โอลิมปิกฤดูร้อน 2008

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29
Beijing 2008 logo.gif

‘同一个世界 同一个梦想’
«One World One Dream»
สัญลักษณ์: ปักกิ่งร่ายรำ[1]
เมืองเจ้าภาพ Flag of the People's Republic of China ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน
จำนวนประเทศ 205 ประเทศ
จำนวนนักกีฬา 11,028
เจ้าหน้าที่ {{{เจ้าหน้าที่}}}
อาสาสมัคร {{{อาสาสมัคร}}}
สื่อมวลชน {{{สื่อมวลชน}}}
ชนิดกีฬา 28 ชนิด
พิธีเปิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551
พิธีปิด 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประธานพิธี หู จิ่นเทา
กล่าวปฏิญาณตน
นักกีฬา
ผู้ตัดสิน
Zhang Yining
Huang Liping
ผู้จุดคบเพลิง หลี่ หนิง
สนามกีฬาหลัก สนามกีฬาแห่งชาติ (ปักกิ่ง)

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ประจำปี ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) (จีน: 2008年 夏季奥林匹克运动会, เอ้อร์หลิงหลิงปาเหนียน เซี่ยจี้อ้าวหลินผี่เค่อยวื่นต้งฮุ่ย; อังกฤษ: Games of the XXIX Olympiad) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 จัดขึ้น ณ กรุงปักกิ่ง ฮ่องกง ชิงเต่า ชิงหวงเต่า เซี่ยงไฮ้ และเสิ่นหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม (การแข่งขันฟุตบอลจัดขึ้นในวันที่ 6 สิงหาคม) ถึง 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ตามมาด้วยพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ถึงวันที่ 17 กันยายน การแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่สามที่มีเจ้าภาพอยู่ในทวีปเอเชีย (ครั้งที่หนึ่ง ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2507 และครั้งที่สอง ณ กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ พ.ศ. 2531) โดยพิธีเปิดได้เริ่มขึ้นในเวลา 20 นาฬิกา (8 นาฬิกาตอนกลางคืน) 8 นาทีตามเวลากรุงปักกิ่ง (18 นาฬิกา 8 นาที ตามเวลาแห่งประเทศไทย) โดยเลข 8 นี้เป็นเลขนำโชคของชาวจีนซึ่งเชื่อกันว่าเลข 8 เป็นเลขมงคลมากที่สุด เพราะออกเสียงคล้ายกับคำว่า ฟา (發/发) ที่หมายถึง ร่ำรวย

นายหวัง ฉีซัน นายกเทศมนตรีนครปักกิ่งกล่าวเสริมว่า หากพิธีเปิดงานสามารถดำเนินไปได้ด้วยดี ก็ถือว่าการจัดงานกีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้สำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว โดยทางจีนมีความพร้อมอย่างเต็มที่ในการจัดการแข่งขันครั้งนี้ เพื่อแสดงศักยภาพของตนให้ปรากฏแก่ชาวโลก ซึ่งอาจเรียกกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ได้ว่าเป็น "อภิมหาโอลิมปิก"[2] เลยก็ว่าได้

กีฬาโอลิมปิก 2008 เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 จนถึงวันที่ 24 สิงหาคม ซึ่งคาดการณ์ว่าจะมีนักท่องเที่ยวต่างชาติกว่า 3 ล้านคน รวมถึงนักกีฬาประมาณ 20,000 คนและผู้สื่อข่าวอีกราว 30,000 ชีวิตเดินทางมาร่วมงานนี้

เนื้อหา

[แก้] การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

ดูเพิ่มที่ การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ของปักกิ่ง

ปักกิ่งได้รับคัดเลือกให้เป็นเมืองเจ้าภาพจัดมหกรรมกีฬาโอลิมปิกในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 112 ณ กรุงมอสโก สหพันธรัฐรัสเซีย เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2544

คะแนนผลการตัดสินคัดเลือกประเทศเจ้าภาพ
เมือง ประเทศ รอบ 1 รอบ 2
ปักกิ่ง Flag of the People's Republic of China จีน 44 56
โตรอนโต ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา 20 22
ปารีส ธงของประเทศฝรั่งเศส ฝรั่งเศส 15 18
อิสตันบูล ธงของประเทศตุรกี ตุรกี 17 9
โอซากา ธงของประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 6 -


