กระดูกลูเนท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
กระดูกลูเนท
(Lunate bone)
Carpus.png
The left lunate bone, from Gray fig.222.png
กระดูกลูเนทจากข้อมือซ้าย
รายละเอียด
ข้อต่อด้านต้นกับกระดูกเรเดียส
ด้านปลายกับกระดูกแคปปิเตตและฮาเมต
ด้านข้างกับกระดูกสแคฟฟอยด์
และด้านใกล้กลางกับกระดูกไตรกีตรัล
ตัวระบุ
ภาษาละตินos lunatum
MeSHD012667
TA98A02.4.08.005
TA21252
FMA23712
ศัพท์กายวิภาคศาสตร์ของกระดูก

กระดูกลูเนท หรือ กระดูกรูปเสี้ยวพระจันทร์ (อังกฤษ: Lunate bone; Semilunar bone) เป็นกระดูกในที่อยู่ภายในมือของมนุษย์ มีลักษณะเด่นคือมีความเว้าและรูปร่างเหมือนพระจันทร์เสี้ยว ตั้งอยู่บริเวณตรงกลางของกระดูกข้อมือแถวต้น (proximal row) อยู่ระหว่างกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกไตรกีตรัล (triangular bone)

คำว่า ลูเนท (lunate) มาจากรากศัพท์ภาษาละตินคำว่า luna ที่แปลว่า ดวงจันทร์

พื้นผิว[แก้]

พื้นผิวด้านบน (superior surface) มีลักษณะนูน เรียบ เกิดเป็นพื้นผิวข้อต่อกับกระดูกเรเดียส (radius)

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เป็นรอยเว้าขนาดลึกในแนวจากหน้าไปหลัง เกิดข้อต่อกับหัวกระดูกแคปปิเตต (capitate) และหน้าประกบที่มีลักษณะแคบและยาว ซึ่งแยกจากพื้นผิวอื่นๆ โดยสันตื้นๆ เป็นข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate)

พื้นผิวด้านหลัง (dorsal) และด้านฝ่ามือ (palmar surfaces) มีลักษณะขรุขระ เป็นที่ยึดเกาะของเอ็น

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะแคบ แบน เป็นหน้าประกบรูปเสี้ยวพระจันทร์เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid)

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เป็นหน้าประกบรูปสี่เหลี่ยม มีลักษณะเรียบ เกิดเป็นพื้นผิวข้อต่อกับกระดูกไตรกีตรัล (triangular)

ภาพอื่นๆ[แก้]