กนต์ธีร์ ศุภมงคล
ศาสตราจารย์ กนต์ธีร์ ศุภมงคล (3 สิงหาคม พ.ศ. 2459[1] – 27 ธันวาคม พ.ศ. 2554[2]) เป็นนักการทูตชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น เอกอัครราชทูตไทยประจำออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, เยอรมนีตะวันตก, ฟินแลนด์ และสหราชอาณาจักร, อธิบดีกรมองค์การระหว่างประเทศ, ที่ปรึกษาการต่างประเทศของนายกรัฐมนตรี และเลขาธิการองค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขาเป็นบิดาของ กันตธีร์ ศุภมงคล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ประวัติ
[แก้]มีรายงานขัดที่แย้งกันว่า กนต์ธีร์เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2457 แต่เอกสารราชการระบุว่าเกิด พ.ศ. 2459 เขาเรียนนิติศาสตร์ที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนที่จะโอนไปยัง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเพิ่งก่อตั้งขึ้น โดยสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขา “ธรรมศาสตร์” จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปีพ.ศ. 2480 เขาได้รับทุนจากกระทรวงการต่างประเทศไปศึกษาต่อที่ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2483 เขากลับประเทศไทย ซึ่งเนื่องมาจากความวุ่นวายของสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้เขาต้องผ่านแอฟริกาและอเมริกาเป็นเวลาเก้าเดือน ต่อมาได้ทำงานเป็นนักการทูตประจำกระทรวงการต่างประเทศของไทย[1]
เขาเข้าร่วมขบวนการเสรีไทย ซึ่งเป็นองค์กรลับที่ต่อต้านความร่วมมือของไทยกับญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่กลับให้ความร่วมมือกับฝ่ายสัมพันธมิตรแทน ดิเรก ชัยนาม ผู้ช่วยเอกอัครราชทูตไทย ประจำประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเคยอยู่ฝ่ายเสรีไทย ประจำกรุงโตเกียวตั้งแต่ พ.ศ. 2485 ถึง พ.ศ. 2487 หลังจากกลับมาถึงประเทศไทยแล้ว เขาได้ทำงานที่แผนกตะวันตก กระทรวงการต่างประเทศ เสรีไทยเลือกกนต์ธีเป็นผู้เจรจากับสหรัฐอเมริกา เขาได้เดินทางไปยังเกาะกระดาษในอ่าวไทยในเดือนมกราคม พ.ศ. 2488 จากนั้น เครื่องบินสะเทินน้ำสะเทินบกของกองทัพอากาศอังกฤษ ก็ได้มารับเขาไปยังประเทศอินเดีย โดยที่กองกำลังยึดครองของญี่ปุ่นไม่ทันสังเกตเห็น[1][3] โดยใช้นามแฝง “สุนี เทพรักษา” – ที่ชาวอเมริกันเรียกว่า “ซันนี่” – เขาได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา ซึ่งเขาได้รณรงค์เพื่อให้สหรัฐอเมริกาและบริเตนใหญ่รับรองรัฐบาลพลัดถิ่นของไทย[1][4] ต่อมา กนต์ธีร์ทำหน้าที่เป็นคนกลางระหว่าง ปรีดี พนมยงค์ หัวหน้ากลุ่มเสรีไทย กับนายริชาร์ด กรีนลี เจ้าหน้าที่โอเอสเอส ซึ่งเป็นผู้นำภารกิจ ไซเรน[5]
ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 กนต์ธีร์ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกตะวันตกในกระทรวงการต่างประเทศของประเทศไทย ในฐานะนี้ เขาเขียน บันทึก ให้แก่นาย พจน์ สารสิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ซึ่งคัดค้านการรับรอง "รัฐเวียดนาม" ที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐฯ ในสมัยจักรพรรดิ บ๋าว ดั่ย เนื่องจากรัฐขาดการสนับสนุนจากประชาชน และการรับรองอย่างเป็นทางการอาจส่งผลกระทบเชิงลบต่อความสัมพันธ์ระหว่างไทยและเวียดนาม ข้อโต้แย้งของกนต์ธีร์ได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้าแผนกอื่นๆ ในกระทรวงและรัฐมนตรีต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรี จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ของไทย เพิกเฉยต่อคำแนะนำนี้ และยอมรับระบอบการปกครองของบ๋าว ดั่ย[6]
ต่อมากนต์ธีร์ ได้เป็นเอกอัครราชทูต ประจำประเทศออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ระหว่างปี พ.ศ. 2499-2502 จากนั้นจึงมีการมอบหมายงานต่อไปยังกระทรวงการต่างประเทศอีกครั้ง ผู้นำเผด็จการทหาร จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ แต่งตั้งกนต์ธีร์เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ และ จอมพล ถนอม กิตติขจร ผู้สืบทอดตำแหน่งจากสฤษดิ์ แต่งตั้งกนต์ธีร์ เป็นที่ปรึกษาด้านนโยบายต่างประเทศในปี 2506 เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 กนต์ธีร์ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการองค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และดำรงตำแหน่งนี้จนถึงวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2508
ต่อมาเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตประจำสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และอยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงปี พ.ศ. 2513 ในเวลาเดียวกันเขาได้รับการรับรองให้เป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศฟินแลนด์ ระหว่างปี พ.ศ. 2510 ถึง พ.ศ. 2513 และเป็นเอกอัครราชทูตประจำ สหราชอาณาจักร ตั้งแต่ พ.ศ. 2513 จนกระทั่งเกษียณอายุในปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2519 ระหว่างปี พ.ศ. 2520 ถึง พ.ศ. 2521 ในช่วงที่รัฐบาลเผด็จการทหารกลับมาปกครองอีกครั้ง เขาเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์[1]
กันตธีร์ ศุภมงคล บุตรชายของกนต์ธีร์ก็ได้เป็นนักการทูตและดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ตั้งแต่ปี 2548 ถึง 2549[7]
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
[แก้]กนต์ธีร์ ศุภมงคล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
ประเทศไทย
[แก้]- พ.ศ. 2514 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)[8] - พ.ศ. 2506 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)[9] - พ.ศ. 2504 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)[10] - พ.ศ. 2506 –
เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)[11] - พ.ศ. 2543 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 6 เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ท.ภ.)[12] - พ.ศ. 2509 –
เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)[13] - พ.ศ. 2493 –
เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9) - พ.ศ. 2500 –
เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
ต่างประเทศ
[แก้]
สหราชอาณาจักร :
- พ.ศ. 2496 –
เหรียญบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2[14]
- พ.ศ. 2496 –
สเปน :
- พ.ศ. 2497 –
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นที่ 2 นายทัพ[15]
- พ.ศ. 2497 –
อาร์เจนตินา :
- พ.ศ. 2509 –
เครื่องอิสริยาภรณ์พฤษภาคม ชั้นที่ 1[16]
- พ.ศ. 2509 –
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 5 Noranit Setthabut: Konthi Suphamongkhon : Seri Thai Phu Rai Puen[ลิงก์เสีย]. King Prajadhipok’s Institute.
- ↑ Local News[ลิงก์เสีย]แม่แบบ:Toter Link, Student Weekly, 9. Januar 2012, abgerufen am 2. September 2012.
- ↑ E. Bruce Reynolds: Thailand's Secret War. OSS, SOE and the Free Thai Underground During World War II. Cambridge University Press, 2005, ISBN 0-521-83601-8, S. 276.
- ↑ Reynolds: Thailand's Secret War. 2005, S. 324.
- ↑ Reynolds: Thailand's Secret War. 2005, S. 333.
- ↑ [กนต์ธีร์ ศุภมงคล ที่กูเกิล หนังสือ A special relationship: the United States and military government in Thailand, 1947-1958]. University of Hawai'i Press. 1997. น. 285. ISBN 0-8248-1818-0.
{{cite book}}: ตรวจค่าของ|url=(วิธีใช้) - ↑ เก็บถาวร (Date missing) ที่ nationmultimedia.com (Error: unknown archive URL)
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า, เล่ม ๘๘ ตอนที่ ๔๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๘, ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๑๔
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๑๒๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๐, ๒๗ ธันวาคม ๒๕๐๖
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๘ ตอนที่ ๑๐๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙, ๑๕ ธันวาคม ๒๕๐๔
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๕๓ ง หน้า ๑๔๕๑, ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๐๖
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๖ ข หน้า ๑๐, ๒๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๘๓ ตอนที่ ๑๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๘๕๐, ๑๙ ธันวาคม ๒๕๐๙
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเหรียญอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๗๐ ตอนที่ ๕๖ ง หน้า ๓๑๘๖, ๑ กันยายน ๒๔๙๖
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๗๑ ตอนที่ ๓๕ ง หน้า ๑๓๒๕, ๑ มิถุนายน ๒๔๙๗
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๘๓ ตอนที่ ๘๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙, ๑ ตุลาคม ๒๕๐๙
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- นรนิต เศรษฐบุตร: กนต์ธีร์ ศุภมงคล : เสรีไทยผู้ไร้ปืน[ลิงก์เสีย] สถาบันพระปกเกล้า กรุงเทพมหานคร 2559.
- rulers.org