[แก้] การพัฒนาและการเตรียมการ

[แก้] สถานที่

นอกจากการก่อสร้างกลุ่มสนามกีฬา และหมู่บ้านนักกีฬาแล้ว ยังมีการก่อสร้างวนอุทยานโอลิมปิค (Olympic Forest Park) บนพื้นที่ด้านเหนือของกลุ่มสนามกีฬา (Sport Complex)บนพื้นที่ราว 4,000 ไร่ รวมทั้งพื้นที่สวนโอลิมปิกสีเขียว บนแนวแกนเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินสายสีเขียว อันประกอบด้วยการจัดภูมิทัศน์ เป็นลานเอนกประสงค์, สวนประติมากรรม, สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน, เวทีกลางแจ้ง ฯลฯ

ภูมิทัศน์ริมถนน ได้รับการออกแบบเพิ่มพื้นที่สีเขียวและปลูกต้นไม้ ชุมชนแออัดสองข้างถนนสายหลักมีการรื้อถอน อาคารเก่าๆได้รับการปรับปรุงรวมทั้งทาสีใหม่ เพื่อรองรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้

[แก้] สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง

ดูบทความหลักที่ สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง
สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง

ศูนย์กลางการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 อยู่ที่สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง ซึ่งมีชื่อเล่นว่า "รังนก" เนื่องจากรูปแบบโครงสร้างที่คล้ายรังนก [3] การสร้างสนามกีฬาเริ่มขึ้นในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เดิมทีทางการจีนมีแผนที่จะใช้สนามกีฬาแห่งชาติกวางตุ้งเป็นสถานที่แข่งขันโอลิมปิก ดังนั้นสนามกีฬาแห่งนี้จึงถูกสร้างขึ้นและเสร็จในปี พ.ศ. 2544 ทว่าทางการจีนเปลี่ยนการตัดสินใจและสร้างสนามกีฬาแห่งชาติใหม่ในปักกิ่ง[4] ต่อมาทางการจีนเปิดการแข่งขันออกแบบสนามกีฬาแห่งชาติที่จะสร้างขึ้นใหม่ในปักกิ่ง บริษัทสัญชาติสวิส Herzog & de Meuron Architekten AG ในความร่วมมือกับกลุ่มออกแบบและค้นคว้าสถาปัตยกรรมจีนชนะการประกวด โดยสนามกีฬามีลักษณะเป็นโครงคอนกรีตคล้ายตาข่ายและจะสามารถจุผู้คนได้ถึง 90,000 คนในระหว่างการแข่งขันโอลิมปิก โดยเดิมสถาปนิกพรรณาถึงลักษณะการออกแบบที่คล้ายคลึงกับรังนกพร้อมด้วยรูโล่งอันใหญ่โตที่มีเพดานสนามที่หดตัวด้วยเหนือสนามกีฬา อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2547 ความคิดที่ให้มีเพดานสนามที่หดตัวได้ถูกยกเลิกไปเพราะเหตุผลทางด้านเศรษฐกิจและความปลอดภัย สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่งจะเป็นสถานที่ที่ทำพิธีเปิดและปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เช่นเดียวกับเป็นสถานที่แข่งขันกรีฑาและฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศ ผู้ออกแบบสนามกีฬา อ้าย เหวยเหว่ย ถอนตัวจากการสนับสนุนจีนสำหรับโอลิมปิก พร้อมให้สัมภาษณ์ว่า "เขาไม่ต้องการที่จะยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพรรค์นี้อีกแล้ว"[5][6]

ขณะที่หมู่บ้านโอลิมปิกปักกิ่งเปิดขึ้นแล้ว ณ วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และเปิดสำหรับสาธารณชนในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

[แก้] การคมนาคม

การเตรียมการทางด้านการคมนาคมของกรุงปักกิ่งเพื่อรองรับกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ได้แก่ การก่อสร้างอาคารผู้โดยสาร 3, รถไฟฟ้าใต้ดินสายสีเขียวซึ่งมีจุดหมายปลายทางที่วนอุทยานโอลิมปิค (Olympic Forest Park) และสายรถไฟฟ้าใต้ดินเพื่อเชื่อมต่อไปยังสายเขียว

