อาณาจักรน่านเจ้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อาณาจักรต่างๆสมัยก่อนมองโกล น่านเจ้าอยู่บริเวณตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน

อาณาจักรน่านเจ้า หรือเจ้าทางใต้ (จีน: 南詔) หรือจีนเรียกว่า สานสานโกวะ ตั้งขึ้นประมาณ พ.ศ. 1192 โดยพระเจ้าสีนุโล แห่งเหม่งแซ ต่อมาพระเจ้าพีล่อโก๊ะได้รวบรวมเมืองต่างๆ ที่แยกกันตั้งอยู่เป็นอิสระ 6 แคว้นคือ เหม่งแซ (Mengshe;蒙舍) ม่งซุย (Mengsui;蒙嶲) ลางเซียง (Langqiong;浪穹) เต็งตัน (Dengtan;邆賧) ซีล่าง (Shilang;施浪) และ ยู่ซี (Yuexi;越析) เข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับเหม่งแซได้สำเร็จ ตั้งเป็นอาณาจักรใหม่ขึ้น เรียกว่า อาณาจักรน่านเจ้า พ.ศ. 1291 พระเจ้าโก๊ะล่อฝง ตั้งเมือง ตาลีฟู หรือ หนองแส เป็นราชธานี ของอาณาจักรน่านเจ้า ได้รบกันกับจีนหลายครั้ง และได้ชัยชนะ และพระองค์ทรงได้เจริญสัมพันธไมตรีกับจีนในสมัยราชวงศ์ถัง

แต่พอพระเจ้าพีล่อโก๊ะสวรรคต พระเจ้าโก๊ะล่อฝงได้ขึ้นครองราชย์พระองค์ยังทรงมีการเจริญสัมพันธไมตรีกับทิเบตและเป็นสมัยที่น่านเจ้าเจริญรุ่งเรืองสูงสุด ภายหลังจากรัชสมัยของพระเจ้าพีล่อโก๊ะ ก็ยังมีกษัตริย์ปกครองสืบต่อกันมาอีกหลายพระองค์ จนในที่สุด ปีพ.ศ. 1797 น่านเจ้าได้ถูกมองโกลพิชิต โดยกุบไลข่าน (สมัยที่ยังเป็นเจ้าชายอยู่) และถูกรวมเข้ากับจักรวรรดิมองโกลในที่สุด และต่อมา น่านเจ้าจึงตกเป็นของจีนในสมัยกษัตริย์ราชวงศ์หยวน(พ.ศ. 1822-1911)

อาณาจักรน่านเจ้า มีอาณาเขตกว้างขวาง คือเขตมณฑลยูนนานทั้งหมด รวมแคว้นสิบสองปันนาด้วย กล่าวคือ ทิศเหนือจดมณฑลเสฉวน ทิศใต้ จดพม่า ญวน ทิศตะวันออกจดดินแดนไกวเจา กวางสี ตังเกี๋ย ทิศตะวันตก จดพม่า ทิเบต มีกษัตริย์ปกครองต่อมาอีกหลายองค์ และมีเรื่องราว เกี่ยว ข้องกับจีนมาก จนกระทั่งถูกกองทัพมองโกลยกมาย่ำยี อาณาจักรน่านเจ้า ถูกทำลายสิ้นในปี พ.ศ. 1797 ชาวน่านเจ้าอพยพหนีภัยลงมาทางใต้ ก็มีมาก และที่ตกอยู่ในอำนาจของกุบไลข่านแห่งมองโกลก็มิใช่น้อย อาณาจักรน่านเจ้าสูญชื่อตั้งแต่บัดนั้น

[แก้] อ้างอิง

ประวัติศาสตร์ อาณาจักรน่านเจ้า เป็นบทความเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น
ข้อมูลเกี่ยวกับ อาณาจักรน่านเจ้า ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์