สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
 |
|
| ก่อตั้ง | 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1865 |
| ประเภท | องค์การระหว่างประเทศ |
| สำนักงานใหญ่ | เจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ |
| จำนวนสมาชิก | 191 ประเทศ |
| ภาษาทางการ | อังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน รัสเซีย จีน และอาหรับ |
| เลขาธิการ | Hamadoun Touré |
| เว็บไซต์ | www.itu.int |
สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Telecommunication Union - ชื่อย่อ: ITU) เป็นองค์การชำนัญพิเศษของสหประชาชาติ ซึ่งนับเป็นองค์การสากลที่เก่าแก่มากที่สุดอันดับสอง ที่ยังคงดำเนินการอยู่ โดยในระยะแรกเริ่ม ใช้ชื่อว่า สหภาพโทรเลขระหว่างประเทศ (อังกฤษ: International Telegraph Union) จัดตั้งขึ้นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1865 (พ.ศ. 2408) ปัจจุบัน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ นครเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ใกล้กับสำนักงานสหประชาชาติ
สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ มีหน้าที่ในการพัฒนามาตรฐาน และกฎระเบียบ สำหรับการสื่อสารวิทยุ และโทรคมนาคมระหว่างประเทศ การกำหนดแถบคลื่นความถี่วิทยุ (อังกฤษ: Allocation of the Radio Spectrum) และบริหารจัดการ กรณีที่จำเป็นสำหรับการเชื่อมโยงโครงข่ายระหว่างประเทศ เช่น บริการโทรศัพท์ระหว่างประเทศ อันเป็นภารกิจในเชิงโทรคมนาคม ในลักษณะเดียวกับการปฏิบัติงานของสหภาพสากลไปรษณีย์ ในกรณีของงานบริการไปรษณีย์
เนื้อหา |
[แก้] องค์ประกอบสหภาพ
สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ จะมีสำนักเลขาธิการใหญ่ ซึ่งมีเลขาธิการ (อังกฤษ: Secretary General) เป็นผู้บริหารสูงสุด ในการบริหารจัดการงานรายวันของสหภาพฯ และภาคส่วนต่างๆ ซึ่งประกอบด้วย 4 ภาคส่วน ในภารกิจด้านต่างๆ ดังนี้[1][2]
- ภาคการสื่อสารวิทยุ (ITU-R, Radiocommunication Sector) - มีหน้าที่บริหารแถบคลื่นความถี่วิทยุระหว่างประเทศ และทรัพยากรต่างๆ สำหรับการโคจรของดาวเทียม ITU-R มีสำนักเลขาธิการเรียกว่า สำนักการสื่อสารวิทยุ (Radiocommunication Bureau, BR) ซึ่งก่อนปี ค.ศ. 1992 เป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาการวิทยุระหว่างประเทศ (International Radio Consultative Committee, CCIR)[3]
- ภาคการกำหนดมาตรฐานโทรคมนาคม (ITU-T, Telecommunication Standardization Sector) - การกำหนดมาตรฐานโทรคมนาคม เป็นกิจกรรมที่มีมาช้านานของสหภาพฯ และเป็นภารกิจที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ในระดับสากล ITU-T มีสำนักเลขาธิการเรียกว่า สำนักมาตรฐานโทรคมนาคม (Telecommunication Standardization Bureau, TSB) ซึ่งก่อนปี ค.ศ. 1992 เป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาโทรเลขและโทรศัพท์ระหว่างประเทศ (International Telephone and Telegraph Consultative Committee, CCITT)[4]
- ภาคการพัฒนาโทรคมนาคม (ITU-D, Telecommunication Development Sector) - จัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1992 เพื่อส่งเสริมการเข้าถึงสารสนเทศ และเทคโนโลยีสารสนเทศในนานาประเทศ อย่างเท่าเทียม พอเพียง และด้วยค่าใช้จ่ายที่ยอมรับได้ ITU-D มีสำนักเลขาธิการเรียกว่า สำนักพัฒนาโทรคมนาคม (Telecommunication Development Bureau, BDT)[5]
- ภาคการจัดงาน ไอทียู เทเลคอม (ITU TELECOM) - เป็นการจัดงานแสดงสินค้า การประชุม และนิทรรศการระหว่างประเทศ โดยนำเทคโนโลยีชั้นนำ จากอุตสาหกรรมไอซีทีมาจัดแสดง รวมทั้งเชิญรัฐมนตรี ผู้บริหารระดับสูงของหน่วยงาน และผู้กำกับดูแลกิจการโทรคมนาคมของประเทศต่างๆ มาร่วมการประชุม เพื่อนำเสนอ และอภิปรายปัญหาการสื่อสารในระดับโลกด้วย[6]
[แก้] สมาชิก
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียไทยได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้สมาชิกภาพของ สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ มี 3 ประเภท คือ[7]
- ประเทศสมาชิก (Member States) ปัจจุบันมีจำนวน 191 ประเทศ
- ธุรกิจอุตสาหกรรมด้านโทรคมนาคม และเทคโนโลยีสารสนเทศ (Sector Members) ปัจจุบันมีจำนวน 572 ราย
- สมาคม (Associates) ปัจจุบันมีจำนวน 153 แห่ง
[แก้] สภาบริหารสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
สภาบริหารสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU Council) ได้รับการจัดตั้งขึ้น เมื่อปี ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490) ประกอบด้วยสมาชิก จำนวนไม่เกินร้อยละ 25 ของสมาชิกสหภาพฯ ทั้งหมด ประกอบด้วยสมาชิกไม่เกินร้อยละ 25 ของจำนวนสมาชิกสหภาพฯ ทั้งหมด ซึ่งได้มาโดยวิธีเลือกตั้งจากการประชุมใหญ่ผู้แทนผู้มีอำนาจเต็มของสหภาพฯ โดยให้มีความเสมอภาค ตามจำนวนที่นั่งของสมาชิก ใน 5 ภูมิภาคตามการจัดแบ่งเพื่อการบริหารของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ คือ[8]
- ภูมิภาค A - ทวีปอเมริกา
- ภูมิภาค B - ทวีปยุโรป ฝั่งตะวันตก
- ภูมิภาค C - ทวีปยุโรป ฝั่งตะวันออก
- ภูมิภาค D - ทวีปแอฟริกา
- ภูมิภาค E - ทวีปเอเชียและทวีปออสเตรเลีย
