในขณะนั้นขึ้นสู่อำนาจก็ได้ดำเนินนโยบายแข็งกร้าวกับสหรัฐและดำเนินการทวง คืนนํ้ามันในประเทศกลับมาเป็นของรัฐและพวกนายทุนรํ่ารวยในประเทศ จนในปี พ.ศ. 2549 สหรัฐอเมริกาประกาศควํ่าบาตรอาวุธทำให้เวเนซุเอลาต้องหันมาจัดหาเครื่องบินจากจีน รัสเซีย เช่น Su-30 MI-17 MI-24 K-8W Y-8 และอื่นๆอีกมากมาย

โครงสร้างการบังคับบัญชา[แก้]

ฐานทัพอากาศ[แก้]

เครื่องแบบ[แก้]

ยุทโธปกรณ์[แก้]

ฝูงบินรบ[แก้]

  • ฝูงบินกลุ่มที่ 4 A-319CJ, Boeing 737, Dassault Falcon 50 และ Mil Mi-17
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 5 Beechcraft Super King Air
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 6 Lockheed C-130 Hercules, Short 330 และ Boeing 707
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 85 เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ (Dassault Falcon 20 and C-26B)
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 9 Cessna 206 and Cessna 208
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 10 helicopters Eurocopter AS332 Super Puma และ Eurocopter AS532 Cougar
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 11 Su-30MK2
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 12 VF-5 and K-8W
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 13 w Su-30MK2
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 14 Aermacchi SF.260, T-27 Tucano และ Cessna 182
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 15 North American Rockwell OV-10 Bronco, K-8W และ T-27 Tucano
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 16 General Dynamics F-16 Fighting Falcon
  • ฝูงบินกลุ่มที่ 17 Mil Mi-17 [9]

เครื่องบินรบ[แก้]

  • Su-30MK2 24ลำ (เครื่องบินขับไล่ครองอากาศ)
  • F-16A 7 ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตี)
  • F-16B 2 ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตี)
  • OV-10 Bronco 8 ลำ (โจมตีเบา)
  • VF-5A 8ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตีผึก)
  • NF-5B/VF-5D 3 ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตีและฝึก)
  • K-8W 17ลำ (โจมตีเบาและฝึก)
  • Airbus A-319CJ 1 ลำ (เครื่องบินประจำตำแหน่งประธานาธิบดี)
  • Dassault Falcon 20 ลำ (เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์)
  • Boeing 737 1 ลำ (เครื่องบินขนส่งบุคคลสำคัญ)
  • Dassault Falcon 50 3 ลำ (เครื่องบินขนส่งบุคคลสำคัญ)
  • Dassault Falcon 900 France 2 ลำ (เครื่องบินขนส่งบุคคลสำคัญ)
  • Boeing 707 1 ลำ (เครื่องบินเติมเชื้อเพลิงทางอากาศ)
  • Lockheed C-130 4 ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
  • Cessna 208B Grand Caravan 3 ลำ (เครื่องประสานงาน)
  • Cessna Citation II 1 ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
  • Beechcraft B200 Super King Air 4ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
  • Short 360 2 ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
  • Shaanxi Y-8 2 ลำ (เครื่องบินลำเลียง) สั่งซื้อ 6 ลำ
  • Eurocopter AS 332 Super Puma/Eurocopter AS 532 Cougar 11 ลำ (เฮลิคอปเตอร์ลำเลียง)
  • Mi-17 7ลำ (เฮลิคอปเตอร์ลำเลียง)
  • Embraer EMB 312 Tucano 19 ลำ (เครื่องบินฝึก)
  • Aermacchi SF.260 12 ลำ (ฝึกโจมตีเบา)
  • Ghods Mohajer/Saint Arpia 12 ลำ (เครื่องบินไร้คนขับลาดตระเวน)

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

แม่แบบ:กองทัพเวเนซุเอลา แม่แบบ:กองทัพอากาศของทวีปอเมริกาใต้