อันดับมหาวิทยาลัยในประเทศไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เว็บย่อ: th.wikipedia.org/wiki/ThaiU-rankings

ได้มีการจัดอันดับสถาบันอุดมศึกษาของประเทศไทยหลายครั้ง โดยหน่วยงานของไทยเอง และนิตยสารของต่างประเทศ

สำหรับหน่วยงานของไทย ในปี พ.ศ. 2549 นี้ ทางกระทรวงศึกษาธิการได้จัดให้มีการจัดลำดับมหาวิทยาลัยรัฐในประเทศไทยเป็นครั้งแรก โดย 2 หน่วยงาน คือ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) และ สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.)

สำหรับในต่างประเทศ นิตยสารไทมส์ไฮเออร์ นิตยสารเอเชียวีก เว็บไซต์เว็บโอเมตริกซ์ ได้มีการจัดทำอันดับมหาวิทยาลัยทั่วโลก โดยมหาวิทยาลัยในประเทศไทยบางส่วนได้ถูกเสนอชื่อเข้าไปในนั้น ในขณะที่บางลำดับเช่นจาก มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวถง ไม่มีรายชื่อมหาวิทยาลัยในประเทศไทยแต่อย่างใด

เนื้อหา

[แก้] จุดประสงค์ในการจัดอันดับ

จุดประสงค์ในการจัดอันดับมหาวิทยาลัยแตกต่างกันไปตามหน่วยงานหรือนิตยสารที่จัด โดยทาง สกอ. ให้เหตุผลว่าจัดเพื่อเป็นข้อมูลในการตัดสินใจให้กับนักเรียนที่จะใช้ในการเลือกสอบเข้าเรียนในสถาบันต่างๆ ขณะที่ สมศ. ให้เหตุผลว่าจัดเพื่อในการประเมินตนเองและประกันคุณภาพ

เช่นเดียวกับการจัดอันดับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศทั่วไป นิตยสารได้มีจุดขายในการโฆษณาหนังสือของตนเอง ขณะที่มีการให้ความรู้เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยแก่นักเรียน นักศึกษา รวมถึงทางบริษัทที่จะจ้างงานบุคคลจากมหาวิทยาลัยนั้น

ในขณะที่เว็บไซต์เว็บโอเมตริกซ์มีจุดประสงค์ที่แตกต่างจากที่อื่น โดยจัดอันดับมหาวิทยาลัยตามจำนวนเอกสารตีพิมพ์ออนไลน์และจำนวนเอกสารที่มีการอ้างถึง โดยไม่ได้จัดอันดับตามคุณภาพหรือจำนวนนักศึกษาตามการจัดอันดับทั่วไป

[แก้] การประเมินคุณภาพวิจัยโดย สกว.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ได้จัดการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยเชิงวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย โดยใช้ตัวชี้วัด 3 ตัว ได้แก่

  1. ความสามารถเฉลี่ยของอาจารย์ในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เทียบเท่ากับระดับนานาชาติ
  2. ความสามารถของอาจารย์ในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติที่มีคุณภาพในด้านการได้รับการอ้างอิง
  3. ความสามารถของหน่วยงานในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เทียบเท่ากับวารสารระดับนานาชาติ

โดยได้แบ่งระดับการประเมินออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่ ระดับ 5 ดีมาก, ระดับ 4 ดี, ระดับ 3 ปานกลาง, ระดับ 2 ควรปรับปรุง, และระดับ 1 ต้องปรับปรุงโดยด่วน

[แก้] ผลการประเมิน พ.ศ. 2550

ในการประเมินครั้งแรก มีคณะที่สนใจเข้าร่วมโครงการทั้งสิ้น 78 คณะ จาก 26 มหาวิทยาลัย โดยมีอยู่ 4 คณะที่สามารถจัดกลุ่มได้ทั้งสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และมีอยู่ 1 คณะที่ส่งข้อมูลการวิจัยเพียง 1 ภาควิชา จึงไม่สามารถประเมินได้ ดังนั้นการประเมินจึงมีคณะทั้งสิ้น 81 คณะ และได้ประกาศการประเมินแล้วเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550[1]

ภาพรวมการประเมิน พบว่ามีคณะที่

  • ได้คะแนนระดับ ดีมาก 11 คณะ
  • ได้คะแนนระดับ ดี 15 คณะ
  • ได้คะแนนระดับ ปานกลาง 16 คณะ
  • ได้คะแนนระดับ ควรปรับปรุง 27 คณะ
  • ได้คะแนนระดับ ต้องปรับปรุงโดยด่วน 10 คณะ
  • ไม่ได้จัดระดับ 2 คณะ

