กองกำลังเดลตา
 | ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
ชุดปฏิบัติการรบพิเศษ – เดลตา ที่ 1 (ส่งทางอากาศ) (อังกฤษ: 1st Special Forces Operational Detachment – Delta (Airborne), 1st SFOD–D) หรือชื่อหน่วยที่รู้จักโดยทั่วไปว่า กองกำลังเดลตา, กองรบประยุกต์ และ กองกำลังเฉพาะกิจสีเขียว (อังกฤษ: Delta Force, Combat Applications Group (CAG), Task Force Green) เป็นหน่วยภารกิจพิเศษของหน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษของสหรัฐอเมริกา (USSOCOM หรือ United States Special Operation Command) และเป็นส่วนเสริมของกองทัพบกสหรัฐของกองบัญชาการร่วมปฏิบัติการพิเศษ (JSOC หรือ Joint Special Operations Command)
ก่อตั้งโดย ร้อยเอกชาร์ลส์ อัลวิน เบ็กวิธ มีภารกิจในการปฏิบัติการพิเศษ ซึ่งส่วนมากเป็นการปฏิบัติการลับ โดยมีสายการบังคับบัญชาที่ยาว นอกจากการสั่งการโดยตรงจากหน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษแล้ว ยังรับคำสั่งโดยตรงจากหน่วยบัญชาการทหารแห่งชาติ (NCA หรือ National Command Authority) ที่มีประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเป็นประธาน กำลังพลที่ปฏิบัติงานอยู่ในหน่วยจะต้องผ่านการคัดเลือกเป็นพิเศษ การปฏิบัติงานของหน่วยที่ผ่านมาส่วนมากอยู่ในชั้นความลับ แต่ก็มีเผยแพร่ออกมาอยู่บ้าง
ประวัติ
[แก้]
กองกำลังเดลตา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1977 ภายหลังจากเกิดเหตุการณ์ก่อการร้ายหลายครั้งที่ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง ซึ่งทำให้รัฐบาลสหรัฐอเมริกาตระหนักถึงความจำเป็นในการจัดตั้งหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายแบบประจำการเต็มเวลา
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 บุคคลสำคัญในกองทัพและรัฐบาลได้รับการบรรยายสรุปเกี่ยวกับแนวคิดของหน่วยลักษณะนี้ โดยชาร์ลส์ เบ็กวิธ นายทหารหน่วยรบพิเศษ (กรีนเบเรต์) และทหารผ่านศึกสงครามเวียดนาม เคยปฏิบัติหน้าที่เป็นนายทหารแลกเปลี่ยนกับหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ กรมปฏิบัติการพิเศษทางอากาศที่ 22 ของกองทัพบกสหราชอาณาจักร ระหว่างวิกฤตการณ์มาลายา หลังจากกลับสู่สหรัฐฯ เบ็กวิธได้เสนอรายงานโดยละเอียด ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความเปราะบางของกองทัพบกสหรัฐจากการที่ไม่มีหน่วยแบบเดียวกับ SAS ในขณะนั้น หน่วยรบพิเศษของกองทัพบกสหรัฐมุ่งเน้นไปที่สงครามนอกแบบ การฝึก และการสนับสนุนทางการแพทย์แก่กองกำลังต่อต้านในท้องถิ่น แต่เบ็กวิธตระหนักได้ว่า “ไม่ใช่เพียงกองกำลังของผู้สอน แต่ต้องเป็นกองกำลังของผู้ลงมือปฏิบัติจริง”
เขาเสนอแนวคิดของทีมขนาดเล็กที่มีความยืดหยุ่นสูง มีความเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์ และมีทักษะพิเศษหลากหลาย เพื่อใช้ในการปฏิบัติภารกิจโดยตรงและการต่อต้านการก่อการร้าย อย่างไรก็ตาม บุคคลระดับสูงในกองทัพและรัฐบาลในขณะนั้นยังคงต่อต้านการจัดตั้งหน่วยใหม่ที่อยู่นอกกรอบของหน่วยรบพิเศษ หรือการเปลี่ยนแปลงแนวทางเดิม[5]
