กบโกไลแอท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กบโกไลแอท
Goliath Frog.jpg
รูปจำลองของกบโกไลแอท
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Amphibia
อันดับ: Anura
วงศ์: Conrauidae
สกุล: Conraua
สปีชีส์: C.  goliath
ชื่อทวินาม
Conraua goliath
(Boulenger, 1906)
RangeMapConrauaGoliath.png
แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง[1]
  • Rana goliath Boulenger, 1906

กบโกไลแอท (อังกฤษ: Goliath frog, Giant slippery frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: Conraua goliath) เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกกบขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จัดว่าเป็นกบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่ยังมีการสืบเผ่าพันธุ์อยู่ในปัจจุบัน[2]

โดยกบโกไลแอทมีความยาวเต็มที่ประมาณ 33.2 เซนติเมตร (12.6 นิ้ว) และมีน้ำหนัก 3.25 กิโลกรัม (7.17 ปอนด์) จัดได้ว่ามีน้ำหนักพอ ๆ กับเด็กทารกแรกคลอด เมื่อยังมีสภาพเป็นลูกอ๊อดก็เจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว

เป็นกบที่กระจายพันธุ์อยู่ตามแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวที่มีสภาพพื้นเป็นทราย ในป่าดิบทึบหรือภูเขาในแถบแอฟริกากลาง บริเวณประเทศแคเมอรูนและอิเควทอเรียลกินี[3] อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่สะอาดและมีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง กินอาหารได้หลากหลายทั้ง แมลงชนิดต่าง ๆ เช่น ตั๊กแตน, แมลงปอ รวมถึงกบด้วยกัน, ปู หรือแม้กระทั่งเต่าหรืองูขนาดเล็ก และมีรายงานว่าพบค้างคาวในท้องด้วย[4] มีอายุเต็มที่ 15 ปีในธรรมชาติ และ 21 ปีในที่เลี้ยง[2]

กบโกไลแอท เป็นกบที่ถูกใช้เป็นอาหารบริโภคในท้องถิ่น[1] และจากความใหญ่โตของร่างกาย ทำให้ถูกจับนำมาขายเป็นสัตว์เลี้ยง เป็นที่นิยมสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการเลี้ยงสัตว์แปลก อีกทั้งการบุกรุกทำลายป่าและการสร้างเขื่อน ทำให้ปริมาณกบโกไลแอทลดน้อยลง อีกทั้งเป็นกบที่ยังไม่มีกฎหมายคุ้มครอง แต่ทางรัฐบาลแคเมอรูนจำกัดการส่งออกกบโกไลแอทไม่เกิน 300 ตัวต่อปี

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Amiet, J. (2004). Conraua goliath. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. Retrieved on 11 May 2006.
  2. 2.0 2.1 "Goliath Frog". The American Museum of Natural History. 2007. สืบค้นเมื่อ 2012-02-09. 
  3. Sabater-Pi, J. (1985). "Contribution to the biology of the Giant Frog (Conraua goliath, Boulenger)". Amphibia-Reptilia 6 (1): 143–153. doi:10.1163/156853885x00047. 
  4. Mikula, P. (2015). "Fish and amphibians as bat predators". European Journal of Ecology 1 (1): 71–80. doi:10.1515/eje-2015-0010. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

สื่อ[แก้]