และมีคณะที่ได้คะแนนระดับดีมากในตัวชี้วัดทั้ง 3 ตัวทุกตัวจำนวน 2 คณะ คือ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร ม.ธรรมศาสตร์ และ คณะเภสัชศาสตร์ ม.มหิดล

[แก้] คณะ/สาขาที่ได้รับผลประเมินระดับ 5 ในตัวชี้วัดที่ 1

คณะ/สาขาที่ความสามารถเฉลี่ยของอาจารย์ในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เทียบเท่ากับระดับนานาชาติ อยู่ในระดับดีมาก:

[แก้] คณะ/สาขาที่ได้คะแนนระดับ 5 ในตัวชี้วัดที่ 2

คณะ/สาขาที่ความสามารถของอาจารย์ในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติที่มีคุณภาพในด้านการได้รับการอ้างอิง อยู่ในระดับดีมาก:

[แก้] คณะ/สาขาที่ได้คะแนนระดับ 5 ในตัวชี้วัดที่ 3

คณะ/สาขาที่ความสามารถของหน่วยงานในการผลิตผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์เทียบเท่ากับวารสารระดับนานาชาติ อยู่ในระดับดีมาก:

[แก้] การจัดอันดับโดย สกอ.

การจัดอันดับโดย สกอ. ได้มีการจัดทำเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ในการจัดทำอันดับมหาวิทยาลัยรัฐ โดยมีมหาวิทยาลัยเข้าร่วม 50 มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่เข้าร่วมแต่เสนอว่าไม่ต้องการอยู่ในอันดับ และ มหาวิทยาลัยเอกชนไม่ได้ร่วมด้วยเนื่องจากสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยแจ้งว่ายังไม่ให้ข้อมูลในปีนั้น

การจัดอันดับนี้ใช้ชื่อว่า "โครงการฐานข้อมูลออนไลน์เพื่อประเมินศักยภาพของมหาวิทยาลัยไทย"[2] ได้แบ่งหัวข้อการจัดอันดับออกเป็น 2 ส่วนหลักคือ ด้านการวิจัย และ ด้านการเรียนการสอน ได้จัดทำออกเป็น 2 ส่วนย่อยคือ อันดับในภาพรวมแบ่งแยกตามมหาวิทยาลัยแบ่งออกเป็นกลุ่ม และอันดับแบ่งแยกย่อยในแต่ละสาขาวิชา โดยแบ่งออกเป็น 7 สาขาวิชาย่อย ได้แก่ (1) สาขาวิทยาศาสตร์ (2) สาขาเทคโนโลยี (3) สาขาชีวการแพทย์ (4) สาขามานุษยวิทยาและศิลปกรรมศาสตร์ (5) สาขาสังคมศาสตร์ (6) สาขาเกษตร (7) สาขาศึกษาศาสตร์/ครุศาสตร์

[แก้] อันดับโดย สกอ. ครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2549) ในภาพรวม แบบตามอันดับ

เมื่อ พ.ศ. 2549 สกอ. ได้ประกาศ 50 อันดับมหาวิทยาลัยด้านวิจัย และด้านการเรียนการสอน[3] โดย 10 อันดับแรกคือ

ด้านการเรียนการสอน (คะแนนเต็ม 80%) ด้านการวิจัย (คะแนนเต็ม 100%)
  1. มหาวิทยาลัยมหิดล 61.11%
  2. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 52.78%
  3. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 47.27%
  4. มหาวิทยาลัยขอนแก่น 47.16%
  5. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ 46.12%
  6. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 45.72%
  7. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี 45.37%
  8. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 45.07%
  9. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี 43.59%
  10. มหาวิทยาลัยศิลปากร 43.46%
  1. มหาวิทยาลัยมหิดล 100.00%
  2. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 92.24%
  3. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี 81.49%
  4. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี 81.36%
  5. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 78.68%
  6. มหาวิทยาลัยขอนแก่น 75.70%
  7. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ 74.10%
  8. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 73.61%
  9. มหาวิทยาลัยนเรศวร 72.04%
  10. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 71.26%

[แก้] อันดับโดย สกอ. ครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2549) ในภาพรวม แบบแบ่งกลุ่ม