[แก้] การตลาด

ฝูหวา

สัญลักษณ์ประจำโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ถูกเรียกว่า ปักกิ่งร่ายรำ (จีนตัวย่อ: 舞动的北京, ‘Dancing Beijing’) สัญลักษณ์รวมตราสัญลักษณ์จีนดั้งเดิมและตัวละครจากพู่กันจีน จิง (京 ที่แปลว่า "เมืองหลวง" ซึ่งอยู่ในคำว่า "เป่ยจิง" ชื่อปักกิ่งภาษาจีน) ในลักษณะของนักกรีฑา แขนที่เปิดอ้าของคำว่า จิง มีความหมายเสมือนการเชื้อเชิญจากประเทศจีนไปทั่วโลกในการที่จะแบ่งปันวัฒนธรรมจีน ประธานของ IOC ฌาคส์ รอกก์ ดีใจมากกับสัญลักษณ์ และให้สัมภาษณ์ว่า "สัญลักษณ์ใหม่ของคุณนำพาไปยังความสวยงามที่ดีเยี่ยมและพลังของประเทศจีนซึ่งอยู่ในมรดกและคนของคุณในทันที"[7]

สโลแกนของโอลิมปิก 2008 คือ "One World One Dream" (จีนตัวเต็ม: 同一個世界 同一個夢想; จีนตัวย่อ: 同一个世界 同一个梦想; พินอิน: tóng yīgè shìjiè tóng yīgè mèngxiǎng, ถงอีเก้อซื่อจีเย่ ถงอีเก้อม่งเสี่ยง) [8] แปลว่า หนึ่งโลก หนึ่งความฝัน สโลแกนนี้ถูกเลือกจากการเสนอมากกว่า 210,000 รายการจากทั่วโลก[3] มีความหมายเป็นการเรียกร้องให้ทั้งโลกเข้าร่วมจิตวิญญาณแห่งโอลิมปิกและสร้างอนาคตที่ดีขึ้นเพื่อมวลมนุษยชน

[แก้] แมสคอต

ดูบทความหลักที่ ฝูหวา

[แก้] การถ่ายทอด

กีฬาเหล่านี้จะมีการถ่ายทอดสดในรูปแบบของโทรทัศน์ความละเอียดสูงทั้งหมดเป็นครั้งแรก และมีตัวเลขประมาณการณ์ผู้เข้าชมมากกว่า 4 สิบล้านคน [9] ในระหว่างการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกในปี พ.ศ. 2544 ปักกิ่งยืนยันว่าจะ "ไม่มีการเข้มงวดในการรายงานข่าวและการเคลื่อนไหวของนักข่าวที่เกี่ยวกับโอลิมปิก 2008" [10] แต่ตามรายงานของ The New York Times กล่าวว่า "การให้สัญญาดังกล่าวไม่เป็นจริง โดยมีระเบียบวีซ่าที่เข้มงวดมาก กระบวนการสมัครที่ยาวนาน และความกังวลเกี่ยวกับการเซ็นเซอร์ข้อมูล

[แก้] ปัญหาของเมือง

ดูเพิ่มที่ โครงการรณรงค์จีนศิวิไลซ์

[แก้] การเปลี่ยนแปลงกำหนดการจัดงาน

คณะกรรมการจัดงานมหกรรมกีฬาโอลิมปิกสากลประกาศเลื่อนการจัดมหกรรมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในปักกิ่งปี 2008 ออกไปอีก 2 สัปดาห์ เป็นวันที่ 8-24 สิงหาคม

ทางคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้อธิบายถึงสาเหตุที่ทำให้ต้องตัดสินใจเลื่อนการแข่งขันออกไปว่า เนื่องจากกำหนดการแข่งขันเดิมคือ ช่วงปลายเดือนกรกฎาคมถึงต้นเดือนสิงหาคมนั้น นครปักกิ่งจะมีอุณหภูมิสูงมาก จนหลายฝ่ายวิตกว่าจะส่งผลกระทบต่อการแข่งขันของนักกีฬา

