บัวขาว ป. ประมุข

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก Buakaw Por Pramuk)
บัวขาว ป.ประมุข
Buakaw Por.Puramuk.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง สมบัติ บัญชาเมฆ[1]
ฉายา ดำดอตคอม
แบล็กโกลด์
วันเกิด 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 (29 ปี)[1]
สถานที่เกิด จังหวัดสุรินทร์ ประเทศไทย
ส่วนสูง 1.74 ม. (5 ฟุต 9 นิ้ว)
น้ำหนัก 69.5 กก. (153 ปอนด์)
รุ่น เฟเธอร์เวท
ไลท์เวท
เวลเธอร์เวท
ค่ายมวย ป.ประมุข
ผู้จัดการ ประมุข โรจนตัณฑ์
ธีรพัฒน์ โรจนตัณฑ์
เทรนเนอร์ สายชล ธรรมรงศ์
สถิติ
ชก 236
ชนะ 203
ชนะน็อก 51
แพ้ 21
เสมอ 12

บัวขาว ป.ประมุข (8 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 — ) เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับในวงการการต่อสู้ระดับสากล โดยเฉพาะในทวีปยุโรปและประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยไทยสังกัดค่ายมวย ป.ประมุข ส่วนสูง 174 เซนติเมตร น้ำหนัก 70 กิโลกรัม บัวขาวจัดเป็นหนึ่งในนักกีฬาอาชีพไทยที่ทำรายได้สูง โดยส่วนใหญ่มาจากการชกมวยที่ต่างประเทศ นอกจากนี้แล้ว ยังมีผลงานการแสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง ซามูไร อโยธยา[2] และใน พ.ศ. 2554 บัวขาวได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการไทยไฟท์ ที่ประเทศไทย ในรุ่น 70 กิโลกรัม [3] ซึ่งได้เป็นแชมป์ของการแข่งขันครั้งนี้อีกด้วย[4]

ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 บัวขาวได้หายตัวไปอย่างลึกลับ และไม่สามารถติดต่อได้[5][6] โดยทางฝ่ายจัดการได้ยกเลิกแผนการแข่งที่จะจัดขึ้นทั้งในประเทศญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส และอังกฤษ[1][7] ทั้งนี้ เริ่มมีการกล่าวถึงการหายตัวของบัวขาวในสื่อมวลชนหลายแห่ง ทั้งในและนอกประเทศไทย[8][9]

ในที่สุด บัวขาวก็ได้เปิดเผยตัว โดยให้สัมภาษณ์ว่า ที่หายตัวนั้นไปไม่ได้เป็นอารมณ์ชั่ววูบ แต่ตัดสินใจอย่างดีแล้ว เนื่องจากไม่พอใจในเรื่องส่วนแบ่งค่าตัวของตัวเอง และนักมวยรุ่นน้องในค่าย[10]

เนื้อหา

[แก้] ประวัติ

บัวขาวเกิดและเริ่มชีวิตอาชีพมวยไทย ตั้งแต่เมื่ออายุได้ 8 ขวบ ที่จังหวัดสุรินทร์ เข้ากรุงเทพมาสังกัดค่ายมวย ป.ประมุข เมื่ออายุได้ 15 ปี บัวขาวได้รับเข็มขัดแชมป์มาครองเป็นจำนวนมากภายหลังเริ่มอาชีพมวยไทยที่กรุงเทพ ได้แชมป์เวทีมวยสยามอ้อมน้อย รุ่นเฟเธอร์เวท แชมป์ประเทศไทยรุ่นเฟเธอร์เวท และแชมป์ที่เวทีมวยสยามอ้อมน้อยอีกครั้ง ในรุ่นไลท์เวท ในปี พ.ศ. 2545 บัวขาวชนะเลิศมวยไทยมาราธอนโตโยต้า รุ่น 140 ปอนด์ ที่สนามมวยลุมพินี ชนะโคบายาชินักชกชาวญี่ปุ่น

พ.ศ. 2547 บัวขาวชนะเลิศรายการ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ 2004 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยชนะ จอห์น เวย์น พาร์ นักมวยไทยชาวออสเตรเลีย โคะฮิรุยมาคิ และมาซาโตะแชมป์เก่าชาวญี่ปุ่น และในปีต่อมา บัวขาวเกือบที่จะรักษาแชมป์รายการ เค-วัน ได้ โดยแพ้คะแนน แอนดี้ ซอเยอร์ ในนัดชิงชนะเลิศอย่างน่ากังขา[1]

พ.ศ. 2549 บัวขาวเข้าชิงชนะเลิศรายการ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ ได้ติดต่อกันเป็นปีที่ 3 และเป็นแชมป์ได้อีกครั้ง โดยเป็นนักมวยคนแรกในรายการนี้ที่ชนะเลิศสองสมัย

พ.ศ. 2550 บัวขาวเข้าแข่งขันรายการ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2550 บัวขาวสามารถผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้ายโดยชนะคะแนน Nieky "The Natural" Holtzken นักชกชาวฮอลแลนด์