ได้มีการแบ่งออกเป็นกลุ่ม 5 กลุ่ม ตามระดับคะแนน ได้แก่

  • กลุ่ม 1 ดีเลิศ (ร้อยละ 75 ขึ้นไป)
  • กลุ่ม 2 ดีเยี่ยม (ร้อยละ 70-75)
  • กลุ่ม 3 ดี (ร้อยละ 65-69)
  • กลุ่ม 4 ดีพอใช้ (ร้อยละ 55-64)
  • กลุ่ม 5 ต้องปรับปรุง (ร้อยละ 55 ลงไป)

โดยในแต่ละกลุ่ม เรียงตามลำดับตัวอักษร (มรภ. = มหาวิทยาลัยราชภัฏ, มทร. = มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล)

กลุ่ม ด้านการเรียนการสอน ด้านการวิจัย
1 ม.ขอนแก่น, จุฬาลงกรณ์, ม.เชียงใหม่, ม.มหิดล จุฬาลงกรณ์, ม.เชียงใหม่, ม.มหิดล, มจ.ธนบุรี, ม.สุรนารี
2 ม.เกษตรศาสตร์, มจ.ธนบุรี, ม.สุรนารี, มทร.กรุงเทพ ม.เกษตรศาสตร์, ม.ขอนแก่น, ม.นเรศวร, นิด้า
3 ม.ทักษิณ, ม.แม่ฟ้าหลวง, ม.วลัยลักษณ์, ม.ศิลปากร, ม.สงขลานครินทร์, ม.อุบลราชธานี, มทร.ศรีวิชัย, นิด้า ม.บูรพา, ม.ศรีนครินทรวิโรฒ, ม.ศิลปากร, ม.สงขลานครินทร์, สจ.ลาดกระบัง
4 ม.นเรศวร, ม.บูรพา, ม.มหาสารคาม, ม.แม่โจ้, ม.ศรีนครินทรวิโรฒ, มทร.ธัญบุรี, มทร.พระนคร, มทร.สุวรรณภูมิ, มรภ.นครปฐม, มรภ.วไลยอลงกรณ์ฯ, มรภ.สวนดุสิต, สจ.ลาดกระบัง, สจ.พระนครเหนือ ม.ทักษิณ, ม.แม่โจ้, ม.แม่ฟ้าหลวง, ม.มหาสารคาม, ม.วลัยลักษณ์, ม.อุบลราชธานี, สจ.พระนครเหนือ, มรภ.นครราชสีมา, มรภ.เลย, มรภ.วไลยอลงกรณ์ฯ, มรภ.สวนดุสิต, มรภ.อุดรธานี
5 มรภ.จันทรเกษม, มรภ.เชียงใหม่, มรภ.เทพสตรี, มรภ.ธนบุรี, มรภ.นครราชสีมา, มรภ.นครศรีธรรมราช, มรภ.นครสวรรค์, มรภ.บุรีรัมย์, มรภ.พระนคร, มรภ.พิบูลสงคราม, มรภ.ยะลา, มรภ.ราชนครินทร์, มรภ.เลย, มรภ.สกลนคร, มรภ.สุราษฎร์ธานี, มรภ.หมู่บ้านจอมบึง, มรภ.อุดรธานี, มรภ.อุตรดิตถ์, ว.บัณฑิตบริหารธุรกิจ, ว.ตาปี มทร.กรุงเทพ, มทร.ธัญบุรี, มทร.พระนคร, มทร.ศรีวิชัย, มทร.สุวรรณภูมิ, มรภ.จันทรเกษม, มรภ.เชียงใหม่, มรภ.เทพสตรี, มรภ.ธนบุรี, มรภ.นครปฐม, มรภ.นครศรีธรรมราช, มรภ.นครสวรรค์, มรภ.บุรีรัมย์, มรภ.พระนคร, มรภ.พิบูลสงคราม, มรภ.ยะลา, มรภ.ราชนครินทร์, มรภ.สกลนคร, มรภ.สุราษฎร์ธานี, มรภ.หมู่บ้านจอมบึง, มรภ.อุตรดิตถ์, ว.บัณฑิตบริหารธุรกิจ, ว.ตาปี

[แก้] อันดับโดย สกอ. ครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2549) แยกตามสาขา

การจัดอันดับนี้จัดเฉพาะมหาวิทยาลัยของรัฐ 50 อันดับแรก แยกตามสาขา ในด้านการวิจัย และด้านการเรียนการสอน[4][5][6] โดย 5 อันดับแรกของแต่ละด้านคือ