ภายหลังจากที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากลปรึกษากับคณะกรรมการการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศของแต่ละชาติ และคณะกรรมการการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแห่งปักกิ่งแล้ว ก็ได้บรรลุข้อตกลงเลื่อนการแข่งขันออกไปอีก 2 สัปดาห์

นายหวัง เหว่ย รองประธานคณะกรรมการโอลิมปิกปักกิ่ง แสดงความพอใจกับผลสรุปครั้งนี้ แต่ก็ชี้ว่า หากมีการเลื่อนการแข่งขันฯออกไปอีก 1 สัปดาห์เป็นราวกลางเดือนสิงหาคมไปถึงต้นกันยายน ก็จะยิ่งเป็นเงื่อนไขที่ดีต่อการแข่งขันของนักกีฬา

[แก้] ปัญหาอื่น ๆ

เรื่องที่ปักกิ่งอาจเสียหน้าก็มีหลายเรื่อง เรื่องแรกคือ เรื่องรถติด เคาต์ดาวน์ครั้งนี้ปักกิ่งถือโอกาสซักซ้อมแผนลดจำนวนรถยนต์ส่วนตัวลงครึ่งหนึ่งเป็นเวลา 4 วัน โดยให้รถทะเบียนเลขคู่และเลขคี่สลับกันวิ่งคนละวัน แล้วเพิ่มรถเมล์เข้าไปให้บริการแทนวันละ 722 คัน การก่อสร้างรถใต้ดินอีก 6 สาย ก็กำลังลุยเต็มที่ ซึ่งสุดท้ายจะทำให้ปักกิ่งมีเส้นทางรถใต้ดิน “ยาวที่สุดในโลก” 550 กิโลเมตร

เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2546 รัฐบาลนครปักกิ่งประกาศทุ่มเงิน 180,000 ล้านหยวน เพื่อแก้ไขสภาพการจราจรที่ติดขัดบนท้องถนนในกรุงปักกิ่ง และหลีกเลี่ยงปัญหาปริมาณการจราจรสะสมในช่วงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2008

ปักกิ่งมีเป้าหมายด้านเส้นทางคมนาคมพื้นฐานว่า จะขยายเส้นทางการจราจรจาก 95 กิโลเมตร เป็น 300 กิโลเมตร ขยายเส้นทางบนทางด่วนจาก 463 กิโลเมตรเป็น 890 กิโลเมตร ขยายทางด่วนในเมืองจาก 210 กิโลเมตรเป็น 280 กิโลเมตร นอกจากนี้ ยังมีแผนจะปรับปรุงประสิทธิภาพของสถานที่ที่เกี่ยวข้อง อาทิ ลานจอดรถ เป็นต้น ในขณะเดียวกัน ปักกิ่งยังมีแผนศึกษาการจราจรจากเมืองต่างๆที่ประสบความสำเร็จในการจัดกีฬาโอลิมปิก และจะเชิญผู้เชี่ยวชาญด้านการคมนาคมทั่วโลกมาเข้าร่วมในโครงการนี้ด้วย นอกจากนั้น รัฐบาลปักกิ่งเตรียมจะปฏิรูประบบการลงทุน ให้มีความหลากหลายและมั่นคง รวมถึง ส่งเสริมให้ภาคเอกชนทั้งในและนอกประเทศได้เข้าร่วมในโครงการคมนาคมนี้ด้วยก่อสร้างพื้นฐานต่างๆ

ทั้งนี้ รัฐบาลปักกิ่งยังได้ออกมาตรการเพื่อปรับปรุงสภาพการจราจรที่มีปัญหาอีก 7 ประการ ซึ่งมีเนื้อหาครอบคลุมถึง การพัฒนาเส้นทางจราจรและระบบขนส่งมวลชน ปรับระบบการคมนาคมให้สอดคล้องกับการพัฒนาของตัวเมือง พัฒนาเมืองรอบๆปักกิ่ง แก้ไขสถานการณ์การกระจุกตัวของประชากรและตำแหน่งงาน โดยทางการปักกิ่งมีความเชื่อมั่นว่า มาตรการดังกล่าว จะสามารถควบคุมสภาพการจราจรในปักกิ่งอย่างได้ผลภายใน 1-3 ปี และคาดว่าก่อนปี 2008 จะสามารถทำให้เครือข่ายการจราจรทั้งหมดในปักกิ่งมีประสิทธิภาพเด่นชัดมากขึ้น ในส่วนกีฬาการแข่งขันกีฬาบางชนิดกลับโดนปรับลดความสำคัญ เช่นเพาะกายและบาคาร่า ได้ถูกบรรจุเป็นกีฬาสาธิตเท่านั้น