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อภัยคุกคามจากการก่อการร้ายเพิ่มสูงขึ้น ผู้นำระดับสูงของเพนตากอนและกองทัพบกจึงแต่งตั้งเบ็กวิธให้จัดตั้งหน่วยดังกล่าว เบ็กวิธประเมินว่าจำเป็นต้องใช้เวลา 24 เดือน เพื่อให้หน่วยใหม่มีความพร้อมด้านภารกิจ การประเมินนี้มาจากการสนทนาก่อนหน้านั้นกับพลจัตวา จอห์น วัตส์ ในอังกฤษเมื่อปี 1976 ซึ่งระบุว่าการสร้างกำลังระดับกองร้อยต้องใช้เวลาอย่างน้อย 18 เดือน แต่แนะนำให้แจ้งผู้นำกองทัพว่าใช้เวลาสองปี และไม่ควรยอมให้ใครเปลี่ยนแปลงแผนดังกล่าว เพื่อสนับสนุนเหตุผลนี้ เบ็กวิธและคณะได้จัดทำเอกสารที่เรียกว่า “Robert Redford Paper” ซึ่งอธิบายถึงความจำเป็นและแบบอย่างทางประวัติศาสตร์ของกระบวนการคัดเลือกและประเมินผลสี่ระยะ
กองกำลังเดลตา ถูกจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 โดยเบ็ควิธ ร่วมกับพันเอก โทมัส เฮนรี[6] ในระหว่างนั้นพันเอก บ็อบ “แบล็ก กลัฟส์” เมาน์เทล แห่งกองรบพิเศษที่ 5 ได้จัดตั้งหน่วยชั่วคราวขึ้นเพื่ออุดช่องว่างระยะสั้นจนกว่า กองกำลังเดลตา จะพร้อมปฏิบัติการ หน่วยดังกล่าวมีชื่อว่า “บลูไลท์”
![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ปฏิบัติการ
[แก้]
ปฏิบัติการส่วนใหญ่ที่ได้รับมอบหมายให้กับกองกำลังเดลตาเป็นความลับ อย่างไรก็ตาม รายละเอียดบางส่วนได้กลายเป็นข้อมูลสาธารณะ สำหรับการปฏิบัติหน้าที่ในปฏิบัติการเออร์เจนต์ฟิวรี (ค.ศ. 1983) ซึ่งเป็นการรุกรานประเทศเกรเนดาของสหรัฐอเมริกา กองกำลังเดลตาได้รับรางวัลหน่วยดีเด่นร่วมและได้รับรางวัลหน่วยกล้าหาญจากความกล้าหาญเป็นพิเศษในการปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือตัวประกันที่เรือนจำโมเดโลและการจับกุม มานูเอล โนริเอกาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1989 ระหว่างปฏิบัติการจัสต์คอสในปานามา[7]
ในปี ค.ศ. 1993 เจ้าหน้าที่ชุดปฏิบัติการรบพิเศษ – เดลตา ที่ 1 จากกองร้อย C มีส่วนร่วมในปฏิบัติการกอธิคเซอร์เพนต์ ในโซมาเลีย เจ้าหน้าที่สองนาย ได้แก่ จ่าสิบเอก แกรี กอร์ดอน และ จ่าสิบเอกพิเศษ แรนดี ชูการ์ต ได้รับเหรียญ มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์ หลังเสียชีวิตจากการกระทำของพวกเขาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1993 ระหว่างยุทธการที่โมกาดิชู
ระหว่าง ปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืน และ ปฏิบัติการเสรีภาพอิรัก ชุดปฏิบัติการรบพิเศษ – เดลตา ที่ 1 ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เชิดชูเกียรติหน่วยจากประธานาธิบดีสำหรับการปฏิบัติการรบในอัฟกานิสถาน ระหว่างวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2001 ถึง 15 มีนาคม ค.ศ. 2002 และในอิรัก ระหว่างวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2003 ถึง 13 ธันวาคม ค.ศ. 2003.[8]
เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2019 เจ้าหน้าที่กองกำลังเดลตา พร้อมด้วยกำลังจากกรมเรนเจอร์ที่ 75 ได้ ดำเนินการจู่โจม ฐานที่มั่นของผู้นำกลุ่มรัฐอิสลาม คือ อะบู บักร์ อัลบัฆดาดีซึ่งนำไปสู่การเสียชีวิตของเขา[9]
เมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2026 เจ้าหน้าที่กองกำลังเดลตาได้ปฏิบัติการแอบโซลูตรีซอล์ฟ จับกุมประธานาธิบดีเวเนซุเอลา นิโกลัส มาดูโร และซีเลีย ฟลอเรส ภรรยาของเขา[10][11]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "US-Iraqi rescue operation 'foils IS mass execution'". BBC News. 22 October 2015.