สาขา ด้านการสอน (คะแนน%) ด้านการวิจัย (คะแนน%)
วิทยาศาสตร์
  1. คณะวิทยาศาสตร์ ม.มหิดล 62.69%
  2. วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี จุฬา 56.56%
  3. คณะวิทยาศาสตร์ ม.เชียงใหม่ 56.46%
  4. คณะวิทยาศาสตร์ จุฬา
  5. คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ ม.มหิดล
  1. วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี จุฬา 50.73%
  2. คณะวิทยาศาสตร์ ม.มหิดล 47.30%
  3. สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์ ม.มหิดล 47.05%
  4. คณะวิทยาศาสตร์ ม.เชียงใหม่
  5. คณะวิทยาศาสตร์ จุฬา
เทคโนโลยี
  1. คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬา 53.85%
  2. คณะพลังงานและวัสดุ มจ.ธนบุรี 53.10%
  3. คณะทรัพยากรชีวภาพและเทคโนโลยี มจ.ธนบุรี 51.65%
  4. คณะวิศวกรรมศาสตร์ มทร.กรุงเทพ
  5. คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.อุบลราชธานี
  1. บัณฑิตวิทยาลัยร่วมด้านพลังงานและสิ่งแวดล้อม มจ.ธนบุรี 47.41%
  2. คณะพลังงานและวัสดุ มจ.ธนบุรี 44.74%
  3. สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ม.มหิดล 42.30%
  4. คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬา
  5. สถาบันพัฒนาและฝึกอบรมโรงงานต้นแบบ มจ.ธนบุรี
ชีวการแพทย์
  1. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล 66.76%
  2. คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล 65.53%
  3. คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล 64.89%
  4. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  5. คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
  1. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 47.82%
  2. คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล 46.00%
  3. วิทยาลัยการสาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  4. คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  5. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
มนุษยศาสตร์และศิลปกรรมศาสตร์
  1. คณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร 55.49%
  2. คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ม.มหิดล 54.36%
  3. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ม.เชียงใหม่ 54.35%
  4. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาชนบท ม.มหิดล
  5. คณะอักษรศาสตร์ จุฬา
  1. คณะวิจิตรศิลป์ ม.เชียงใหม่ 37.43%
  2. คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ม.มหิดล 35.29%
  3. โครงการบัณฑิตศึกษาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ นิด้า 33.57%
  4. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ม.เชียงใหม่
  5. คณะอักษรศาสตร์ จุฬา
สังคมศาสตร์
  1. สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 60.44%
  2. คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 56.40%
  3. คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 54.60%
  4. วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
  5. คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  1. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล 42.21%
  2. คณะบริหารธุรกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ 37.38%
  3. คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ 37.11%
  4. วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  5. คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์
  1. คณะเกษตร กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 52.31%
  2. คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 52.02 %
  3. สำนักวิชาอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง 52.01%
  4. คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
  5. คณะเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตปทุมธานี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
  1. คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 40.60%
  2. สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 38.12%
  3. สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี 37.38%
  4. คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  5. คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ศึกษาศาสตร์ ครุศาสตร์
  1. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 51.24%
  2. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม 51.11%
  3. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
  4. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
  1. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 32.40%
  2. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร 30.77%
  3. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา 30.05%
  4. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  5. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