อากาศเสียก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ปักกิ่งถูกโจมตีหนัก นอกจากเอารถออกจากถนนครึ่งหนึ่งแล้ว ตั้งแต่ต้นปีหน้า ปักกิ่งจะบังคับให้รถทุกคัน ติดตั้งระบบปล่อยควันเสียตามมาตรฐานยูโร 4 และเตรียมโละรถเมล์เก่า 19,000 คันในปักกิ่งออก เอารถใหม่และรถใช้ก๊าซธรรมชาติเข้าไปแทน

เรื่องต่อมาก็คือ เรื่องสูบบุหรี่ไม่เลือกที่ ถ่มน้ำลายไม่เลือกทาง พูดเสียงดัง เข้าคิวไม่เป็น เข้าส้วมไม่ราด ฯลฯ นิสัยที่ติดตัวมานับพันๆปีพวกนี้ เป็นสิ่งที่แก้ยาก แต่ถ้าแก้ไม่แล้วเจ้าภาพอาจเสียหน้าได้ ปักกิ่งจึงจัดสัปดาห์รณรงค์ปลูกฝังวัฒนธรรมให้คนปักกิ่งด้วยความอดทน

[แก้] สัญลักษณ์โอลิมปิก 2008

สัญลักษณ์ดังกล่าวถูกตั้งชื่อว่า 'ปักกิ่งร่ายรำ' [1] จำลองรูปแบบจากตราประทับจีนโบราณ ซึ่งตราประทับนี้ส่วนพื้นเป็นสีแดง ส่วนอักษรแกะสลักเป็นตัว ‘จิง’ (京) ซึ่งอยู่ในคำว่า เป่ยจิง (ปักกิ่ง) อีกทั้งมีลักษณะคล้ายตัวอักษร "เหวิน" ซึ่งหมายถึงอารยธรรมที่สืบทอดมายาวนานของชนชาติจีน นอกจากนั้น ตัวอักษรที่ปรากฏยังเป็นลักษณะท่าทางของคนที่วิ่งไปข้างหน้าขณะกำลังยินดีที่ได้รับชัยชนะ

ด้านล่างตราประทับเป็นอักษรภาษาอังกฤษที่เขียนจากปลายพู่กันจีน คำว่า ‘Beijing 2008 ’ถัดลงไปเป็นสัญลักษณ์ 5 ห่วงของโอลิมปิก

ภายหลังที่มีการเปิดตัวสัญลักษณ์โอลิมปิก ปักกิ่งร่ายรำ บรรดาผู้ผลิตต่างใช้สัญลักษณ์ดังกล่าวประทับอยู่บนผลิตภัณฑ์ต่างๆ มากมาย เช่น เสื้อยืด หมวก แสตมป์พวกกุญแจ และเหรียญที่ระลึก เป็นต้น ปัจจุบันสินค้าดังกล่าวกลายเป็นสินค้าที่ชาวเมืองปักกิ่งพากันแย่งเป็นเจ้าของ เพราะมีจำหน่ายในกรุงปักกิ่งแห่งเดียวเท่านั้น

[แก้] คำขวัญประจำการแข่งขัน

การประกาศสโลแกนมหกรรมกีฬาโลก โอลิมปิกปี 2008 มีขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2548 ณ สนามกีฬากรรมาชนกรุงปักกิ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกครื้น สโลแกนที่พิชิตใจกรรมการได้แก่ “One World One Dream” หรือในภาษาจีน 同一个世界 同一个梦想 ถงอีเก้อซื่อจีเย่ ถงอีเก้อม่งเสี่ยง ซึ่งหมายถึง หนึ่งโลก หนึ่งความฝัน

