กระทรวงกลาโหม (ประเทศจีน)
| 中华人民共和国国防部 Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Guófángbù | |
อาคาร 1 สิงหาคม | |
| ภาพรวมหน่วยงาน | |
|---|---|
| ก่อตั้ง | 28 กันยายน 1954 |
| ประเภท | หน่วยงานองค์ประกอบคณะมนตรีรัฐกิจ (ฝ่ายบริหารระดับคณะรัฐมนตรี) |
| เขตอำนาจ | รัฐบาลจีน |
| สำนักงานใหญ่ | บริเวณกระทรวงกลาโหม ("อาคาร 1 สิงหาคม") ถนนฟู่ซิง ปักกิ่ง |
| รัฐมนตรี |
|
| ต้นสังกัดหน่วยงาน | คณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง |
| เว็บไซต์ | eng |
| กระทรวงกลาโหมสาธารณรัฐประชาชนจีน | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จีนตัวย่อ | 中华人民共和国国防部 | ||||||
| จีนตัวเต็ม | 中華人民共和國國防部 | ||||||
| |||||||
| Alternative Chinese name | |||||||
| จีนตัวย่อ | 国防部 | ||||||
| จีนตัวเต็ม | 國防部 | ||||||
| |||||||
กระทรวงกลาโหมสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน: 中华人民共和国国防部) เป็นหน่วยงานองค์ประกอบลำดับที่สองภายใต้คณะมนตรีรัฐกิจ มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นหัวหน้า
ต่างจากประเทศอื่น กระทรวงกลาโหมไม่ได้มีอำนาจสั่งการปฏิบัติการเหนือกองทัพจีนรวมถึงกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ซึ่งอยู่ภายใต้การบัญชาการของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง (CMC) แทน งานของกระทรวงและรัฐมนตรีนั้นมีลักษณะทางการทูตเป็นหลัก โดยทั่วไปจะทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานแทนคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลางและกองทัพปลดปล่อยประชาชนเมื่อต้องติดต่อกับกองทัพต่างชาติ
ภาพรวม
[แก้]กระทรวงกลาโหมก่อตั้งขึ้นตามมติที่รับรองโดยการประชุมครั้งที่ 1 ของสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 1954 ต่างจากแนวปฏิบัติในประเทศอื่น ๆ กระทรวงกลาโหมไม่ได้ใช้อำนาจบังคับบัญชาเหนือกองทัพรวมถึงกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ซึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง (CMC) แทน กระทรวงฯ ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานแทนคณะกรรมการฯ และกองทัพฯ เมื่อต้องติดต่อกับกองทัพต่างชาติในการแลกเปลี่ยนและความร่วมมือทางทหาร มีหน้าที่หลักรับผิดชอบสำหรับผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารของจีนและเป็นจุดติดต่อเชิงสถาบันสำหรับผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารต่างชาติที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่ในประเทศจีน[1]: 220 นอกจากนี้ยังรับผิดชอบการเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับกิจการทางทหารด้วย[2]
โครงสร้าง
[แก้]กระทรวงมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นหัวหน้า ต่างจากประเทศอื่น ๆ รัฐมนตรีไม่มีอำนาจสั่งการกองทัพ โดยทั่วไปแล้วจะปฏิบัติหน้าที่ทางการทูต[3] อย่างไรก็ตาม จนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 ตำแหน่งนี้ถูกดำรงโดยสมาชิกของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลางมาโดยตลอด[4] เมื่อหลี่ ช่างฝูถูกปลดจากตำแหน่งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 กระทรวงฯ ก็ไม่ได้มีที่นั่งในคณะกรรมการฯ อีกต่อไป ขณะที่สิ่งนี้อาจเปลี่ยนแปลงได้ ต่ง จฺวิน ไม่ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกคณะกรรมการฯ ระหว่างการประชุมเต็มคณะครั้งที่สามในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024
ตามกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้อง กระทรวงกลาโหมได้จัดตั้งหน่วยงานดังต่อไปนี้:
หน่วยงานภายใน
[แก้]- สำนักสารสนเทศ กระทรวงกลาโหม ตั้งอยู่ในสำนักงานความร่วมมือทางทหารระหว่างประเทศของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
- สำนักงานความร่วมมือทางทหารระหว่างประเทศ กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยงานเดียวกันกับสำนักงานความร่วมมือทางทหารระหว่างประเทศของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
- สำนักการสื่อสารระหว่างประเทศ กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยงานเดียวกันกับสำนักโฆษณาชวนเชื่อของกรมงานการเมืองของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
- สำนักงานสรรพกำลัง กระทรวงกลาโหม อยู่ในกรมการสรรพกำลังกลาโหมของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
- สำนักงานกิจการรักษาสันติภาพกระทรวงกลาโหม ตั้งอยู่ในสำนักข่าวกรองกรมเสนาธิการร่วมของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
หน่วยงานในกำกับโดยตรง
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Shinn, David H.; Eisenman, Joshua (2023). China's Relations with Africa: a New Era of Strategic Engagement. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-21001-0.
- ↑ Morris, Lyle J. (27 ตุลาคม 2022). "What China's New Central Military Commission Tells Us About Xi's Military Strategy". Asia Society (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-09-18.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Torode, Greg; Tian, Yew Lun (2023-09-18). "China's military hierarchy under spotlight after defence minister disappears". Reuters (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-09-18.
- ↑ Liu, Zhen (18 ตุลาคม 2022). "What is China's Central Military Commission and why is it so powerful?". South China Morning Post. สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)