กลีเซอ 1214 บี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
GJ 1214 b
ดาวเคราะห์นอกระบบ รายชื่อ
Exoplanet Comparison GJ 1214 b.png
การเทียบขนาดกลีเซอ 1214 บีกับโลกและเนปจูน สีที่แท้จริงของกลีเซอ 1214 บี ยังไม่เป็นที่ทราบ
ดาวฤกษ์แม่
ดาวฤกษ์ GJ 1214
กลุ่มดาว Ophiuchus[1]
ไรต์แอสเซนชัน (α) 17h 15m 18.942s[2]
เดคลิเนชัน (δ) +04° 57′ 49.69″[2]
ความส่องสว่างปรากฏ (mV) 14.71±0.03[3]
ระยะห่าง42±3[4] ly
(13.0±0.9[4] pc)
ชนิดสเปกตรัม M4.5[5]
มวล (m) 0.157[6] M
รัศมี (r) 0.2064+0.0086
−0.0096
[3] R
อุณหภูมิ (T) 3,026±130[6] K
อายุ พันล้านปี
องค์ประกอบวงโคจร
กึ่งแกนเอก(a) 0.0143±0.0019 AU
    1.1 mas
ความเยื้องศูนย์กลาง (e) < 0.27
คาบโคจร(P)1.58040456±0.00000016[7] d
ความเร็ว (υ) 99 km/s
ความเอียง (i) 88.62+0.36
−0.28
°
เวลาของการเคลื่อนผ่าน (Tt) 2,454,999.712703±0.000126 JD
ลักษณะทางกายภาพ
มวล(m)6.55±0.98 (HARPS)[6] M
รัศมี(r)2.678±0.13 R
ความหนาแน่น(ρ)1,870±400 kg/m3
ฟลักซ์การแผ่รังสีของดาว(F)16
แรงโน้มถ่วงพื้นผิว(g)0.91 g
อุณหภูมิ (T) แม่แบบ:Convert/K (equilibrium)[6] K
ข้อมูลการค้นพบ
ค้นพบเมื่อ December 16, 2009
ค้นพบโดย David Charbonneau, et al.[6]
วิธีตรวจจับ Transit (MEarth Project)
วิธีตรวจจับอื่น ๆ Radial velocity
สถานที่ที่ค้นพบ Fred Lawrence Whipple Observatory
สถานะการค้นพบ Published[6]
อ้างอิงกับฐานข้อมูลอื่น
สารานุกรม
ดาวเคราะห์นอกระบบ
ข้อมูล
ซิมแบดข้อมูล

กลีเซอ 1214 บี (Gliese 1214 b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์กลีเซอ 1214 และถูกค้นพบในเดือนธันวาคม 2009 ดาวฤกษ์ของดาวดวงนี้ห่างจากดวงอาทิตย์ 42 ปีแสง ในกลุ่มดาวคนแบกงู ใน 2017 GJ 1214 B เป็นที่รู้จักมากเนื่องจากเป็นดาวเคราะห์มหาสมุทร[8][9] ด้วยเหตุนี้นักวิทยาศาสตร์จึงตั้งชื่อเล่นว่า "the waterworld"[10]

อ้างอิง[แก้]

  1. Roman, Nancy G. (1987). "Identification of a Constellation From a Position". Publications of the Astronomical Society of the Pacific. 99 (617): 695–699. Bibcode:1987PASP...99..695R. doi:10.1086/132034. Vizier query form
  2. 2.0 2.1 Skrutskie, M. F.; และคณะ (2006). "The Two Micron All Sky Survey (2MASS)". The Astronomical Journal. 131 (2): 1163–1183. Bibcode:2006AJ....131.1163S. doi:10.1086/498708. Vizier catalog entry
  3. 3.0 3.1 Berta, Zachory K.; และคณะ (2011). "The GJ1214 Super-Earth System: Stellar Variability, New Transits, and a Search for Additional Planets". The Astrophysical Journal. 736 (1). 12. arXiv:1012.0518. Bibcode:2011ApJ...736...12B. doi:10.1088/0004-637X/736/1/12.
  4. 4.0 4.1 van Altena, William F.; และคณะ. The General Catalogue of Trigonometric Stellar Parallaxes. Yale University Observatory. ASIN B000UG5T6Y.Vizier catalog entry
  5. Rojas-Ayala, Bárbara; และคณะ (2010). "Metal-rich M-Dwarf Planet Hosts: Metallicities with K-band Spectra". The Astrophysical Journal Letters. 720 (1): L113–L118. arXiv:1007.4593. Bibcode:2010ApJ...720L.113R. doi:10.1088/2041-8205/720/1/L113.
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 Charbonneau, David; และคณะ (2009). "A super-Earth transiting a nearby low-mass star". Nature. 462 (7275): 891–894. arXiv:0912.3229. Bibcode:2009Natur.462..891C. doi:10.1038/nature08679. PMID 20016595.
  7. Kennet B. W. Harpsøe; และคณะ (2012). "The Transiting System GJ1214". Astronomy & Astrophysics. 549: A10. arXiv:1207.3064. Bibcode:2013A&A...549A..10H. doi:10.1051/0004-6361/201219996.
  8. David Charbonneau; Zachory K. Berta; Jonathan Irwin; Christopher J. Burke; และคณะ (2009). "A super-Earth transiting a nearby low-mass star". Nature. 462 (17 December 2009): 891–894. arXiv:0912.3229. Bibcode:2009Natur.462..891C. doi:10.1038/nature08679. PMID 20016595. สืบค้นเมื่อ 2009-12-15.
  9. Kuchner, Seager; Hier-Majumder, M.; Militzer, C. A. (2007). "Mass–radius relationships for solid exoplanets". The Astrophysical Journal. 669 (2): 1279–1297. arXiv:0707.2895. Bibcode:2007ApJ...669.1279S. doi:10.1086/521346.
  10. "10 Real Planets That Are Stranger Than Science Fiction". สืบค้นเมื่อ 2015-06-13.