สโลแกนดังกล่าวสะท้อนถึงอุดมคติของชาวจีนในการร่วมแบ่งปันแก่ประชาคมโลก และอารยธรรม และร่วมต่อสู้เพื่อสร้างสรรค์อนาคตอันสดใสของโลก นอกจากนี้ สโลแกนดังกล่าวยังสอดคล้องกับแนวคิด 3 ประการของโอลิมปิกปี 2008 ได้แก่ เป็นโอลิมปิกสีเขียว เป็นโอลิมปิกที่ทันสมัย และเป็นโอลิมปิกของประชาชน และคุณค่าสากลของความเคลื่อนไหวโอลิมปิก

[แก้] การวิ่งคบเพลิง

ดูเพิ่มที่ การวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เส้นทางการวิ่งคบเพลิงทั่วโลก

เส้นทางวิ่งส่งต่อคบเพลิง เริ่มจากกรุงเอเธนส์ สาธารณรัฐเฮเลนิก เดินทางโดยเครื่องบินถึงกรุงปักกิ่งในเดือนมีนาคม แล้วส่งต่อผ่าน 22 เมือง 5 ทวีป และอีก 113 เมืองของจีนเอง รวมระยะทาง 137,000 กิโลเมตร นอกจากนี้เส้นทางวิ่งคบเพลิงจะวกเข้าไปในธิเบต และขึ้นสู่ยอดเขา “จูมูลังมา” (เอเวอเรสต์) ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในโลกด้วย

[แก้] สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่มที่ สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
อันดับ ประเทศ ภาพเหรียญทอง ภาพเหรียญเงิน ภาพเหรียญทองแดง รวม
1 Flag of the People's Republic of China.svg จีน 51 21 28 100
2 Flag of the United States.svg สหรัฐอเมริกา 36 38 36 110
3 Flag of Russia.svg รัสเซีย 23 21 28 72
4 Flag of the United Kingdom.svg สหราชอาณาจักร 19 13 15 47
5 Flag of Germany.svg เยอรมนี 16 10 15 41
6 Flag of Australia.svg ออสเตรเลีย 14 15 17 46
7 Flag of South Korea (bordered).svg เกาหลีใต้ 13 10 8 31
8 Flag of Japan (bordered).svg ญี่ปุ่น 9 6 10 25
9 Flag of Italy.svg อิตาลี 8 10 10 28
10 Flag of France.svg ฝรั่งเศส 7 16 17 40

[แก้] พิธีเปิด

ดูบทความหลักที่ พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

[แก้] ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ตัวเลขในวงเล็บหมายถึงจำนวนเหรียญทองที่ชิงชัย ส่วนภาพแสดงสัญลักษณ์ของการแข่งขันกีฬาชนิดนั้น ๆ

[แก้] ประเทศที่ร่วมแข่งขัน

โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้มีประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน 204 ประเทศ ยกเว้นประเทศบรูไนที่ไม่ได้ร่วมเข้าแข่งขัน (รวมทั้งหมดเป็น 205 ประเทศในประวัติการณ์) รายชื่อประเทศที่เข้าสู่สนามในพิธีเปิดได้เรียงตามลำดับขีดจากน้อยไปมากของอักษรจีนตัวย่อ เว้นแต่ประเทศกรีซซึ่งจัดให้เป็นอันดับแรกเนื่องจากเป็นต้นกำเนิดของกีฬาโอลิมปิก จึงทำให้ประเทศกินี (几内亚) ได้เข้าสู่สนามเป็นอันดับแรกถัดจากกรีซ (2 ขีด) และประเทศออสเตรเลีย (澳大利亚) ต่อด้วยประเทศแซมเบีย (赞比亚) เป็นอันดับสุดท้ายตามลำดับ (15 และ 16 ขีด) และปิดท้ายด้วยประเทศจีนในฐานะประเทศเจ้าภาพ

List of Participating NOCs

Below is a list of all the participating NOCs (the number of competitors per delegation is indicated in parentheses)