ปัจจุบัน สภาบริหารสหภาพฯ มีสมาชิกทั้งหมด 46 ประเทศ[9]
สภาบริหารสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ มีบทบาทในการพิจารณาปัญหาต่างๆ เชิงนโยบาย ด้านการสื่อสารโทรคมนาคมระหว่างประเทศ ในช่วงที่ยังไม่ถึง กำหนดการประชุมใหญ่ผู้แทนผู้มีอำนาจเต็มของสหภาพฯ เพื่อให้การดำเนินงาน นโยบาย และยุทธศาสตร์ต่างๆ ของสหภาพฯ สามารถตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในยุคโลกาภิวัตน์ สภาบริหารนี้ มีหน้าที่จัดทำรายงานเกี่ยวกับนโยบาย และการวางแผนเชิงกลยุทธ์ ให้แก่สหภาพฯ นอกจากนั้น ยังรับผิดชอบในการดำเนินงานประจำวันของสหภาพฯ การประสานโครงการ และการอนุมัติและควบคุมงบประมาณและค่าใช้จ่ายของสหภาพฯ ด้วย
[แก้] ประเทศสมาชิกในสภาบริหารชุดปัจจุบัน
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียไทยได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้| ภูมิภาค A | ทวีปอเมริกา 8 ประเทศ | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
||||||
| ภูมิภาค B | ยุโรปตะวันตก 8 ประเทศ | |||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
||||||
| ภูมิภาค C | ยุโรปตะวันออก 5 ประเทศ | |||||
 |
 |
 |
 |
 |
||
| ภูมิภาค D | ทวีปแอฟริกา 13 ประเทศ | |||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
| ภูมิภาค E | ทวีปเอเซียและทวีปออสเตรเลีย 12 ประเทศ | |||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
||
[แก้] ผู้นำสถาบัน
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียไทยได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้[แก้] การเป็นสมาชิกของประเทศไทย
ประเทศไทยเริ่มเป็นสมาชิกของ สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า สหภาพโทรเลขระหว่างประเทศ) ตั้งแต่เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1883[10] ประเทศไทยได้รับเลือกให้เป็นกรรมการบริหารของ สภาสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ 7 สมัย คือ [11]
- ปี ค.ศ. 1973-1977
- ปี ค.ศ. 1982-1985
- ปี ค.ศ. 1989-1993
- ปี ค.ศ. 1994-1997
- ปี ค.ศ. 1998-2002
- ปี ค.ศ. 2003-2006
- ปี ค.ศ. 2007-2010 - กรรมการบริหารในภูมิภาค E (เอเซียและออสเตรเลีย)
การเป็นประเทศสมาชิกของประเทศไทยมีกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเป็นตัวแทนฝ่ายบริหารของประเทศ และมีคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติเป็นตัวแทนฝ่ายกำกับดูแลกิจการโทรคมนาคมของประเทศ[12]
[แก้] อ้างอิง
- ^ ""About ITU"". International Telecummunication Union. http://www.itu.int/net/about/index.aspx. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ "“ITU's history”". International Telecummunication Union. http://www.itu.int/net/about/history.aspx. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""Radiocommunication Sector"". International Telecummunication Union. http://www.itu.int/net/about/itu-r.aspx. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""Standardization Sector"". International Telecummunication Union. http://www.itu.int/net/about/itu-t.aspx. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""Development Sector"". International Telecummunication Union. http://www.itu.int/net/about/itu-d.aspx. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""ITU Telecom"". International Telecummunication Union. http://www.itu.int/net/about/telecom.aspx. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""Membership & Overview"". International Telecummunication Union. http://www.itu.int/members/index.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""The ITU Council"". International Telecommunication Union. http://www.itu.int/council/index.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""Council of the ITU (2006-2010) "". International Telecommunication Union. http://www.itu.int/council/members07-10.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ Gray, Vanessa; Kelly, Tim; Minges, Michael (2002), "Bits and Bahts - Thailand Internet Case Study", Geneva, Switzerland: International Telecommunication Union, หน้า 5, http://www.itu.int/ITU-D/ict/cs/thailand/material/THA%20CS.pdf, เรียกข้อมูลเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
- ^ ""Thailand elected for membership of ITU Executive Council for 7th consecutive term"". กระทรวงการต่างประเทศ. 2006-12-18. http://www.mfa.go.th/web/35.php?id=17799. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
- ^ ""Membership - Country/geographical area Thailand"". International Telecomunication Union. http://www.itu.int/cgi-bin/htsh/mm/scripts/mm.list?_search=1&_languageid=1&_search_countryid=229&_country=Thailand. เรียกข้อมูลเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2552.
|
|||||||||||||||||