[แก้] การวิพากษ์วิจารณ์

หลังจากที่ สกอ. ได้มีการประชุมโครงการ และประกาศผลการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของไทย ครั้งที่ 1 (ปี 2549) เมื่อวันที่ 31 ส.ค. 2549 แล้วนั้น ได้มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากบุคคลหลายกลุ่ม รวมถึงผู้บริหารมหาวิทยาลัย คณาจารย์ และประชาชนทั่วไป ในข้อดี-ข้อเสียของการจัดอันดับครั้งแรกนี้ ในประเด็นเกี่ยวกับ ตัวชี้วัด ที่เลือกใช้ การกรอกข้อมูลที่ทำโดยแต่ละมหาวิทยาลัยเองนั้นมีความน่าเชื่อถือว่าครบถ้วนหรือไม่ การยอมรับข้อมูลและการนำไปใช้ได้จริงหรือไม่ ซึ่งในกรณีนี้ สกอ.มีวัตถุประสงค์ที่จะให้การจัดอันดับช่วยให้ข้อมูลเพื่อการตัดสินใจในการเลือกคณะและมหาวิทยาลัยในการสอบเอนทรานซ์ ผู้บริหารจากหลายมหาวิทยาลัยออกมากล่าวถึงปัญหาว่าการจัดอันดับนี้อาจนำมาซึ่งการทำลายขวัญและกำลังใจ เป็น ตราบาป ให้กับมหาวิทยาลัยหลาย ๆ แห่ง เนื่องจากมหาวิทยาลัย มีงบประมาณและโครงสร้างพื้นฐาน และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาที่ไม่เท่าเทียม ทำให้ไม่ควรนำมาเปรียบเทียบกัน หลายคนวิจารณ์ว่าการทำการจัดอันดับอาจซ้ำซ้อนกับที่ สมศ.ทำอยู่ แต่เร่งประกาศออกมาโดยไม่พร้อม ผู้นำในการแสดงความคิดเห็นไม่เห็นด้วยกับการจัดอันดับของ สกอ. คือ ศ. ดร. สุรพล นิติไกรพจน์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ผศ.ดร.ณรงค์ พุทธชีวิน อธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานีกล่าวว่า "การจัดอันดับมหาวิทยาลัยเป็นผลงานชิ้นโบว์ดำของ ดร. ภาวิช ก่อนเกษียณอายุราชการในเดือน กย. ปี 2549 นี้" นายปรัชญา เวสารัชช์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช (มสธ.) ในฐานะประธานที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.) กล่าวว่า ตนคิดว่าการที่มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ไม่ยอมรับผลการจัดอันดับในครั้งนี้ ไม่ถือเป็นความขัดแย้งของมหาวิทยาลัย แต่เนื่องจากมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ไม่แน่ใจในตัวชี้วัดของ สกอ. เพราะเห็นว่าไม่สามารถประเมินคุณภาพที่สอดคล้องกับธรรมชาติของมหาวิทยาลัยได้ นอกจากนี้ ยังมี ศ. ดร. ธีรวุฒิ บุณยโสภณ อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ซึ่งออกมากล่าวถึงการคิดคะแนนที่ผิดพลาดของการจัดอันดับ และเรียกร้องให้ สกอ.ออกมายอมรับความผิดพลาดของการจัดอันดับครั้งนี้[7]

นอกจากนี้ยังถูกแย้งว่าการจัดอันดับมุ่งเน้นไปที่คณะการเรียนการสอนทางวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งคณะแพทยศาสตร์ มีผู้ให้ข้อสังเกตว่ามหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง เช่น สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับการจัดอันดับที่ต่ำกว่ามหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงน้อยกว่าเนื่องจากไม่มีคณะแพทยศาสตร์ ซึ่งมักมีโรงพยาบาลในสังกัดและทำให้ได้รับเงินประมาณแผ่นดินที่สูง ทั้งที่อาจจะไม่เกี่ยวกับการเรียนการสอนโดยตรง แต่เป็นบริการสังคมซึ่งเป็นอีกหนึ่งพันธกิจของมหาวิทยาลัย จึงไม่น่าแปลกใจที่มหาวิทยาลัยมหิดลซึ่งเน้นทางด้านสาธารณสุขศาสตร์จะได้รับการจัดอันดับเป็นที่หนึ่ง ทั้ง ๆ ที่คณะวิชาด้านอื่น ๆ อาจไม่เป็นที่รู้จักของสังคมนัก มหาวิทยาลัยที่เน้นผลิตบัณฑิตทางด้านสังคมศาสตร์ เช่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จึงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการจัดอันดับตั้งแต่ต้น เพราะศาสตร์และผลงานวิจัยไม่เอื้อให้ได้รับคะแนนประเมินสูง ทั้ง ๆ ที่บัณฑิตทางสายสังคมศาสตร์กลับเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานและได้รับค่าจ้างแรงงานที่ดีกว่า ตลอดจนนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายก็ให้ความสนใจในจำนวนสูงมากกว่าคณะทางสายวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดัง เช่น มหิดล เกษตรศาสตร์ หลายร้อยเท่าตัว

ส่วนข้อดีของการจัดอันดับมหาวิทยาลัยนั้น น่าจะอยู่ที่เป็นการกระตุ้นให้มหาวิทยาลัยได้พิจารณาตนเอง และพัฒนามหาวิทยาลัยให้เป็นที่ยอมรับได้ในระดับนานาชาติ[8][9]

[แก้] การจัดอันดับโดย นิตยสารเอเชียวีก

เอเชียวีก

นิตยสารเอเชียวีก ได้มีการจัดอันดับมหาวิทยาลัยทั่วเอเชีย (ปัจจุบันนิตยสารได้ปิดตัวลง) โดยรายชื่อมหาวิทยาลัยในประเทศไทยได้ปรากฏในอันดับต่างๆ ดังต่อไปนี้