- ↑ Rowan Scarborough (January 25, 2014). "Delta Force commando who saved 'numerous lives' in Benghazi seige honored". washingtontimes.com. สืบค้นเมื่อ December 25, 2020.
- ↑ Gina Harkins (April 29, 2020). "A Delta Force Marine earned the Navy Cross in Benghazi". wearethemighty.com. สืบค้นเมื่อ December 25, 2020.
- ↑ Jack Murphy (2016-01-11). "JSOC's Secretive Delta Force Operators on the Ground for El Chapo Capture". SOFREP News. สืบค้นเมื่อ 2016-03-18.
- ↑ Lewis, Jon E., บ.ก. (1997). The Handbook of the SAS And Elite Forces. How The Professionals Fight And Win. Robinson Publishing Ltd. p. 39 – Tactics And Techniques, American Army Special Forces. ISBN 1-85487-675-9.
- ↑ Goolsby, Denise (14 July 2016). "Palm Springs man was Army Delta Force co-creator". The Desert Sun. Palm Springs, Cal. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 July 2022.
- ↑ "Permanent Orders 137–33" (PDF). United States Army. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 July 2025. สืบค้นเมื่อ 2 November 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์) - ↑ "Permanent Orders 137–33" (PDF). U.S. Army Center of Military History. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-10-22. สืบค้นเมื่อ 2 November 2011.
- ↑ Warrick, Joby; Nakashima, Ellen; Lamothe, Dan (30 October 2019). "Islamic State defector inside Baghdadi's hideout critical to success of raid, officials say". The Washington Post. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 October 2019. สืบค้นเมื่อ 30 October 2019.
- ↑ https://www.cbsnews.com/live-updates/venezuela-us-military-strikes-maduro-trump/#post-update-c5fe6542
- ↑ "Venezuela latest: Trump says US has 'captured' President Maduro in strikes on country – latest". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2026-01-03. สืบค้นเมื่อ 2026-01-03.
หนังสืออ่านเพิ่ม
[แก้]- Boykin, William (2011). Never Surrender: A Soldier's Journey to the Crossroads of Faith and Freedom. FaithWords; Reprint edition. ISBN 0446583227.
- Bowden, Mark (2001). Killing Pablo: The Hunt for the World's Greatest Outlaw. New York: Atlantic Monthly Press. ISBN 0-87113-783-6. About the hunt for Pablo Escobar.
- Bowden, Mark (2006). Guests of the Ayatollah: The First Battle in America's War with Militant Islam. New York: Atlantic Monthly Press. ISBN 978-0-87113-925-2. OCLC 62738726.
- Bowden, Mark (May 2006). "The Desert One Debacle". The Atlantic Monthly.
- Fury, Dalton (2009). Kill Bin Laden: A Delta Force Commander's Account of the Hunt for the World's Most Wanted Man. New York: St. Martin's Griffin. ISBN 978-0-312-56740-8. OCLC 317455875.
- Griswold, Terry, and D. M. Giangreco (2002). DELTA: America's Elite Counterterrorist Force. Osceola, WI: Motorbooks International. ISBN 0-87938-615-0. OCLC 25549191.
- National Geographic documentary: Road to Baghdad.
- Pushies, Fred J., et al. (2002). U.S. Counter-Terrorist Forces. St. Paul, Minn.: MBI Publishing Company. ISBN 0-7603-1363-6. OCLC 49391516.
- Schauer, Hartmut (2008). Delta Force. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 978-3-613-02958-3.
- Smith, Michael (2007). Killer Elite: America's Most Secret Special Operations Team. New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-36272-2. About Delta cooperation with the Intelligence Support Activity.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- http://www.shadowspear.com/united-states-special-operations/joint-special-operations-command/1st-special-forces-operational-detachment-delta.html เก็บถาวร 2010-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ShadowSpear Special Operations: SFOD
- http://www.defenselink.mil/ The official website of the United States Department of Defense, US Department of Defense, DoD
- http://www.army.mil/ US Army
- http://www.specialoperations.com/Army/Delta_Force/default.html เก็บถาวร 2010-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- http://www.aei.org/events/filter.all,eventID.1030/transcript.asp เก็บถาวร 2008-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Transcript of Sean Naylor's speech to American Enterprise Institute
- http://www.globalsecurity.org/military/agency/army/sfod-d.htm 1st Special Forces Operational Detachment (Airborne) DELTA
 | บทความทหาร หรือการทหารนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |