ช่างตัดผมแห่งเซวิลล์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก The Barber of Seville)
ฟิกาโร
มิคาอิล คาราคาช รับบทเป็น ฟิกาโร ช่วงทศวรรษ 1910

ช่างตัดผมแห่งเซวิลล์ (อิตาลี: Il barbiere di Siviglia, ossia L'inutile precauzione; อังกฤษ: The Barber of Seville, or The Useless Precaution) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีความยาว 2 องก์ โดยจิอาชิโน รอสซินี (1792 – 1868) ดัดแปลงจากบทละครชวนหัวต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ชื่อ Le Barbier de Séville ou la Précaution inutile (1775) ของปิแยร์-ออกุสติน คารอน เดอ โบมาร์เชส์ ออกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่โรงละคร Teatro Argentina กรุงโรม เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1816 และเป็นอุปรากรอิตาลีเรื่องแรกๆ ที่เดินทางไปเปิดการแสดงในสหรัฐอเมริกา ที่นิวยอร์ก เมื่อ ค.ศ. 1825 [1] และเป็นอุปรากรเรื่องหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูงสุด [2][3]

ในช่วงแรกที่อุปรากรเรื่องนี้ออกแสดง กลับไม่ได้รับการยอมรับนัก เนื่องจากถูกต่อต้านโดยผู้ชื่นชอบผลงานของจีโอวานนี เพเซียลโล (1740 – 1816) ที่เคยแต่งอุปรากรจากเรื่องเดียวกันนี้ ใช้ชื่อว่า Il barbiere di Siviglia, ovvero La precauzione inutile ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1782 [4] ซึ่งกล่าวหารอสซินีแต่งอุปรากรชิ้นนี้เพื่อเทียบชั้น และล้อเลียนงานของเพเชียลโล [5] ซึ่งเน้นเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก ต่างจากของรอสซินีที่เน้นเรื่องขบขัน [6]

ท่อนอาเรีย ชื่อ Largo al factotum จากอุปรากรเรื่องนี้ เป็นหนึ่งในอาเรียที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะท่อนที่ร้องว่า Figaro! Figaro! Figaro! ปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมจำนวนมาก เช่น ภาพยนตร์แอนิเมชัน วูดดี วูดเพ็กเกอร์ ทอมกับเจอร์รี่ กล่าวกันว่าเป็นอาเรียสำหรับนักร้องเสียงแบริโทน ที่ร้องยากที่สุดเพลงหนึ่ง

อ้างอิง [แก้]

  1. ^ Henry Edward Krehbiel, "Chapter 1", A Book of Operas: Their Histories, Their Plots and Their Music, New York, The Macmillan Company, 1909, from googlebooks
  2. ^ Fisher, Burton D. The Barber of Seville (Opera Classics Library Series). Grand Rapids: Opera Journeys, 2005.
  3. ^ OPERA America's "The Top 20" list of most-performed operas
  4. ^ Loewenberg, Alfred, "Paisiello's and Rossini's Barbiere di Siviglia" (April 1939). Music & Letters, 20 (2): pp. 157–167.
  5. ^ Law, Joe K. (1986). "II barbiere di Siviglia. Giovanni Paisidllo". The Opera Quarterly 4 (1): 154–156. doi:10.1093/oq/4.1.154. สืบค้นเมื่อ 2007-10-14. 
  6. ^ http://www.bamptonopera.org/repertory/paisiellobarberpress.htm

แหล่งข่อมูลอื่น [แก้]