23310 ศิริวัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
23310 ศิริวัน
การค้นพบ[1]
ค้นพบโดย: ทีมวิจัยดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกลินคอล์น
ค้นพบเมื่อ: 4 มกราคม พ.ศ. 2544
ชื่อตามระบบ MPC: 23310
ชื่ออื่น ๆ: 2001 AA25
ชนิดของดาวเคราะห์น้อย: แถบดาวเคราะห์น้อย
ลักษณะของวงโคจร
ระยะจุด
ไกลดวงอาทิตย์ที่สุด
:
2.2593335 AU
ระยะจุด
ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด
:
2.0723111 AU
ความเยื้องศูนย์กลาง: 0.0827777
คาบการโคจร: 1240.4205508 d
ความเอียง: 4.87927°
ลองจิจูด
ของจุดโหนดขึ้น
:
36.23746
ระยะมุมจุด
ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด
:
54.12265
ลักษณะทางกายภาพ
อุณหภูมิพื้นผิว:
ต่ำสุด เฉลี่ย สูงสุด
ลักษณะของบรรยากาศ

23310 ศิริวัน (อังกฤษ: 23310 Siriwon)[1] เป็นดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งในแถบดาวเคราะห์น้อยของระบบสุริยะ มีคาบการโคจร 1240.4205508 วัน (3.40 ปี)[1] ค้นพบเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2544

23310 ศิริวัน ตั้งชื่อจากนามสกุลของนางสาวณัฐนรี ศิริวัน นักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในขณะนั้น ที่เป็นหนึ่งในสามสมาชิกกลุ่มตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดโครงงานของนักวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์ งาน Intel International Science and Engineering Fair หรือ ISEF ที่สหรัฐอเมริกา เรื่องรูปแบบการหุบของใบไมยราบ ซึ่งได้อันดับ 1 ของโลก เมื่อปี พ.ศ. 2550[2]

อ้างอิง[แก้]