[แก้] สนามแข่งขัน

ดูเพิ่มที่ สนามแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

การเตรียมงานของเจ้าภาพจีนในโอลิมปิกเกมส์นั้น ได้เตรียมสนามแข่งขันรวมทั้งหมด 31 แห่ง เป็นการสร้างใหม่ 15 แห่ง รื้อถอนปรับปรุงใหม่ 16 แห่ง ในการแข่งขันนี้กีฬาทางน้ำจะถูกจัดที่เมืองชายหาดที่เมืองชิงเต่า และกีฬาแข่งม้าจะถูกจัดที่ฮ่องกง

สเตเดียมรังนกตอนกลางคืน

สระว่ายน้ำฟองน้ำตอนกลางคืน

แบบจำลองสระว่ายน้ำที่แข่งขันกีฬาทางน้ำ

แบบจำลองสเตเดียมรูปรังนก ที่ใช้เป็นสนามกีฬาหลัก

สนามกีฬาหลักรูปรังนก มองจากจุดชมวิว ขณะกำลังก่อสร้าง

สนามกีฬาอีกแห่ง ขณะกำลังก่อสร้าง

นาฬิกานับถอยหลังถึงพิธีเปิด

แบบจำลองที่ตั้งส่วนสนามกีฬา

แผนที่ตำแหน่งแสดงสนามแข่งขัน

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ 1.0 1.1 เล่มโปรด, ปีที่ 8 ฉบับที่ 86. สิงหาคม 2551.
  2. ^ วิภา อุตมฉันท์, บทความ: จีนที่กำลังเปลี่ยน: อภิมหาโอลิมปิค!, มติชนสุดสัปดาห์ ปีที่ 27 ฉบับที่ 1411 วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2550
  3. ^ 3.0 3.1 "The Olympic Games en route for Beijing", International Olympic Committee, 2007-07-13. สืบค้นวันที่ 2007-07-16 (อังกฤษ)
  4. ^ ArchitectureWeek - Design - China's Banner Stadium - 2002.0501 (อังกฤษ)
  5. ^ "Stadium designer blasts China Olympics", Aljazeera, 2007-08-12. สืบค้นวันที่ 2007-07-16 (อังกฤษ)
  6. ^ Chinese architect slams Olympic 'pretend smile'. Reuters. สืบค้นวันที่ 2007-08-16 (อังกฤษ)
  7. ^ "Rogge's Message for Beijing Olympics Emblem Unveiling", People's Daily Online, 2003-08-03. สืบค้นวันที่ 2006-12-19 (อังกฤษ)
  8. ^ "'One World One Dream' selected as the Theme Slogan for Beijing 2008 Olympic Games", BOCOG, 2005-12-25. สืบค้นวันที่ 2007-05-05 (อังกฤษ)
  9. ^ "Seeing clearly: Panasonic ushers in first HDTV Game", China Daily, 2007-07-06. สืบค้นวันที่ 2008-03-24 (อังกฤษ)
  10. ^ Report of the IOC Evaluation Commission for the Games of the XXIX Olympiad in 2008, pg.73 (อังกฤษ)

[แก้] ดูเพิ่ม

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

Commons
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่นๆ เกี่ยวกับ:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ด • พ • ก
กีฬาโอลิมปิก
IOC • กีฬา • สรุปเหรียญ
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
1896 • 1900 • 1904 • 1906 • 1908 • 1912 • (1916) • 1920 • 1924 • 1928 • 1932 • 1936 • (1940) • (1944) • 1948 • 1952 • 1956 • 1960 • 1964 • 1968 • 1972 • 1976 • 1980 • 1984 • 1988 • 1992 • 1996 • 2000 • 2004 • 2008 • 2012 • 2016 • 2020 • 2024 • 2028 • 2032
กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
1924 • 1928 • 1932 • 1936 • (1940) • (1944) • 1948 • 1952 • 1956 • 1960 • 1964 • 1968 • 1972 • 1976 • 1980 • 1984 • 1988 • 1992 • 1994 • 1998 • 2002 • 2006 • 2010 • 2014 • 2018 • 2022
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
ปักกิ่ง 2008 • แวนคูเวอร์ 2010 • ลอนดอน 2012 • โซชิ 2014

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%99_2008".