กองทัพอากาศสหรัฐ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กองทัพอากาศสหรัฐ
Mark of the United States Air Force.svg
เครื่องหมายราชการกองทัพอากาศสหรัฐ
สถาปนา 18 กันยายน 1947
ประเทศ สหรัฐ สหรัฐ
รูปแบบ กองทัพอากาศ
บทบาท การต่อสู้บนอากาศ และโลกไซเบอร์
กำลังรบ ประจำการ 318,415 คน
ทำเต็มเวลา 140,169 คน[1]
สำรอง 69,200 คน[2]
รักษาความปลอดภัย 105,700 คน[3]
อากาศยาน 5,500 ลำ[4]
ขีปนาวุธข้ามทวีป 406 ลูก[5]
ดาวเทียม 170 ชิ้น[6]
กองบัญชาการ เดอะเพนตากอน
เคานตีอาร์ลิงตัน, รัฐเวอร์จิเนีย, ประเทศสหรัฐ
สีหน่วย สีฟ้าคราม, สีเหลืองทอง[7]

         

คำขวัญ "Aim High ... Fly-Fight-Win"[8]
"Integrity first, Service before self, Excellence in all we do"[9]
ค่านิยมหลัก
เพลงหน่วย ดิยูเอสแอร์ฟอร์ด เกี่ยวกับเสียงนี้ ฟัง
วันสถาปนา 18 กันยายน
ปฏิบัติการ
สำคัญ
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ประธานาธิบดี ดอนัลด์ ทรัมป์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม มาร์ก เอสเปอร์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารอากาศ บาร์บารา บาร์เร็ตต์
เสนาธิการทหาร พล.อ.อ. เดวิต แอล. โกลฟิน
รองเสนาธิการทหาร พล.อ.อ. สตีเฟน ดับเบิ้ลยู. วิลซัน
เครื่องหมายหน่วย
ธง Flag of the United States Air Force.svg
ตรากระทรวงทหารอากาศสหรัฐ Seal of the United States Department of the Air Force.svg
เครื่องหมายอากาศยาน Roundel of the USAF.svg
สัญลักษณ์ USAF logo.png

กองทัพอากาศสหรัฐ (อังกฤษ: United States Air Force; USAF) คือกองกำลังพิเศษทางอากาศของกองทัพสหรัฐ และเป็นกองกำลังหนึ่งในเจ็ดของหน่วยงานที่ใส่เครื่องแบบของสหรัฐ ในอดีตวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2450 ยูเอสเอเอฟเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพสหรัฐ ในเวลาต่อมายูเอสเอเอฟได้แยกตัวออกมาจากกองทัพสหรัฐและได้ก่อตั้งเป็นกองกำลังใหม่ เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2490 ตามรัฐบัญญัติว่าด้วยความมั่นคงแห่งชาติ ค.ศ. 1947 ทำให้ยูเอสเอเอฟเป็นกองกำลังในกองทัพสหรัฐ รองจากกองทัพอวกาศสหรัฐ ซึ่งเป็นหน่วยงานใหม่ล่าสุด ปัจจุบันยูเอสเอเอฟได้เป็นกองทัพอากาศที่ใหญ่ที่สุดและมีเทคโนโลยีมากที่สุดในโลก จากข้อความนี้ได้สะท้อนถึงภารกิจหลักของยูเอสเอเอฟ ซึ่งก็มีการปกป้องน่านฟ้า, การคุกคามจากอวกาศ, ยุทธศาสตร์การทิ้งระเบิด, การย้ายพลที่รวดเร็ว และการเป็นผู้นำหรือผู้บัญชาการ

กองทัพอากาศสหรัฐเป็นหน่วยงานที่ถูกควบคุมดูแลโดยกระทรวงทหารอากาศสหรัฐ, ซึ่งกระทรวงทหารอากาศสหรัฐเป็นหนึ่งในสามกระทรวงที่ขึ้นต่อกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ยูเอสเอเอฟมีผู้บริหารสูงสุดคือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารอากาศ ซึ่งวิธีการแต่งตั้งคือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมจะต้องส่งคำร้องไปยังประธานาธิบดี ถ้าประธานาธิบดีกับวุฒิสภาเห็นชอบก็จะได้รับการแต่งตั้ง เจ้าหน้าที่ทหารที่มียศสูงสุดในกองกำลังจะเป็นเสนาธิการทหารอากาศ, ซึ่งจะทำหน้าที่ควบคุมดูแลหน่วยงานต่างๆในยูเอสเอเอฟ และเป็นหนึ่งในสมาชิกของคณะเสนาธิการร่วม การรบทางอากาศหรือการเคลื่อนย้ายพลจะต้องได้รับการอนุมัติจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมก่อนเท่านั้น ตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารอากาศหรือเสนาธิการทหารอากาศไม่มีสิทธิ์ในการอนุมัติ

นอกจากการปกป้องน่านฟ้าและอวกาศแล้ว ยูเอสเอเอฟยังคอยสนับสนุนกองกำลังในกองทัพสหรัฐ คือ กองทัพบกสหรัฐ และกองทัพเรือสหรัฐ หรือไม่ก็ช่วยเหลือผู้บาดเจ็บทางอากาศ ในปี พ.ศ. 2560 อากาศยานในยูเอสเอเอฟมีทั้งหมด 5,369 ลำ, มีขีปนาวุธข้ามทวีป 406 ลูก และดาวเทียม 170 ชิ้น ซึ่งมีราคา 161 พันล้านดอลลาห์ ยูเอสเอเอฟมีจำนวนคนในกองกำลังเป็นอันดับสองของโลก โดยที่มีกำลังพลประจำการ 318,415 คน, สำรองอีก 69,200 คน และรักษาความปลอดภัย 105,700 คน

อ้างอิง[แก้]

  1. "Air Force Personnel Demographics". Air Force Personnel Center. af.mil. Archived from the original on 9 October 2016. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  2. "Department of Defense (DoD) Releases Fiscal Year 2017 President's Budget Proposal". U.S. Department of Defense. 9 February 2016. Archived from the original on 16 February 2016. สืบค้นเมื่อ 11 February 2019. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  3. "Air Force Magazine" (PDF). Air Force Magazine. May 2012. Archived from the original (PDF) on 14 September 2012. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  4. "2017 Index of U.S. Military Strength, U.S. Air Force". 2019. Archived from the original on 5 August 2017. สืบค้นเมื่อ 4 August 2017. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  5. "AIR FORCE ARSENAL OF LAND-BASED NUKES SHRINKING AS PLANNED". Associated Press. 20 March 2017. Archived from the original on 19 March 2017. สืบค้นเมื่อ 20 March 2017. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  6. "AF 101" (PDF). Archived from the original (PDF) on 23 May 2017. สืบค้นเมื่อ 18 September 2017. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  7. "The Air Force Flag" (PDF). Air Force Historical Research Agency. United States Air Force. 24 March 2007. Archived from the original (PDF) on 2 September 2013. สืบค้นเมื่อ 7 August 2017. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  8. "Aim High ... Fly-Fight-Win to be Air Force motto USAF". United States Air Force. 7 October 2010. Archived from the original on 9 January 2018. สืบค้นเมื่อ 19 October 2010. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  9. http://www.au.af.mil/au/awc/awcgate/maxwell/mp11.pdf
  10. http://static.e-publishing.af.mil/production/1/af_a1/publication/afi34-1201/afi34-1201.pdf

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อื่น ๆ