กองทัพที่ 7 (แวร์มัคท์)

กองทัพที่ 7
เครื่องหมายของกองทัพที่เจ็ด (แวร์มัคท์)
สถาปนา	1939–45
ประเทศ	ไรช์เยอรมัน
เหล่า	กองทัพบกเยอรมัน
รูปแบบ	กองทัพสนาม
ปฏิบัติการสำคัญ	ยุทธการที่ฝรั่งเศส ยุทธการที่นอร์ม็องดี ยุทธการตอกลิ่ม ปฏิบัติการคอบร้า วงล้อมฟาเลส์ ยุทธการที่แฟรงค์เฟิร์ต
ผู้บังคับบัญชา
ผบ.สำคัญ	ฟรีดริช ด็อลมัน เพาล์ เฮาเซอร์ ไฮน์ริช เอเบอร์บัค เอริช แบรนเด็นเบอร์เกอร์ ฮันส์ เฟลเบอร์ ฮันส์ ฟอน ออบสท์เฟลเดอร์

กองทัพที่ 7 (เยอรมัน: 7. Armee) เป็นกองทัพสนามของกองทัพบกเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง

ประวัติ

กองทัพที่ 7 ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1939 ที่เมืองชตุทการ์ท เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับปฏิบัติการทางทหารในฝรั่งเศส เดิมมีหน้าที่คุ้มกันพื้นที่ชายแดนระหว่างเยอรมนีกับฝรั่งเศสทางตอนใต้ในช่วงต้นของสงคราม

รถถังไทเกอร์ 1 ของกองทัพที่ 7 ในปี 1944

ในช่วงเวลาของการยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดีครั้งแรกของฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 1944 กองทัพที่ 7 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เลอม็อง

เนื่องจากความสับสนกับแผนลวง ของฝ่ายสัมพันธมิตรหลังจากการยกพลขึ้นบกในนอร์มังดีย์ กองทัพที่ 7 ในช่วงแรกจึงต้องรับผิดชอบในการสู้รบที่นอร์มังดีย์เป็นส่วนมากเนื่องจาก กองทัพที่ 15 ก็ยังคงอยู่ที่ปาสเดอกาแลส์ โดยคาดว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะยกพลขึ้นบกอีกครั้ง แต่ถึงแม้ว่าจะได้รับการเสริมกำลังจาก กองทัพยานเกราะที่ 5 และ กองพลที่ 15 ในภายหลัง กองทัพที่ 7 ก็ยังคงต้องยังรับผิดชอบในนอร์มังดีย์เป็นส่วนมากเหมือนเดิม

ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องของฝ่ายสัมพันธมิตร กองทัพที่ 7 ถูกผลักดันให้ถอยกลับอย่างช้าๆผ่านแนวป้องกันที่นอร์มังดี ในที่สุด ภายในปฏิบัติการคอบร้าเมื่อปลายเดือนกรกฎาคม 1944 กองกำลังปีกซ้ายของกองทัพที่ 7 ที่อ่อนแอลงก็ถูกโจมตีซํ้าด้วยการโจมตีทางอากาศอย่างหนักจากฝ่ายสัมพันธมิตร โดย กองทัพสหรัฐที่ 1 และหน่วยรบของสหรัฐฯก็ใช้ยานเกราะเข้าโจมตีแนวหน้าทำให้ฝ่ายเยอรมันต้องล่าถอยและการโจมตีตอบโต้ก็ไม่ล้มเหลว ซึ่งนั่นก็ส่งผลให้กองทัพที่ 7 ถูกปิดล้อมและเกือบถูกกวาดล้างใน ฟาเลส์พ็อกเก็ต

กองทัพที่ 7 ที่เหลือทิ้งอุปกรณ์หนักที่เหลืออยู่ เพื่อหนีออกจากช่องแคบฟาเลส์ กองทัพที่เหลือถอยร่นไปทางตะวันออกสู่ชายแดนเยอรมัน สมาชิกกองทัพที่ 7 ที่รอดชีวิตแต่หนีไม่ทันก็ถูกจับใน ยุทธการที่ช่องแคบมอนส์ ประมาณ 25,000 นาย

ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปี 1944 กองทัพที่ 7 ได้รวมตัวกันใหม่และเตรียมตั้งรับใน ภูมิภาคไอเฟิล บนชายแดนเบลเยียมและลักเซมเบิร์ก ขณะที่ฮิตเลอร์เตรียมกำลังพลไว้สำหรับการโจมตีในฤดูหนาวที่แนวรบด้านตะวันตก

ในยุทธการที่นูน หน้าที่ของกองทัพที่เจ็ดได้รัลหน้าที่ในการปกป้องแนวรบด้านใต้ของกองทัพยานเกราะที่ 5 และ การรุกที่ป่าอาร์แดนส์ทั้งหมด

เช่นเดียวกับกองทัพเยอรมันอีกสองกองทัพในการรุก กองทัพที่ 7 ได้รับความเสียอย่างหนัก กองทัพที่ 7 ต้องป้องกันการโจมตีทางเหนือของกองทัพที่ 3 สหรัฐแต่สุดท้ายก็ไม่สามารถหยุดยั้งการบุกโจมตีของนายพล จอร์จ เอส. แพตตัน ที่มุ่งหน้าไปยัง บาสโทญและฮูฟฟาลิซได้ แต่ กองทัพที่ 7 ก็สามารถหลีกเลี่ยงการถูกปิดล้อมและล่าถอยไปยังเวสต์วอลล์อีกครั้ง

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 กองทัพที่ 3 ของสหรัฐได้โจมตีทางทิศตะวันออก ทำให้กองทัพที่ 7 ต้องล่าถอยจากพื้นที่เทรียร์ไปยังภูมิภาคโคเบลนซ์ภายใต้การโจมตีอย่างหนักของสหรัฐ กองทัพที่ 7 ถูกบังคับให้ล่าถอยผ่านพื้นที่รอบๆไมนซ์และมันไฮม์กองทัพที่ 7 ไม่สามารถหยุดยั้งการรุกคืบของสหรัฐในเยอรมนีตอนกลางได้ระหว่างเดือนมีนาคมและเมษายน ค.ศ. 1945 กองทัพที่ 7 ต้องล่าถอย่างต่อเนื่องจนถึงกรุงเบอร์ลิน

ในท้ายที่สุด กองทัพที่ 7 ยอมจำนนต่อกองทัพที่ 3 ของสหรัฐฯ ในพื้นที่ป่าบาวาเรียและโบฮีเมีย ตะวันตก ในวันที่ 8 พฤษภาคม 1945

กองกำลังขึ้นตรง

กองกำลังขึ้นตรงของกองทัพที่ 7 ในยุทธการที่นอร์ม็องดี
(มิถุนายน-สิงหาคม ค.ศ. 1944)

ประเภทหน่วย	ชื่อหน่วย	หมายเหตุ/บทบาทสำคัญ
กองพลทหารราบหลัก	กองพลทหารราบที่ 9	ป้องกันภาคตะวันออกของแนวรบ
	กองพลทหารราบที่ 79	หน่วยป้องกันชายหาด
	กองพลทหารราบที่ 212	ตั้งรับในเขต Cotentin Peninsula
	กองพลทหารราบที่ 276	หน่วยสำรองเคลื่อนที่เร็ว
	กองพลทหารราบที่ 340	หน่วยป้องกันชายหาด
	กองพลทหารราบที่ 352	ป้องกันชายหาดโอมาฮา (ศูนย์กลางการรบ)
หน่วยพิเศษ	กองพลทหารราบที่ 15	หน่วยทหารราบเคลื่อนที่เร็ว
	กองพลพลร่มที่ 5	Fallschirmjäger-Division

หน่วยสนับสนุน:

หน่วยสนับสนุน

กองพันปืนใหญ่ 4 กองพัน

หน่วยต่อต้านรถถัง 3 กองพัน

กองร้อยทหารช่าง 6 กองร้อย

หน่วยสื่อสาร 2 กองร้อย