[แก้] ประเภทมหาวิทยาลัยสหศาสตร์

ประเภทมหาวิทยาลัยสหศาสตร์ (Multi-Disciplinary University)

พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997)

หมายเหตุ: จากทั้งหมด 50 สถาบัน โดยลำดับที่ 42 - 50 (รวมถึงจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ปฏิเสธให้ข้อมูล ทำให้ไม่มีข้อมูลและคะแนนด้านอื่น ๆ ยกเว้นการเป็นที่ยอมรับทางวิชาการจากมหาวิทยาลัยอื่น ๆ เท่านั้น[10]

พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998)

หมายเหตุ: จากทั้งหมด ? สถาบัน

พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999)

หมายเหตุ: จากทั้งหมด 79 สถาบัน[11]

พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)

หมายเหตุ: จากทั้งหมด 77 สถาบัน[12] โดยจุฬาฯ และมหิดล ไม่ได้เข้าร่วมการจัดอันดับในปีนี้

[แก้] ประเภทวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) (ตัวเลขด้านหลังคือคะแนน เต็ม 100)

หมายเหตุ: จากทั้งหมด 35 สถาบัน[13]

พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) (ตัวเลขด้านหลังคือคะแนน เต็ม 100)

หมายเหตุ: จากทั้งหมด 39 สถาบัน โดยมีจากประเทศไทย 5 สถาบัน[14]

[แก้] การจัดอันดับโดย นิตยสารไทมส์ไฮเออร์เอดูเคชันซัปพลีเมนต์

ไทมส์ไฮเออร์

นิตยสารไทมส์ไฮเออร์เอดูเคชันซัปพลีเมนต์ (THES) ได้จัดทำอันดับมหาวิทยาลัยทั่วโลก โดยแบ่งเป็นโดยภาพรวม และจัดแยกสาขาออกเป็น 5 สาขา ได้แก่ สาขาเทคโนโลยี (วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ) สาขาเวชชีวศาสตร์ สาขาศิลปศาสตร์และมนุษยศาสตร์ สาขาวิทยาศาสตร์ และสาขาสังคมศาสตร์ โดยมีชื่อมหาวิทยาลัยไทยอยู่ในอันดับ ตามปี และสาขาต่อไปนี้


ปีที่จัดอันดับ สาขา สถาบัน อันดับ
(ทั้งหมด)		 หมายเหตุ
พ.ศ. 2547
  • สาขาศิลปศาสตร์และมนุษยศาสตร์
  • สาขาสังคมศาสตร์
  • สาขาเวชชีวศาสตร์
  • 50 (100)
  • 46 (50)
  • 60 (100)
พ.ศ. 2548 ภาพรวม
  • 121 (500)
  • 221
  • 243
  • 320
  • 437
  • 486
 อนึ่ง การจัดอันดับของ THES-QS จัดอันดับทั้งหมด 500 อันดับ แต่ประกาศอย่างเป็นทางการเพียง 200 อันดับ[15]
 
  • สาขาสังคมศาสตร์
  • สาขาเวชชีวศาสตร์
  • สาขาเทคโนโลยี
  • 46 (100)
  • 82 (100)
  • 100 (100)
พ.ศ. 2549 ภาพรวม
  • 161 (520)
  • 317
  • 322
  • 404
  • 418
  • 475
  • 481

เมื่อดูจากแถบเอเชียและโอเชียเนีย จุฬาฯ อยู่ในอันดับที่ 41 (50) โดยอันดับใกล้เคียง คือ

การจัดอันดับของ THES-QS จัดอันดับทั้งหมด 520 อันดับ แต่ประกาศอย่างเป็นทางการเพียง 200 อันดับ[16]
 
  • สาขาเทคโนโลยี
  • สาขาเวชชีวศาสตร์
  • สาขาสังคมศาสตร์
  • 95 (100)
  • 80 (100)
  • 73 (100)
พ.ศ. 2550 ภาพรวม
  • 223
  • 284
  • 447
  • 447
  • 463
  • 525
  • 531

THES - QS จัดอันดับมหาวิทยาลัยทั้งหมด 566 มหาวิทยาลัย[17]
 
  • สาขาสังคมศาสตร์
  • สาขาเทคโนโลยี
  • 83
  • 100

เฉพาะสาขาที่มีมหาวิทยาลัยไทยติด 100 อันดับแรก[18]
พ.ศ. 2551 ภาพรวม
  • 166
  • 251
  • 400

จากการประกาศมหาวิทยาลัย 400 อันดับแรก[19]
 
  • สาขาสังคมศาสตร์
  • สาขาเทคโนโลยี
  • 72
  • 86
  • จากการประกาศมหาวิทยาลัย 101 อันดับแรก[20]
  • จากการประกาศมหาวิทยาลัย 100 อันดับแรก[21]

[แก้] การจัดอันดับโดย Quacquarelli Symonds

Quacquarelli Symonds (QS) ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยในภูมิภาคเอเชีย (QS Asian Universities Ranking) แบ่งเป็นโดยภาพรวม (200 อันดับ) และจัดแยกสาขาออกเป็น 5 สาขา (สาขาละ 100 อันดับ) ได้แก่ สาขาวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ สาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพและชีวการแพทย์ สาขาศิลปศาสตร์และมนุษยศาสตร์ สาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และสาขาสังคมศาสตร์ โดยสถาบันอุดมศึกษาไทยได้รับการจัดอันดับ ดังนี้

พ.ศ. 2552[22][23]
ภาพรวม สาขาศิลปศาสตร์และมนุษยศาสตร์ สาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพและชีวการแพทย์ สาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ สาขาสังคมศาสตร์ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและวิศวกรรมศาสตร์
สถาบัน อันดับ สถาบัน อันดับ สถาบัน อันดับ สถาบัน อันดับ สถาบัน อันดับ สถาบัน อันดับ
1. ม.มหิดล 30 1. จุฬาฯ 10 1. จุฬาฯ 12 1. จุฬาฯ 30 1. จุฬาฯ 10 1. จุฬาฯ 24
2. จุฬาฯ 35 2. ม.ธรรมศาสตร์ 28 2. ม.มหิดล 20 2. ม.มหิดล 54 2. ม.ธรรมศาสตร์ 33 2. ม.เชียงใหม่ 68
3. ม.เชียงใหม่ 81 3. ม.มหิดล 45 3. ม.เกษตรศาสตร์ 60 3. ม.เชียงใหม่ 61 3. ม.มหิดล 56 3. ม.มหิดล 72
4. ม.ธรรมศาสตร์ 85 4. ม.เชียงใหม่ 54 4. ม.เชียงใหม่ 72 4. ม.เกษตรศาสตร์ 65 4. ม.เชียงใหม่ 62 4. ม.ธรรมศาสตร์ 75
5. ม.เกษตรศาสตร์ 108 5. ม.สงขลานครินทร์ 91 5. ม.สงขลานครินทร์ 77 5. ม.ขอนแก่น 83 5. ม.สงขลานครินทร์ 73 5. ม.เกษตรศาสตร์ 78
6. ม.สงขลานครินทร์ 109 6. ม.ขอนแก่น 93 6. ม.ขอนแก่น 78 6. ม.สงขลานครินทร์ 93 6. ม.เกษตรศาสตร์ 82 6. ม.สงขลานครินทร์ 90
7. ม.ขอนแก่น 113 7. ม.เกษตรศาสตร์ 100 7. ม.ธรรมศาสตร์ 86 7. ม.ขอนแก่น 94
8. ม.บูรพา 151

[แก้] การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์

ตัวชี้วัด Webometrics นั้นจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก อันดับ Webometrics จะบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน โดยจะจัดอันดับปีละ 2 ครั้ง ได้แก่ เดือนมกราคม และเดือนกรกฎาคม

ผู้ทำการจัดอันดับ Webometrics นั้น ได้ระบุในหน้าแรกของเว็บไซต์ว่า ไม่ได้ต้องการจัดอันดับคุณภาพการศึกษาหรือชื่อเสียงทางวิชาการ ดังนั้นจึงไม่ควรใช้อันดับนี้ในการเปรียบเทียบสถานศึกษา หรือใช้ในการตัดสินใจเข้าศึกษา[24]