พ.ศ. 2551 บัวขาวเข้าแข่งขันรายการ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ โดยบัวขาวแพ้น็อกให้กับ โยชิฮิโร่ ซาโตะ นักมวยชาวญี่ปุ่น แฟนมวยบางส่วนกังขาว่ามีการล้มมวยหรือไม่ แต่พิจารณาแล้วพบว่าบัวขาวแพ้น็อกจริงๆ ด้วยเข่าของซาโตะทำให้จุกและโดนหมัดฮุคเข้ากกหูสลบคาเวที เป็นความเสียใจของคนไทยครั้งหนึ่ง

พ.ศ. 2552 บัวขาวเข้าแข่งขันรายการ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ โดยคราวนี้สามารถเข้าถึงรอบ 4 คนสุดท้าย แต่ต้องมาแพ้คะแนนให้แอนดี้ ซาวเวอร์ คู่ปรับเก่าอย่างน่ากังขาอีกหน บัวขาวถึงกับออกมาให้สัมภาษณ์ว่าอยากให้กรรมการชี้แจงผลการตัดสิน แฟนมวยเควันต่างพากันเห็นใจบัวขาวโดยมีหลักฐานคือผลโหวตนักสู้เค-วันแม็กซ์ของปีนี้ บัวขาวได้เป็นอันดับ 2 ด้อยกว่าเพียง จอร์จิโอ เปโตรเซียน แชมเปี้ยนรายการเควันปีนี้เท่านั้น

ใน พ.ศ. 2554 บัวขาวได้เข้าแข่งขันในรายการไทยไฟท์ โดยเขาเป็นฝ่ายชนะน็อค ไมเคิล พิซิเทโล่ ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสในรอบรองชนะเลิศ และได้พบกับแฟร้งค์ จอร์จี้ จากประเทศออสเตรเลียในรอบชิงชนะเลิศที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ในวันที่ 18 ธันวาคม ของปีเดียวกันนี้[11] ซึ่งบัวขาวเป็นฝ่ายชนะ และครองแชมป์ในการแข่งขันครั้งนี้[4]

[แก้] เกียรติประวัติ

  • อดีตแชมป์เวทีมวยสยามอ้อมน้อย รุ่น 126 ปอนด์
  • อดีตแชมป์ประเทศไทย มวยไทย รุ่นเฟเธอร์เวท 126 ปอนด์
  • อดีตแชมป์เวทีมวยสยามอ้อมน้อย รุ่นไลท์เวท
  • แชมป์มวยไทยมาราธอน โตโยต้า รุ่น 140 ปอนด์ ในพ.ศ. 2545
  • แชมป์ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ 2004 ในพ.ศ. 2547
  • รองแชมป์ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ 2005 ในพ.ศ. 2548
  • S1 ซูเปอร์เวลเธอร์เวท เวิลด์แชมเปี้ยน
  • WMC มิดเดิ้ลเวทเวิลด์แชมเปี้ยน[12]
  • แชมป์ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ 2006 ในพ.ศ. 2549
  • พ.ศ. 2554 แชมป์ไทยไฟท์ 2011 (70 กก.)[4]

[แก้] สถิติการแข่งขัน

สถิติการแข่งขัน

คำอธิบาย:       ชนะ       แพ้       เสมอ/ถอนสิทธิ์       หมายเหตุ

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ 1.0 1.1 1.2 1.3 ปูมเข้ม 'บัวขาว' 'แบล๊กโกลด์' มวยโลก. หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน. ปีที่ 35 ฉบับที่ 12420. วันอาทิตย์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2555. หน้า 13
  2. ^ ซามูไรอโยธยา (2010)
  3. ^ น็อกเอาต์ฉบับมวยสยาม. ปีที่ 23 ฉบับที่ 1981. วันที่ 5-11 ตุลาคม 2554. ISSN 15135438. หน้า 11
  4. ^ 4.0 4.1 4.2 บัวขาว ป.ประมุข และ เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง คว้าแชมป์ไทย ไฟต์ 2011
  5. ^ "Missing fighter Buakaw 'worn out'". Bangkok Post. March 9, 2012. http://www.bangkokpost.com/news/sports/283661/fighter-buakaw-has-disappeared. เรียกข้อมูลเมื่อ March 9, 2012. 
  6. ^ "Boxer Buakaw goes missing". The Nation. March 9, 2012. http://www.nationmultimedia.com/sports/Boxer-Buakaw-goes-missing-30177603.html. เรียกข้อมูลเมื่อ March 9, 2012. 
  7. ^ คมชัดลึก. ปีที่ 11 ฉบับที่ 3794. วันเสาร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2555. หน้า 23-24
  8. ^ หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน. ปีที่ 35 ฉบับที่ 12419. วันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2555. หน้า 12
  9. ^ คมชัดลึก. ปีที่ 11 ฉบับที่ 3795. วันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2555. หน้า 31
  10. ^ "บัวขาว" โผล่!เคืองค่าย ขอพักใจไม่มีกำหนด จากผู้จัดการออนไลน์
  11. ^ มวยสยามรายวัน. ปีที่ 19 ฉบับที่ 6664. วันจันทร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554. หน้า 6
  12. ^ ข่าวการแข่งขัน (อังกฤษ)
  13. ^ http://www.wmcmuaythai.org/html/09_3006_01.html

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น