อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์
Arthur Schopenhauer
อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์ |
| ชื่อเต็ม |
อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์
Arthur Schopenhauer |
| ยุคสมัย |
ปรัชญาของคริสต์ศตวรรษที่ 19 |
| แนวทาง |
ปรัชญาตะวันตก |
| สาขา |
ลัทธิคานท์, อุดมคตินิยม |
| ความสนใจหลัก |
อภิปรัชญา, สุนทรียศาสตร์, จริยธรรม, ปรากฏการณ์วิทยา, จรรยาธรรม, จิตวิทยา |
| แนวความคิดสำคัญ |
เจตจำนง, มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล, ทุทรรศนนิยม |
ได้รับอิทธิพลทางความคิดจาก
|
มีอิทธิพลทางความคิดต่อ
ซามูเอล เบ็คเค็ทท์, อองรี แบร์กซง, Jorge Luis Borges, ลุยท์เซน เอกแบร์ทัส ยาน บรูเวอร์, ยาคอป เบิร์คฮาร์ดท์, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, Mihai Eminescu, ซิกมุนด์ ฟรอยด์, จอห์น เอ็น. เกรย์[1], คนุท ฮัมซุน, ทอมัส ฮาร์ดี, เอดวด ฟอน ฮาร์ทมันน์, แฮร์มันน์ เฮสเซอ, แม็กซ์ ฮอร์คไฮเมอร์, ยอริส-คาร์ล ฮุยส์มันส์, โยฮันส์ อิทเทน, คาร์ล ยุง, คาร์ล เคราส์, Jules Laforgue, Suzanne Langer, ทอมัส มานน์, กีย์ เดอ โมปาส์ซังต์, ฟิลิปป์ ไมน์เลนเดอร์, Ettore Majorana, ฟรีดริช นีทเชอ, คาร์ล พ็อพเพอร์, มาร์เซล พรูสต์, กิลเบิร์ต ไรล์, George Santayana, ฌอง ปอล ซาร์ตร์, แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์, เลโอ ตอลสตอย, Hans Vaihinger, Swami Vivekananda, ริชาร์ด วากเนอร์, ออตโต ไวนิงเกอร์, ลุดวิก วิทเกนชไตน์, ปีเตอร์ เวสเซล แซพเฟอ, Michel Houellebecq
|
| ลายเซ็น |
 |
อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์ (อังกฤษ: Arthur Schopenhauer) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1788 - (21 กันยายน ค.ศ. 1860) โชเพนเฮาเออร์เป็นนักปรัชญาคนสำคัญชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีในความแจ่มแจ้งทางปรัชญาและทุทรรศนนิยมของความไม่มีพระเจ้า เมื่ออายุ 25 ปีโชเพนเฮาเออร์พิมพ์ปริญญานิพนธ์ “มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล” (Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde) ที่เป็นปรัชญาที่พิจารณาคำถามที่ว่าเหตุผลเพียงอย่างเดียวจะสามารถให้คำตอบเกี่ยวกับโลกได้หรือไม่
งานชิ้นที่มีอิทธิพลที่สุดของโชเพนเฮาเออร์ “The World as Will and Representation” เน้นบทบาทของแรงบันดาลใจ (motivation) ของมนุษย์ที่โชเพนเฮาเออร์เรียกว่า “เจตจำนง” (Will)
การวิจัยของโชเพนเฮาเออร์นำไปสู่การสรุปว่าความต้องการทางอารมณ์, ทางร่างกาย และทางเพศ เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะตอบสนองได้อย่างเต็มที่ ฉะนั้นโชเพนเฮาเออร์จึงนิยมวิถีชีวิตที่ลดความต้องการของมนุษย์ ที่คล้ายคลึงกับปรัชญาของพุทธศาสนา และ Vedanta
อ้างอิง[แก้]
- Schopenhauer, Arthur (1974) On the Fourfold Root of the Principle of Sufficient Reason. Open Court Publishing Co., ISBN 0-87548-187-6
ดูเพิ่ม[แก้]