[แก้] อันดับมหาวิทยาลัยของประเทศไทย

อันดับมหาวิทยาลัยของประเทศไทยจากการจัดอันดับ 10 สถาบันแรก ได้แก่

มหาวิทยาลัย อันดับภายในประเทศ (อันดับโลก)
ม.ค. 2552[25] ก.ค. 2551[26] ม.ค. 2551[27] ก.ค. 2550[28] ม.ค. 2550 [29] 2549 2548[30]
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1 (295) 1 (384) 1 (309) 3 (672) 6 (896) 7 (1,143) -
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2 (369) 2 (444) 2 (443) 2 (527) 1 (505) 1 (640) 3 (794)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 3 (418) 3 (544) 3 (477) 1 (516) 2 (577) 2 (651) 1 (599)
มหาวิทยาลัยมหิดล 4 (548) 4 (740) 5 (802) 9 (916) 7 (909) 6 (959) -
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 5 (633) 7 (877) 7 (841) 5 (805) 4 (861) 4 (817) -
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 6 (675) 6 (850) 6 (806) 6 (866) 5 (894) 5 (833) 5 (1,247)
มหาวิทยาลัยขอนแก่น 7 (680) 9 (837) 9 (883) 8 (887) 8 (1,009) - 4 (1,207)
สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย 8 (709) 5 (741) 4 (707) 4 (772) 3 (721) 3 (745) 2 (680)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี 9 (868) 11 (1,383) 10 (1,256) 11 (1,666) 10 (1,419) - -
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง 10 (1,049) 10 (1,485) 11 (1,335) 10 (1,512) 11 (1,460) - 6 (1,288)
  • ภายใน ( ) คือ อันดับโลก

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ เปิดผลจัดอันดับสุดยอดมหา’ลัยด้านวิทย์จุฬาฯ-มหิดลแชมป์ มธ.เจ๋งด้านวิศวกรรม, ผู้จัดการออนไลน์
  2. ^ ฐานข้อมูลออนไลน์เพื่อประเมินศักยภาพของมหาวิทยาลัยไทย
  3. ^ เปิด 50 อันดับมหาวิทยาลัยไทย
  4. ^ เปิด 50 อันดับสาขาด้าย "วิจัย-สอน" จาก หนังสือพิมพ์มติชน 1 ก.ย. 2549
  5. ^ อันดับมหาวิทยาลัยแบ่งตามสาขาวิชา ตามงานวิจัย หนังสือพิมพ์ข่าวสดวันที่ 1 กย. 2549
  6. ^ ฉะอันดับมหาวิทยาลัยมั่ว สกอ.ทำผ่านเวบ-ข้อมูลไม่ครบ หนังสือพิมพ์คมชัดลึก 1 ก.ย. 2549
  7. ^ จัดอันดับ ม.ไทยยังวุ่นไม่เลิก สจพ.บุกศธ.ร้อง สกอ.โละทิ้ง จี้"ภาวิช"รับผิดชอบ
  8. ^ ข่าวมติชน อธิการฯรุมโต้จัดอันดับมหา"ลัย โวยสกอ.เก็บข้อมูลไม่ครบถ้วน 2 กย.49
  9. ^ ศึกจัดอันดับมหา"ลัยเดือด 2 อธิการบดีไม่ยอมรับ อ้างสกอ.ไม่พร้อม ข่าวมติชน 1 กย.
  10. ^ มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในเอเซีย
  11. ^ Asia's Best Universities 1999 - Best Multi-Disciplinary Institutions
  12. ^ Asia's Best Universities 2000 - Overall Ranking Multi-Disciplinary Schools
  13. ^ Asia's Best Universities 1999 - Best Science and Technology Institutions
  14. ^ อันดับมหาวิทยาลัยจาก นิตยสารเอเชียวีก ปี พ.ศ. 2543
  15. ^ THES - QS World University Rankings 2005
  16. ^ THES - QS World University Rankings 2006 - Top 200 Universities
  17. ^ ES - QS World University Rankings 2007
  18. ^ "Mahidol: Rankings, Performance and Branding" .. by Ben Sowter
  19. ^ The Times Higher Education - QS World University Rankings 2008
  20. ^ The world's top universities 2008 in Social Sciences based on responses to the Academic Peer Review
  21. ^ The world's top universities 2008 in Engineering & IT based on responses to the Academic Peer Review
  22. ^ QS.com Asian University Rankings 2009
  23. ^ มหา′ลัยไทยเจ๋ง ติดสถาบันอุดมศึกษาดีสุดในอาเซียน "มหิดล"ที่30 อธิการบดีหวังคว้าอันดับโลกอีก2ปี, มติชนออนไลน์, วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2552, เข้าถึงวันที่ 14 พฤษภาคม 2552
  24. ^ www.webometrics.info เรียกดู 25 พ.ค. 2549
  25. ^ [1]
  26. ^ Rank of Universities of Thailand
  27. ^ Rank of Universities of Thailand
  28. ^ Regional and Global Ranking of South-East Asia July 2007
  29. ^ Regional and Global Ranking of South-East Asia January 2007
  30. ^ ม.เกษตร ติดอันดับ 1 ของประเทศไทย จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกบนเว็บ

[แก้] ดูเพิ่ม

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2".
เครื่องมือส่วนตัว